Φασουλοταβάς Μακεδονικός

2 φλιτζάνια φασόλια γίγαντες ή Ελέφαντες Φλώρινας

½ - 3/4 ποτηριού ελαιόλαδο

1 μέτριο κρεμμύδι σε κυβάκια

1 λεπτό πράσο το λευκό μέρος και πράσινο τρυφερό μέρος σε ροδέλες

2 καρότα σε ροδέλες

3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο

1 κόκκινη πιπεριά σε ροδέλες

1 κ.σ πελτέ

2 ντομάτες ώριμες φρέσκες
ή αποξηραμένες-κατεψυγμένες ή κονσέρβα

1-2 καυτερές κόκκινες πιπερίτσες (τσούσκες) ολόκληρες

και λίγα πικάντικα πιπεράκια ολόκληρα (προαιρετικά)

2 κ.σ πάπρικα γλυκιά

1 κ. μπούκοβο γλυκό

αλάτι, πιπέρι, λίγο μπούκοβο καυτερό και
καυτερή πάπρικα ανάλογα με το γούστο μας

Πλένουμε καλά και φουσκώνουμε τα φασόλια για 12-18 ώρες, σε μπόλικο νερό με μια χούφτα αλάτι, ώστε να μην ξεφλουδίσουν και να βράσουν γρήγορα.

(όσα επιπλέουν όταν τα βάλουμε στο νερό πριν ρίξουμε το αλάτι, τα πετάμε)

Ξεπλένουμε και βάζουμε να βράσουν για 10-15 λεπτά, με 4 ποτήρια νερό.

Στραγγίζουμε* και βάζουμε 1-1,5 λίτρο ζεστό νερό στην κατσαρόλα και βάζουμε να βράσουν και πάλι,
(με ένα κ.γ αλάτι) σε χαμηλή φωτιά για 1 ώρα περίπου ή όσο χρειαστεί μέχρι να μαλακώσουν καλά.

Σοτάρουμε το καρότο ελαφρά, προσθέτουμε το κρεμμύδι, το πράσο, την πιπεριά, και το σκόρδο με την καυτερή στο τέλος (προσέχουμε να μην ανοίξει η πιπεριά, διότι τότε το φαγητό θα γίνει μπαρούτι).
Προσθέτουμε τον πελτέ τον σοτάρουμε ελαφρά, προσθέτουμε και τις ντομάτες,
(χυμό, ή κυβάκια) και αφήνουμε να χυλώσει η σάλτσα, προσθέτοντας τα υπόλοιπα μπαχαρικά.

Αν έβρασαν καλά τα φασόλια, αποσύρουμε από τη φωτιά, και αδειάζουμε σε πήλινο σκεύος ή σε ταψάκι.
Από πάνω ρίχνουμε και τα σοταρισμένα λαχανικά και ψήνουμε στο φούρνο για μισή ώρα, ή στο γκριλ αλλά σε απόσταση, για 15-20 λεπτά. Στο γκριλ θα πρέπει να έχει το φαγητό λίγα υγρά παραπάνω.

μύδια τηγανιτά

1 σακουλάκι μύδια μεγάλα

Χυλός για τηγάνισμα

1 αυγό,
1 κ.γ μπέικιν,
1 ποτήρι μπύρα,
½-1 κ.γ αλάτι,
λευκό πιπέρι
και όσο νισεστέ σηκώσει το υγρό ώστε να έχετε έναν παχύρρευστο χυλό.

Όταν θέλετε νηστίσιμο το χυλό, θα ανακατέψετε για
κάθε φλιτζάνι νισεστέ 1 κοφτό κ.γ μπέικιν,
και θα το διαλύσετε σε μπύρα, να πετύχετε έναν παχύρρευστο χυλό.

Αφήνουμε το χυλό για τουλάχιστον μισή ώρα να διογκωθεί ελαφρά.

Στραγγίζουμε πολύ καλά τα μύδια, τα κολλάμε δυο-δυο και τα βουτάμε σε αλεύρι.
Τα τινάζουμε καλά να φύγει το περίσσιο αλεύρι και τα βουτάμε στο χυλό.
Τηγανίζουμε με καλαμποκέλαιο σε μέτρια θερμοκρασία να ξανθύνουν ελαφρώς.
Το λεμονάκι απαραίτητο για όσους το αγαπούν.

Σκορδαλιά με ψωμί

Ψίχα ενός μπαγιάτικου ψωμιού,
1-3 σκελίδες σκόρδου,
ελάχιστο αλάτι,
ξίδι, παγωμένο νερό,
έξτρα παρθένο ελαιόλαδο,
(προαιρετικά προσθέτουμε μισό φλιτζάνι
ψιλοκομμένα καρύδια ή αμύγδαλα)

Σε ένα πέτρινο γουδί χτυπάμε το σκόρδο μαζί με ελάχιστο αλάτι, προσθέτουμε 2 κ.σ ξίδι καλής ποιότητας.
Με ένα μαχαίρι κοφτερό ειδικό για ψωμί, αφαιρούμε την κόρα του ψωμιού.
Εγώ συνήθως χρησιμοποιώ ζυμωτό ψωμί, αλλά αυτό είναι θέμα προτιμήσεων.
Κόβουμε το ψωμί σε κυβάκια και το βάζουμε στο μούλτι ή στο μπλέντερ να αλεστεί.
Το βάζουμε σε δοχείο βαθύ και προσθέτουμε παγωμένο νερό, κουταλιά-κουταλιά, τόσο ώστε μόλις που να δείχνει ότι νότισε ελάχιστα το ψωμί.
Προσθέτουμε το μείγμα σκόρδου-ξιδιού και 3-4 κ.σ ελαιόλαδο και ανακατεύουμε το μείγμα Σταδιακά προσθέτουμε όσο ξίδι και λάδι μας ικανοποιούν σε γεύση.
Δόσεις δεν αναφέρω, διότι κάθε ψωμί συμπεριφέρεται διαφορετικά και ο καθένας έχει τις δικές του προτιμήσεις.
Στο τέλος προαιρετικά προσθέτουμε ψιλοκομμένα καρύδια.

Συνοδεύει διάφορα θαλασσινά και ψάρια, αλλά και τηγανητά λαχανικά.

Εμείς συνοδέψαμε με σκορδαλιά τηγανητό μπακαλιάρο που θα βρείτε εδώ.

Φάβα σαλάτα με σάλτσα κρεμμυδιού ροδιού, και φάβα σαλάτα παντρεμένη με κρεμμύδι και ρόδι

2 φλιτζάνια φάβα από λαθούρι

1 μέτριο ξερό κρεμμύδι χαραγμένο σταυρωτά

1,5 κ.γ αλάτι, πιπέρι λευκό

4-5 ποτήρια νερό

Καθαρίζουμε την φάβα από σκουπιδάκια την πλένουμε πολύ καλά και τη μουλιάζουμε σε μπόλικο νερό, που καλό είναι να το αλλάξουμε δυό φορές. (προαιρετικά)
Όταν μουλιάζουμε την φάβα καθαρίζει τέλεια, αποκτά ένα λαμπερό ανοιχτόχρωμο χρώμα, χυλώνει καλύτερα και βγάζει λιγότερο αφρό.
Δίνει πιο ωραίο χρώμα, ιδιαίτερα αν δεν την παντρέψουμε με άλλα υλικά.

Αν δεν έχουμε χρόνο την βάζουμε να βράσει μόνη της με το νερό για 15 λεπτά και την ξαφρίζουμε συχνά. Προσοχή αν η φωτιά είναι δυνατή φουσκώνει θα πρέπει να έχετε το νου σας. Μετά ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα και το κρεμμύδι και βράζουμε περίπου 30-45 λεπτά ανάλογα με το πόσο βραστερή είναι. Ίσως χρειαστεί λιγότερο ή περισσότερο νερό, αυτό εξαρτάται από την ποικιλία του σπόρου και το πόσο φρέσκο είναι το όσπριο.
Ελέγχουμε συχνά αν το νερό επαρκεί.
Προτιμήστε να σιγοβράσετε στη χαμηλότερη θερμοκρασία, θα χυλώσει καλύτερα, θέλει περίπου 1,5-2 ώρες. Αν είναι Σαντορίνης ή Ανάφης θέλει λιγότερο χρόνο.

Για να γίνει σαλάτα θα πρέπει να μείνει σχεδόν δίχως νερό.
Μόλις κρυώσει χυλώνει και σφίγγει.

Όταν δούμε ότι μαλάκωσε αρκετά ώστε να λιώνει με το πιρούνι, βγάζουμε το κρεμμύδι και την πολτοποιούμε με το πιρούνι για πιο χονδρή εκδοχή του πουρέ, ή στον πολτοποιητή ή στο μπλέντερ, ώστε να αποκτήσει πιο βελούδινη όψη.
Ανακατεύουμε με λίγο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και την περιχύνουμε
με σάλτσα κρεμμυδιού-ροδιού.

Σάλτσα ροδιού με κρεμμύδι

1 μέτριο κρεμμύδι σε κυβάκια
3 κ.σ ελαιόλαδο
1 μεγάλο ρόδι
1 ποτηράκι λευκό κρασί γλυκό (Λήμνου, Σάμου) ή ξηρό *
1 κ.σ λευκό μπαλσάμικο ξίδι
λίγο αλάτι, πιπέρι

Καθαρίζουμε το ρόδι και το βάζουμε στον αποχυμωτή ή στο μπλέντερ.
Αν επιλέξουμε το μπλέντερ θα πρέπει να πιέσουμε και να σουρώσουμε τον πουρέ που θα προκύψει, ώστε να πάρουμε καθαρό τον χυμό του ροδιού.

Σε ένα ζεστό αντικολλητικό τηγάνι σοτάρουμε λιγάκι το κρεμμύδι, σε μέτρια θερμοκρασία, προσθέτουμε το λάδι και αλάτι, χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να μαραθεί το κρεμμύδι να μελώσει. Όταν ξανθύνει λιγάκι προσθέτουμε το χυμό ροδιού, το κρασί και το ξίδι και αφήνουμε να εξατμιστούν το ξίδι και το κρασί.

*αν έχουμε σάλτσα ροδιού ή πετιμέζι ροδιού(κλικ για να δείτε τη συνταγή) που είχαμε κάνει στην αρχή του φθινοπώρου, βάζουμε 1-2 κ.σ σάλτσα ή πετιμέζι, σε αυτήν την περίπτωση θα προτιμήσουμε να βάλουμε ξηρό κρασί, διαφορετικά θα βάλουμε το γλυκό, αν και αυτό είναι καθαρά θέμα γευστικών προτιμήσεων.

Φάβα σαλάτα, παντρεμένη με κρεμμύδι και ρόδι

Αν αποφασίσουμε να συνοδεύσουμε τη φάβα- σαλάτα μας με κρεμμύδι θα ακολουθήσουμε την παρακάτω διαδικασία.
Αφού την πολτοποιήσουμε, την αφήνουμε να πάρει μια βράση ακόμη, προσθέτοντας και λίγο λάδι, από αυτό που τηγανίσαμε τα κρεμμύδια, δηλαδή τη σοτάρουμε ελαφρά, σε χαμηλή θερμοκρασία.

Για το πάντρεμα με κρεμμύδια

1/3 ποτηριού ελαιόλαδο (ή όσο θέλουμε)

2 μέτρια κρεμμύδια σε φετάκια

1 κ.γ ζάχαρη

Σε ένα σαγανάκι σοτάρουμε τα κρεμμύδια δίχως λάδι αρχικά, σε χαμηλή φωτιά.
Στη συνέχεια προσθέτουμε το λάδι μέχρι να ξανθύνουν και προς το τέλος προσθέτουμε τη ζάχαρη να καραμελώσουν και να γλυκάνουν περισσότερο.

Σερβίρουμε τη φάβα σε πιάτα και στο κέντρο βάζουμε τα κρεμμύδια και λίγο από το λαδάκι τους.
Γαρνίρουμε και με φρέσκο κρεμμυδάκι σε ροδέλες, ψιλοκομμένο μαϊντανό αν μας αρέσει, μικρά κρουτόν ή ψωμάκι ψημένο στη σχάρα, και βουτηγμένο σε παρθένο ελαιόλαδο.
Το λεμονάκι απαραίτητο για όσους αγαπούν τις πιο πλούσιες γεύσεις.

Αν δεν νηστεύουμε, μπορούμε να βάλουμε στο κέντρο μια κουταλιά της σούπας στραγγιστό γιαούρτι, ή να γαρνίρουμε με κόκκους ροδιού.

Αν θέλουμε ακόμη πιο πλούσια τη γεύση της φάβας βράζουμε και αλέθουμε μαζί αμύγδαλα, όπως στη συνταγή φάβα σούπα με αμύγδαλα (κλικ).


Καλό είναι εκτός από αυτή τη σαλάτα να φάμε και πράσινη δροσερή σαλάτα και σαλάτα παντζάρι, έτσι θα είναι πιο εύπεπτη η φάβα από λαθούρι, αλλά ιδιαίτερα τα υπόλοιπα όσπρια.
Η φάβα αν καταναλωθεί δίχως κρεμμύδι, ξερό ή ωμό είναι το μόνο από τα όσπρια που είναι εύπεπτα, ιδιαίτερα η φάβα Σαντορίνης και Ανάφης, αν όμως την συνοδεύσουμε με κρεμμύδι ή ξινά και αλμυρά ορεκτικά, καλό είναι να τρώμε μαζί πράσινες και κάθε είδους σαλάτας, που βοηθούν να αφομοιώνεται καλύτερα.

Ο φίλος Σταύρος, ο γνωστός μας Δύσπιστος, ένωσε και μου έστειλε όλες τις φωτογραφίες μαζί.
Εκείνος τις χρησιμοποιεί μου γράφει ως Screensaver στον υπολογιστή του, έτσι για να ανοίγει η όρεξη, βρε αδελφέ, όχι δηλαδή πως μας λείπει, όλων ημών των μαγειρικών μπλόγκς, έτσι για εκτόνωση!!!
πως να το κάνουμε, όταν γυρίζεις από τη δουλειά, μέχρι να ετοιμάσεις στα γρήγορα ένα φαγάκι, το θέλεις το πρώτο πιάτο σου, το ορεκτικούλι σου!!!



Αν είστε λάτρεις της φάβας, θα σας αρέσουν έτσι μαζεμένα τα πιάτα λαχταριστής φαβοσαλάτας, παιδί πήγαινε μερικά πιάτα στον Σταύρο, και γρήγορα πεινάει!!!
αν πεινάτε κι εσείς απολαύστε τα!!!
Ο Σταύρος θα τα απολαμβάνει στην επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή του καθημερινά!!!

στέλνω ουζάκια, τσίπουρο και τσικουδιές!!!!
Σταύρο καλή όρεξη, εις υγείαν, ευχαριστώ για την έκπληξη!!!

Κουλουράκια παραδοσιακά

Η πιο απλή και εύκολη συνταγή για κουλουράκια κατάλληλα για βούτημα στον καφέ ή στο γάλα, ή στην πορτοκαλάδα (από τους πιο ευφάνταστους μπόμπιρες), ποιος δεν έχει κάνει τα μακροβούτια του με το κουλούρι στο χέρι;
Νομίζω όλοι τις έχουμε κάνει τις βουτιές μας.
Θυμίζουν τις γιαγιάδες και τις μανούλες μας, τα παιδικά μας χρόνια, τότε που ως μικρούλια πλάθαμε κουλουράκια τραγουδώντας με τη γιαγιά ή τη μαμά το γνωστό τραγουδάκι.
Όσοι έχετε μικρά παιδιά απολαύστε ένα απόγευμα πλάθοντας κουλουράκια μαζί με τα παιδιά σας, θα το θυμούνται για πάντα.
Η συνταγή δεν αποτυγχάνει ποτέ, ακόμη και μικρά παιδιά μια χαρά τα καταφέρνουν με αυτή τη ζύμη*.

250 φρέσκο βούτυρο ή μαργαρίνη
2 ποτήρια ζάχαρη
3 αυγά
2 ασπράδια
2-3 φακελάκια βανίλιας
½ ποτήρι γάλα (προαιρετικά)
1 κιλό αλεύρι αυτοδιογκούμενο ή όσο σηκώσει η ζύμη
2 κ.γ μπέικιν
2 κρόκους για το άλειμμα

Για διάφορες γεύσεις

1-2 κ.σ χυμό πορτοκαλιού ή λεμονιού
Ξύσμα πορτοκαλιού ή λεμονιού

Κακάο, κανέλα, ινδοκάρυδο, τρούφα, σοκολατένιες σταγόνες

Χτυπάμε όλα τα υλικά μαζί σε δυνατό μίξερ, με το μισό αλεύρι.
Το γάλα που μπαίνει προαιρετικά σφίγγει ελαφρά τη ζύμη, αλλά γίνονται εξίσου ωραία.
Αν το μίξερ δεν είναι δυνατό χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη, προσθέτουμε τα αυγά, τη βανίλια, το γάλα ή όποιον χυμό επιλέξουμε και προσθέτουμε μόνο το μισό κιλό αλεύρι. Χτυπάμε να αφρατέψει το μίγμα.

Μετά χωρίζουμε το μίγμα, ανάλογα με τις γεύσεις που θέλουμε να δώσουμε στα κουλουράκια μας.
Σε κάθε μίγμα προσθέτουμε τα υλικά της αρεσκείας μας και προσθέτουμε όσο αλεύρι σηκώσει η ζύμη, ώστε να είναι μαλακή και εύπλαστη.
Αν βάλουμε το γάλα στη ζύμη θα σηκώσει περισσότερο αλεύρι.
Αν σε μέρος της ζύμης βάλουμε ινδοκάρυδο ή ξηρούς καρπούς, θα χρειαστούμε λιγότερο αλεύρι.
Πλάθουμε σε σχέδια της αρεσκείας μας, συνήθως στο πάχος ενός δακτύλου και αλείφουμε με κρόκους χτυπημένους με 1 κ.γ λάδι και 1 κ.γ νερό.
Ψήνουμε στους 180° C, για 20΄, ανάλογα με το πάχος των κουλουριών, να ξανθύνουν ελαφρά.


Προσπαθήστε να μην τα παραψήσετε και ροδίσουν, διότι θα σφίξουν πολύ, εκτός αν σας αρέσουν τα ιδιαίτερα τραγανά και ξεροψημένα σκληρά κουλούρια, εμείς είναι η αλήθεια το επιδιώκουμε, διότι μας αρέσει να τα βουτάμε το πρωί στο γάλα ή στον καφέ, δίχως το φόβο να διαλυθούν.
Αν τηρηθεί σωστά ο χρόνος ψησίματος γίνονται αφράτα, με σφικτή υφή, κουλουράκια για βούτημα, δεν έχουν υφή μπισκότου.
Δεν είναι από αυτά που σαν αφρός διαλύουν στο στόμα, είναι μεστά.

Γίνονται 150 κομμάτια, ανάλογα με το μέγεθος βέβαια, τα δικά μου ήταν φυσιολογικού μεγέθους τα περισσότερα.


*ένα μικρό μυστικό για να πετυχαίνουμε πάντα την σωστή αναλογία στο αλεύρι, είναι όσο κολλάει ακόμη η ζύμη στα χέρια, αλλά έχει αρχίσει να σφίγγει, να σταματάμε να προσθέτουμε αλεύρι και να αφήνουμε το ζυμάρι να ξεκουραστεί για 15-20 λεπτά.
Μετά με καθαρά χέρια δοκιμάζουμε να ζυμώσουμε και πάλι, συνήθως δεν χρειάζεται άλλο αλεύρι ή θέλει ελάχιστο ακόμη.


δοκιμάστε και μια ζεστή ή παγωμένη κανελάδα

burritos με κρέμα σουμπίζ

θα χρειαστούμε μερικά μπουρίτος 2 για κάθε άτομο είναι αρκετά, εκτός αν κάποιος έχει μεγάλη όρεξη, οπότε ο καθένας κανονίζει ανάλογα με την πείνα του τα κομμάτια.

Θα γεμίσουμε τα μπουρίτος με τσίλι κον κάρνε ή άλλη γέμιση της αρεσκείας μας θα τα τυλίξουμε και θα τα καλύψουμε με κρέμα σουμπίζ, πρόκειται για κρέμα μπεσαμέλ με κρεμμύδι, τυρί και αυγά.
Για 4-6 burritos θα χρειαστείτε τη μισή δόση κρέμας σουμπίζ, από αυτή που δίνω.

(εδώ θα βρείτε συνταγή για την κρέμα σουμπίζ)

Πασπαλίζουμε πάνω από την κρέμα σουμπίζ τριμμένο κίτρινο τυρί της αρεσκείας μας ή παρμεζάνα, ή κεφαλοτύρι και πάπρικα γλυκιά και καυτερή για όσους αγαπούν τα καυτερά.

Ψήνουμε για 10-15 λεπτά στους 180 βαθμούς να πάρει ελαφρά χρυσόξανθο χρώμα η κρέμα.

Ταιριάζουν πολύ με πράσινη δροσερή σαλάτα.

Burrito΄s

Το burrito το όνομα του το οφείλει στην ισπανική λέξη burro που σημαίνει γάιδαρος. Πιστεύεται πως το όνομα δόθηκε στην τορτίγια αυτή από τον τρόπο που την δίπλωναν αφού πρώτα την γέμιζαν με διάφορα υλικά, προφανώς διότι έμοιαζε με αυτιά γαϊδάρου.
Η πιο πιθανολογούμενη όμως άποψη είναι πως το όνομα της πήρε η τορτίγια από τον τρόπο διακίνησης αυτού του εδέσματος.
Κάποιος για να διατηρήσει για περισσότερο χρόνο ζεστό το φαγητό, σκέφτηκε να το τυλίξει μέσα σε μεγάλες τορτίγες που τις πουλούσε γυρίζοντας τις γειτονιές με το γάιδαρο του.
Ουσιαστικά πρόκειται για μεγάλες τορτίγιες, αφράτες, κρέπες θα τις λέγαμε εμείς και γίνονται ακριβώς όπως οι κρέπες.
Σε άλλη ανάρτηση θα σας δώσω και άλλο τρόπο παρασκευής.

325 ml γάλα
100 γρ λευκό αλεύρι μαλακό ή ολικής αλέσεως
25 γρ καλαμποκάλευρο
1 αυγό
15 γρ λάδι ή βούτυρο λιωμένο
½ κ.γ αλάτι
1 κ.γ ζάχαρη

Κοσκινίζουμε το αλεύρι με το αλάτι, προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε
(αν είναι ολικής αλέσεως απλά το ανακατεύουμε με το αλάτι και τη ζάχαρη.)

Φτιάχνουμε ένα χυλό ομοιογενή με τα υλικά.
Αφήνουμε το χυλό να δέσει για 20 λεπτά και μετά φτιάχνουμε κρέπες μεγάλες σε διάμετρο και σχετικά παχιές με αυτόν σε ζεστό αντικολλητικό τηγάνι, ελαφρά βουτυρωμένο.
(οι κρέπες πρέπει να είναι μεγάλες σε διάμετρο και σχετικά παχιές)
Για κάθε μπουρίτο θέλουμε 1 κουτάλα της σούπας χυλό.
Η θερμοκρασία πρέπει να είναι μέτρια.


Αφήνουμε το χυλό να ψηθεί για 15΄΄-20΄΄ από την κάθε πλευρά και φυλάμε τα μπουρίτος σκεπασμένα με πετσέτα σε πιατέλα.

Γεμίζουμε με υλικά της αρεσκείας μας, όπως τσίλι κον κάρνε, κοτόπουλο σε φέτες, λαχανικά διάφορα, τηγανιτές πατάτες, ψημένο κρέας καρυκευμένο, με ψάρια, γαρίδες ή μαλάκια και με ένα εξαιρετικό, πεντανόστιμο χοιρινό κρέας που ψήνεται και κόβεται όπως ο γνωστός μας γύρος, που λέγεται adobada.
Τυλίγουμε σε ρολό, κλείνοντας προς τα μέσα, τα πλαϊνά των μπουρίτος.

\
Αυτήν τη φορά τα δικά μας τα φτιάξαμε με τσίλι κον κάρνε (chili con carne), ελαφρώς τροποποιημένο ως προς τα υλικά διότι δεν μπορούμε να φάμε καυτερά, μας αρέσουν τα πικάντικα αρκεί να μην καίνε.
(πατώντας εδώ ή πάνω στη λέξη θα βρείτε τη συνταγή)


Τα γεμίσαμε με τσίλι κον κάρνε, τομάτες κομμένες σε φέτες, μαρούλι, τυράκι τριμμένο της αρεσκείας μας (αν σας αρέσει βάλτε τσένταρ), αγγουράκι σε λεπτές λωρίδες, κρεμμύδι ψιλοκομμένο ξερό και φρέσκο, μαϊντανό ψιλοκομμένο.

Με τα υλικά της συνταγής γίνονται περίπου 12 burrito's ανάλογα με το μέγεθος

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.......προσεχώς........

αλμυρό κέικ

Ένα κεκάκι για το Σαββατοκύριακο που έρχεται, ένα κεκάκι που γίνεται στο άψε-σβήσε με ότι υπάρχει στο ψυγείο, αν έρθουν ξαφνικά φίλοι για μπυρίτσα.
Φυσικά τρώγεται και στο άψε-σβήσε!!!....


65 γρ βούτυρο, μαργαρίνη, μαγειρικό λίπος ή λάδι
1 μεγάλο αυγό
1 κ.γ λευκό ξίδι
¼ φλυτζανιού γάλα
125 γρ αλεύρι αυτοδιογκούμενο
1 φλυτζάνι πολύχρωμες πιπεριές σε κυβάκια
3 φέτες ζαμπόν σε κυβάκια
2-3 φέτες μπέικον
½ φλυτζάνι διάφορα τυριά τριμμένα

Χτυπάμε το βούτυρο ή το λάδι να ασπρίσει.
Προσθέτουμε το ξίδι και ένα αυγό και ανακατεύουμε μαζί με δυο κουταλιές αλεύρι.
Προσθέτουμε το γάλα, τα τυριά και το υπόλοιπο αλεύρι και χτυπάμε το μίγμα να αφρατέψει.
Πρέπει να έχει την υφή ενός κανονικού κέικ.
Αν είναι πολύ σφικτό θα βάλουμε λίγο γάλα.
Προσθέτουμε το ζαμπόν, το μπέικον και τις πιπεριές.
Ανακατεύουμε απαλά.
Λαδώνουμε ένα μακρόστενο ταψάκι μιας χρήσης.
Στον πάτο του στρώνουμε ένα κομμάτι λαδόκολλα (να πατάει ακριβώς) και την λαδώνουμε και από την πάνω πλευρά της.
(για να κόψουμε την λαδόκολλα βγάζουμε το χνάρι του κάτω μέρος του ταψιού με ένα μολύβι πάνω στη λαδόκολλα και κόβουμε, για σας [τα μικρούλια] το λέω που μου διαμαρτύρεστε στο μέιλ πως δεν γράφω λεπτομέρειες για άσχετους!!!)
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 150-160 βαθμούς για 45 περίπου λεπτά.

δοκιμάστε και κροκέτες κοτόπουλου

κόρες (σπιτικές χυλοπίτες)

Στην περιοχή της Βεγορίτιδας και σε πολλά χωριά της Πέλλας και της Φλώρινας, τις χυλοπίτες τις λένε κόρες. Πρόκειται για ένα είδος τοπικής χυλοπίτας με κυματιστό και ελαφρώς στριφτό σχήμα. (γίνονται όπως και οι χυλοπίτες, και εδώ)
Όπως σε όλα τα μέρη της Ελλάδος οι κόρες μαγειρεύονται μόνες τους σαν ένα γρήγορο και θρεπτικό πιάτο, με βούτυρο και τυρί ή συνοδεύουν κοτόπουλο, κεφτέδες και κρέας στο φούρνο.

Σήμερα θα τις απολαύσουμε με γάλα, φρέσκο γάλα και βούτυρο και θα τις συνοδεύσουμε με λόπκες, ένα είδος τυροκεφτέ της περιοχής.

Πως μαγειρεύονται οι κόρες

Βράζουμε νερό, προσθέτουμε ελάχιστο αλάτι και τις χυλοπίτες,
και βράζουμε για 10-15 λεπτά, σε χαμηλή θερμοκρασία.
Ο χρόνος εξαρτάται από το αλεύρι-σιμιγδάλι της ζύμης και το πάχος της χυλοπίτας που έχετε. Αν είναι κάπως χονδρές θα χρειαστείτε και 30 λεπτά.
Μόλις βράσουν ρίχνουμε, μέσα στην κατσαρόλα μπόλικο τυρί φέτα σε κομματάκια.
Δεν σουρώνουμε ποτέ το νερό τους.
Προσθέτουμε και φρέσκο βούτυρο ή μαργαρίνη.
Πρέπει να μείνουν με το ζουμάκι τους.
Προσοχή πρέπει να υπολογίσουμε τόσο νερό, ώστε να μείνει λίγο, και να μην βάλουμε πολύ αλάτι, ιδιαίτερα αν είναι χειροποίητες ή βάλουμε τυρί φέτα ή άλλο αλμυρό τυρί.
Έχουν το αλάτι της ζύμης τους.
Την πρώτη φορά βάζουμε σταδιακά αλάτι, και δοκιμάζουμε.

Για κάθε 100 γρ. χυλοπίτες ξερές, θα υπολογίζουμε 3-4 ποτήρια νερό.
Αν χρειαστεί να συμπληρώσουμε νερό
θα ρίχνουμε πάντα βραστό νερό,
μέχρι να βρούμε τη δοσολογία που μας ικανοποιεί.
Προς το τέλος αν θέλουμε προσθέτουμε ζεστό γάλα και αφήνουμε να πάρουν μια βράση.

Συνοδεύουμε με λόπκες, τηγανιτές τυροκροκέτες Βεγορίτιδας.

Κολοκύθα γεμιστή γιορτινή

Τη συνταγή αυτή την αφιερώνω ιδιαίτερα στη γλυκιά μου ΑΝΕΜΩΝΗ και όσους άλλους ζητήσατε φαγητά με κολοκύθα.

Η κόκκινη κολοκύθα γίνεται ένα πολύ νόστιμο και εντυπωσιακό γιορτινό φαγητό.
Θα δώσω τη συνταγή όπως συνήθως την φτιάχνω τα Χριστούγεννα, αυτή τη φορά επειδή την φάγαμε μια καθημερινή, οικογενειακώς, σεβάστηκα την επιθυμία της Ναταλίας μου που δεν τρώει ορισμένα από τα υλικά και τα παρέλειψα, μιας και δεν υπήρχε κάτι άλλο να φάει, όπως συμβαίνει συνήθως τα Χριστούγεννα που διαλέγει ανάμεσα από πολλά εδέσματα, όσα αγαπάει..
Τα υλικά αυτά δίνουν ιδιαίτερη νοστιμιά στο φαγητό και όσοι τα αγαπάτε μην τα παραλείψετε.

1 κόκκινη πλατιά κολοκύθα ( 3-4 κιλά)
2 ποτήρια ρύζι καρολίνα
300 γρ κιμά
500 γρ συκωτάκια κοτόπουλου
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 μέτριο πράσο (το λευκό μέρος ψιλοκομμένο)
½ φλιτζάνι κουκουνάρι ελαφρά καβουρντισμένο
1 χούφτα αμύγδαλα ελαφρά καβουρντισμένα
1 χούφτα μαύρες σταφίδες μουλιασμένες σε νερό και κονιάκ
Λίγο λάδι

3 μέτρια κρεμμύδια σε φέτες
3 κ.σ ελαιόλαδο
1 κ.σ πάπρικα γλυκιά (και καυτερή για όσους την αντέχουν)
1 κ.γ σουμάκι
1 κ.γ ζάχαρη
λίγο αλάτι, πιπέρι

4 στήθη κοτόπουλου

το εσωτερικό της κολοκύθας σε κομμάτια

2-3 κλαδάκια δεντρολίβανο (προαιρετικά)

1 Τρίβουμε και πλένουμε καλά μια κόκκινη κολοκύθα.
Αφαιρούμε προσεκτικά το καπάκι της και το κρατάμε στην άκρη.
Βγάζουμε τις ίνες και τους σπόρους της.
Αφαιρούμε προσεκτικά τη σάρκα της με ένα μεγάλο κουτάλι, ή με εργαλείο για τα κολοκυθάκια.
Αλείφουμε το εσωτερικό της κολοκύθας με ελαιόλαδο ή μαγειρικό λίπος, λαδώνουμε και εξωτερικά την κολοκύθα.

2 Σε αντικολλητικό τηγάνι ροδίζουμε ελαφρά τα αμύγδαλα και στη συνέχεια το κουκουνάρι.

3 Αλείφουμε τα στήθη κοτόπουλου με λίγο ελαιόλαδο ή μαγειρικό λίπος και τα σοτάρουμε ελαφρά να θωρακιστούν. Τα κρατάμε ζεστά σε πιάτο.

4 Σε 1-2 κ.σ ελαιόλαδο σοτάρουμε τα κομμάτια κολοκύθας, προσθέτουμε ελάχιστο αλάτι.

5 Σοτάρουμε τις φέτες κρεμμυδιών σε λίγο ελαιόλαδο που ζεσταίνουμε με τα μπαχαρικά σε σιγανή φωτιά, μέχρι να μαραθούν, να γλυκάνουν και στο τέλος ρίχνουμε τη ζάχαρη να καραμελωθούν. Τα κρατάμε ζεστά σε πιάτο.

6 Στο ίδιο τηγάνι σοτάρουμε ελαφρά (αλείφοντας απλά το τηγάνι με λάδι) τα συκωτάκια, τα κρατάμε ζεστά σε πιάτο.

7 Σοτάρουμε το πράσο, το κρεμμύδι μαζί με τον κιμά, λίγο μοσχοκάρυδο, πιπέρι.

8 Προσθέτουμε καλοπλυμένο το ρύζι και σοτάρουμε ελαφρά.
Προσθέτουμε 1,5 ποτήρι ζεστό νερό και λίγο αλάτι, πιπέρι., τις σταφίδες, τα συκωτάκια.
Μόλις πάρει μια βράση σβήνουμε και αφήνουμε να τραβήξει τα υγρά του.

9 Προσθέτουμε το κουκουνάρι και τα αμύγδαλα.

10 Γεμίζουμε την κολοκύθα με το μίγμα του ρυζιού.

11 Από πάνω τοποθετούμε τα κομμάτια κοτόπουλου.

12 Πάνω από το κοτόπουλο βάζουμε σε στρώσεις την κολοκύθα εναλλάξ με τα καραμελωμένα κρεμμύδια. Τελειώνουμε με κρεμμύδια.

13 Αν βάλουμε δεντρολίβανο το τυλίγουμε με ένα βαμβακερό κομμάτι ύφασμα, ώστε να μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα.


14 Κλείνουμε την κολοκύθα με το καπάκι λαδωμένο.

15 Την τοποθετούμε σε λαδόκολλα βρεγμένη, τοποθετημένη σταυρωτά, ώστε να τυλιχτεί καλά η κολοκύθα.

16 ψήνουμε αρχικά στους 250° C, για 20 λεπτά
και στη συνέχεια στους 150 για 2,5 ώρες ή και περισσότερο ανάλογα με το μέγεθος της κολοκύθας.

Κολοκυθόπιτα γλυκό

Ένα γλυκάκι-πίτα που συνήθως τέτοια εποχή μας κερνούσε η δασκάλα μου Αφροδίτη Δούμα, όταν μαζευόμασταν για καφεδάκι και τσάι στο σπίτι της, τα φθινοπωρινά βράδυα, μαζί με πολλές άλλες γλυκές κι αλμυρές λιχουδιές.
Μια σιροπιαστή πίτα ιδιαίτερα ελαφριά.

Για το φύλλο πίτας

¾ ποτηριού νερό
3 κ.σ ελαιόλαδο
1 κ.γ χυμό λεμονιού
μισό κιλό αλεύρι σκληρό (περίπου)
250-300 γρ καλαμποκέλαιο
ή το ανάλογο φρέσκο βούτυρο λιωμένο

300 γρ ζάχαρη για το ζαχάρωμα των φύλλων

όσες-οι δεν έχετε εμπειρία στο άνοιγμα φύλλων
θα χρησιμοποιήσετε χωριάτικο έτοιμο φύλλο.

Για τη γέμιση

2 κιλά κολοκύθα κόκκινη
150 γρ σταφίδα ξανθιά
100 γρ σταφίδα μαύρη
1 φλιτζάνι χονδροκομμένα καρύδια
κανέλα

Για το σιρόπι

350 γρ ζάχαρη
350 ml νερό

Φουσκώνουμε τις σταφίδες σε νερό που μόλις τις καλύπτει και μια κ.σ κονιάκ.
Αφαιρούμε την φλούδα της κολοκύθας, τις ίνες και τους σπόρους της.
Την κόβουμε σε κυβάκια και την αφήνουμε σε κατσαρόλα με καπάκι, σε χαμηλή θερμοκρασία να μαλακώσει και να πιει όλα τα υγρά της.
Ανακατεύουμε την κολοκύθα με τις σταφίδες και τα καρύδια (αν βάλουμε) την κανέλα.

Ετοιμάζουμε μια ζύμη για τα φύλλα, προσθέτοντας σταδιακά αλεύρι να αποκτήσουμε ζύμη μαλακιά και ελαστική.
Αφήνουμε για 1 τουλάχιστον ώρα να ωριμάσει το ζυμάρι καλά σκεπασμένο με μεμβράνη.
Ανοίγουμε φύλλα πίτας με τη βοήθεια αλεύρου ή νισεστέ για καλύτερο αποτέλεσμα.
Το φύλλο του γλυκού αυτού δεν χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα λεπτό, ένα μέτριο σε πάχος φύλλο είναι ότι πρέπει, εκτός κι αν μας αρέσουν τα λεπτά φύλλα.


Το πρώτο φύλλο που θα ανοίξουμε το αλείφουμε ελαφρά με καλαμποκέλαιο ή βούτυρο λιωμένο και το πασπαλίζουμε με ζάχαρη κι αν θέλουμε με λίγη κανέλα.
Στην άκρη του φύλλου κατά πλάτος τοποθετούμε μια ποσότητα από το μίγμα της κολοκύθας, τυλίγουμε το φύλλο σε ρολό και το τοποθετούμε σε λαδωμένο ή βουτυρωμένο ταψί με διάμετρο 35-40 εκ. κουλουριαστά στο κέντρο του ταψιού.


Συνεχίζουμε βουτυρώνοντας (λαδώνονταςς) και ζαχαρώνοντας όλα τα φύλλα και συνεχίζουμε να τα τοποθετούμε κουλουριαστά στο ταψί συνεχίζοντας από εκεί που τελείωσε το πρώτο φύλλο.
Έτσι έχουμε μια πίτα σε σχήμα σαλίγκαρου.


Λαδώνουμε ή βουτυρώνουμε τα φύλλα και ψήνουμε την πίτα
για 1,5 ώρα στους 180° για 20 λεπτά και για
μια ώρα και δέκα λεπτά στους 150-160 λεπτά
ώστε να ροδίσουν ομοιόμορφα τα φύλλα μέχρι μέσα.
Δένουμε σε σιρόπι ελαφρύ τη ζάχαρη με το νερό και μόλις δέσει προσθέτουμε τη γλυκόζη, μόλις πάρει μια βράση ακόμη αποσύρουμε από τη φωτιά και περιχύνουμε την κρύα πίτα.
Αφήνουμε να απορροφήσει όλο το σιρόπι.
Γίνεται ένα ελαφρύ και πεντανόστιμο γλύκισμα.

Η πίτσα του χορτοφάγου

1 ποτηράκι (κρασιού) χλιαρό νερό 40º
1 ποτηράκι (κρασιού) χλιαρό γάλα 40º
½ φακελάκι ξερή μαγιά ή 10-15 γρ νωπή
2-3 κ.σ ελαιόλαδο
1 κ.γ ζάχαρη
½ κ.γ αλάτι
αλεύρι σκληρό όσο σηκώσει

150 γρ γκούντα και ένταμ τριμμένα ή σε πολύ λεπτές φέτες
100 γρ τυρί φέτα τριμμένο
50 γρ παραδοσιακό κασέρι τριμμένο
50 γρ γραβιέρα Νάξου τριμμένη
50 γρ πικάντικο Μυτιλήνης τριμμένο

Δυόσμο φρέσκο ψιλοκομμένο

Διαλύουμε τη μαγιά στο νερό με τη ζάχαρη και 4-5 κ.σ αλεύρι κι αφήνουμε να φουσκώσει, για 15΄ περίπου.
Ανακατεύουμε μαζί με το μίγμα μαγιάς το γάλα και το αλάτι και προσθέτουμε σιγά-σιγά αλεύρι να πετύχουμε ζύμη μαλακιά και ελαστική να κολλάει ελαφρά στα χέρια.
Σκεπάζουμε με υγρή ζεστή πετσέτα τη λεκάνη και αφήνουμε να διπλασιαστεί η ζύμη.

Λαδώνουμε καλά τη μεγάλη λαμαρίνα της κουζίνας (40x40) και απλώνουμε τη ζύμη,
(προαιρετικά πασπαλίζουμε με φρεσκοτριμμένα πιπέρια) και αφήνουμε να φουσκώσει και πάλι η ζύμη (15-20 λεπτά).

Πασπαλίζουμε με τα τριμμένα τυριά, από πάνω την φέτα και προσθέτουμε μια σειρά λεπτοκομμένες φέτες ντομάτας.
Πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένο δυόσμο.
Συνεχίζουμε στρώνοντας μια σειρά ψιλοκομμένα κολοκυθάκια σε ροδέλες.
Ψεκάζουμε με λίγο ελαιόλαδο και ψήνουμε στους 180º για 20-30 λεπτά περίπου.


Αν θέλουμε περιχύνουμε τα κομμάτια πίτσας με μια σάλτσα τυριού με μυρωδικά.

Για τη σάλτσα αρωματικών

60 γρ τυρί φιλαδέλφεια
1 σκελίδα σκόρδου πολτοποιημένη (προαιρετικά)
Δυόσμο, βασιλικό, μαϊντανό και άνηθο

Χτυπάμε σε πέτρινο γουδί (ή στο μούλτι) το σκόρδο (αν βάλουμε), με ελάχιστο αλάτι μέχρι να πολτοποιηθεί.
Προσθέτουμε τα μυρωδικά και χτυπάμε καλά μέχρι να πολτοποιηθούν ή μέχρι να κοπούν σε μικρά κομμάτια και συνεχίζουμε με λίγο λάδι.
Προσθέτουμε το τυρί και χτυπάμε ελαφρά να ενωθεί με τα μυρωδικά.
Προσθέτουμε λίγο λάδι ακόμη.

τρίχρωμο κέικ με κρέμα μόκα

Φτιάχνουμε ένα συνηθισμένο κέικ σύμφωνα με τις οδηγίες που θα βρούμε στο σακουλάκι του αλεύρου, ή με κάποια από τις συνταγές που έχω δώσει σε προηγούμενες αναρτήσεις.
Χωρίζουμε το μίγμα σε τέσσερα μέρη.
Το διπλό μέρος θα παραμείνει λευκό.
Το 1/3 θα το ανακατέψουμε με 3 κ.σ σκόνη κακάο, διαλυμένη σε 1 κ.σ ζεστό νερό ή λικέρ αμυγδάλου και μια πρέζα σόδα μαγειρική, μαζί με ένα κ.γ λευκό ξίδι.
Το 1/3 θα το ανακατέψουμε με 2 κ.γ στιγμιαίο καφέ, διαλυμένο σε 1 κ.σ νερό ή λικέρ καφέ.


Βάζουμε το μισό λευκό μίγμα σε βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα, στη συνέχεια βάζουμε το μίγμα του καφέ, από πάνω το μίγμα κακάο και στο τέλος το υπόλοιπο λευκό μίγμα.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς για 1 ώρα περίπου, ίσως και λίγο περισσότερο αν είναι βαθιά η φόρμα. Η σχετικά χαμηλή θερμοκρασία, εξασφαλίζει το ομοιόμορφο φούσκωμα του κέικ, δίχως σκασίματα.
Ξεφορμάρουμε μόνο όταν το κέικ έχει κρυώσει τελείως.

Γαρνίρουμε με λιωμένη σοκολάτα ή με μια κρέμα μόκα, για μεγαλύτερη απόλαυση και θερμίδες!!!!! αυτό το παραβλέπουμε!!!

κρέμα μόκα

115 γρ κρέμα γάλακτος
60 γρ ζάχαρη
60 ml νερό
2 κ.γ στιγμιαίο καφέ
2 κρόκους αυγών
Βανίλια
170 γρ βούτυρο φρέσκο ή μαργαρίνη
160 γρ άχνη
1 κ.γ καφέ στιγμής (σκόνη)

Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με τη ζάχαρη, τον καφέ διαλυμένο στο νερό και τα κροκάδια.
Βάζουμε το μίγμα σε μπεν μαρί να πήξει, θα πρέπει το μίγμα να καλύπτει το κουτάλι, τόσο ώστε αν χαράσουμε μια γραμμή με το δάκτυλο να μην επανέρχεται εύκολα η κρέμα στη θέση της.(περίπου 7-12 λεπτά).
Προσοχή το νερό δεν πρέπει να ακουμπάει το σκεύος της κρέμας.
Αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει καλυμένη με μια πετσέτα και βάζουμε στο ψυγείο για μια ώρα.
Χτυπάμε το βούτυρο με την άχνη ζάχαρη να αφρατέψει και να ασπρίσει, προσθέτουμε τη βανίλια.
Σιγά-σιγά προσθέτουμε το μίγμα του καφέ από το ψυγείο.
Μόλις ομογενοποιηθούν όλα τα υλικά η κρέμα είναι έτοιμη.
Βάζουμε στο ψυγείο για μισή ώρα και γαρνίρουμε το κέικ.

Αν βοηθά το σχήμα της φόρμας, μπορούμε να κόψουμε το κέικ σε 2-3 επίπεδα και να βάλουμε ενδιάμεσα την κρέμα, ιδιαίτερα αν έχουμε ένα μονόχρωμο κέικ με γεύση μόκα.

glitter-graphics.com


glitter-graphics.com

ετοιμαζόμαστε κι εμείς για το κρύο,
ας γεμίσουμε με προμήθειες τη φωλιά μας

Ψητή πέστροφα γεμιστή με λαχανικά

4 πέστροφες
4 πράσα λεπτά το τρυφερό τους μέρος
4 μικρά καρότα σε μακρόστενα στενά κομμάτια
2 μέτρια κρεμμύδια σε φέτες
Αλάτι, λευκό και πράσινο πιπέρι, λίγη ζάχαρη, λευκό κρασί, ελαιόλαδο

Καθαρίζουμε και πλένουμε πολύ καλά τα ψάρια.
Τα στραγγίζουμε τα λαδώνουμε, τα αλατίζουμε, τα πασπαλίζουμε με λευκό και πράσινο πιπέρι.

Καθαρίζουμε και πλένουμε πολύ καλά τα πράσα.
Τα αφήνουμε σε αλατισμένο νερό με ξίδι, για 5 λεπτά, έτσι εξασφαλίζουμε πως έχουν πεθάνει τυχόν παράσιτα. (όπως έχουμε πει πολλές φορές, το τηρούμε σε όλα τα λαχανικά και κηπευτικά, ιδιαίτερα στα χειμωνιάτικα λαχανικά όπως λάχανα, μπρόκολα, κουνουπίδι, πράσο, που είναι και τα πιο επίφοβα για εχινόκοκκο)
Τα κόβουμε λοξά σε φέτες 4 εκατοστών και ξεπλένουμε και πάλι.
Σε αντικολλητικό τηγάνι σοτάρουμε τα πράσα και τα καρότα με 3-4 κ.σ ελαιόλαδο σε μέτρια θερμοκρασία και προσθέτουμε και το κρεμμύδι.
Προσθέτουμε 1 κ.γ ζάχαρη να καραμελώσει το κρεμμύδι (προαιρετικά).
(εμένα μου αρέσει διότι και η σάρκα της πέστροφας γλυκίζει ελαφρά και δένει ωραία)
Σβήνουμε με 4 κ.σ λευκό ξηρό κρασί και μόλις εξατμιστεί αποσύρουμε από τη φωτιά. Δε θέλουμε να λιώσουν τα λαχανικά αλλά να κρατάνε καλά, θα μπουν και στο φούρνο ή στη σχάρα με το ψάρι.

Γεμίζουμε με τα λαχανικά τις κοιλιές των ψαριών και τα ψήνουμε στη σχάρα ή στο γκριλ σε απόσταση, γυρίζοντας τα και από τις δυο πλευρές.

Συνοδεύουμε με μια πράσινη σαλάτα ή με μια σαλάτα κους-κους λαχανικών και με λευκό ή ροζέ κρασάκι.

πιροσκί

Αγαπημένες πιτούλες ποντιακές, άλλωστε πως να μην τις αγαπώ, αφού μια μικρή ριζούλα υπάρχει και στον Πόντο. Εκτός αυτού, μεγάλωσα μέσα σε περιβάλλον με πολλούς φίλους Πόντιους που οι μητέρες τους με μύησαν στα μυστικά της Ποντιακής κουζίνας.
Μια συνταγή που έχει δημοσιευτεί και παλαιότερα στο γαστεροπλήξ, αλλά πολλοί φίλοι τη ζήτησαν διότι δεν τη βρήκαν.
Επειδή η επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία:

Υλικά

1 ποτήρι γάλα χλιαρό

1 ποτήρι χλιαρό νερό

25 γραμμάρια μαγιά φρέσκια ή 1 φακελάκι ξερή

2 κ.σ λιωμένο βούτυρο

αλεύρι δυνατό σκληρό

2 αυγά

1 κ.γ κοφτό, αλάτι, λίγη ζάχαρη

Εκτέλεση

Το νερό και το γάλα πρέπει να έχουν
θερμοκρασία 40 βαθμών Κελσίου.
Τα αυγά πρέπει να έχουν θερμοκρασία δωματίου.

Διαλύετε τη μαγιά στο νερό και τη ζάχαρη,
με λίγο αλεύρι και αφήνετε να φουσκώσει λίγο.
Προσθέτετε το γάλα και τα χτυπημένα αυγά,
καθώς και το βούτυρο.
Σιγά-σιγά προσθέτετε το αλεύρι.

Κάνετε μια ζύμη που να κολλάει αρκετά στα χέρια.

Αφήνετε να διπλασιαστεί σε όγκο.

Βρέχοντας τα χέρια με νερό ή λάδι,
παίρνετε κομματάκια ζύμης,
τα ανοίγετε σε μακρόστενα φύλλα, βάζετε τη γέμιση,
και τυλίγετε σε ρολά κλείνοντας τις άκρες.
Άλλες νοικοκυρές φτιάχνουν ένα μισοφέγγαρο με το φύλλο και στη μέση βάζουν τη γέμιση, (όπως τα Μακεδονικά τυροπιτάρια) ενώ άλλες το μισοφέγγαρο αυτό το διπλώνουν, ώστε η ένωση του να βρίσκεται στο κάτω μέρος της πιτούλας.


Στρώστε πετσέτες κουζίνας,
πασπαλίστε τες με μπόλικο νισεστέ ή αλεύρι.
Πάνω στις πετσέτες αραδιάστε τα πιροσκί.
Όταν τα πλάσετε όλα αρχίστε να τηγανίζετε,
αφαιρώντας το περίσσιο αλεύρι.

Αντί να στρώσετε πετσέτες,
λαδώστε μερικούς δίσκους σερβιρίσματος ή πιατέλες
και τοποθετείστε επάνω τα πιροσκί.
Σε αυτή την περίπτωση το λάδι βοηθά
να μην κολλήσουν τα πιροσκί στο σκεύος.
Έτσι δεν έχουν και περίσσιο αλεύρι οι πιτούλες.

ή για ευκολία στρώστε λαδόκολλες
και αραδιάστε τα πλασμένα-λαδωμένα πιροσκί.

Τηγανίζετε σε μέτρια φωτιά μέχρι να ροδίσουν.
Στραγγίζετε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας.

Η Ποντιακή παράδοση επιβάλλει γέμιση πατάτας.
Συνηθίζεται όμως και η γέμιση τυριού και κιμά.

Γέμιση πατάτας

4-5 βραστές πατάτες

5 φρέσκα κρεμμυδάκια,
κομμένα σε ροδέλες

αλάτι, πιπέρι.

προαιρετικά:
μαϊντανό και άνηθο ψιλοκομμένο
(Λιώνετε με το εργαλείο του πουρέ τις πατάτες
και ανακατεύετε με τα υπόλοιπα υλικά.

Αν θέλετε να έχει πιο έντονη γεύση η γέμιση σας,
σωτάρετε ελαφρά με 1 κ.σ λάδι τα κρεμμυδάκια
και προσθέτετε τις λιωμένες πατάτες.)

Γέμιση τυριού

250 γρ τυρί φέτα

200 γρ. μυζήθρα ή ανθότυρο

2 αυγά

πιπέρι λευκό

τριμμένο μοσχοκάρυδο

Ανακατεύετε όλα τα υλικά.

Μπορείτε να βάλετε μόνο τα τυριά
αποφεύγοντας τα αυγά.

Ορισμένα από τα πιροσκί με γέμιση τυριού,
μόλις τα πλάσετε, περάστε τα από σουσάμι
και τηγανίστε τα.
Η γέμιση τυριού δένει υπέροχα με το σουσάμι.

Γέμιση κιμά

2 κ.σ ελαιόλαδο

1 μεγάλο κρεμμύδι σε κύβους

1/4 κιλού κιμά

μπαχαρικά για κιμά

λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο

(Σωτάρουμε το κρεμμύδι με το λάδι.
Προσθέτουμε τον κιμά, ανακατεύοντας να σωταριστεί.
Προσθέτουμε τον πελτέ διαλυμένο σε 3 κ.σ νερό ή κρασί.
Μόλις πιει το μίγμα τα νερά του, είναι έτοιμο.
Προσθέτουμε μαϊντανό ψιλοκομμένο.)

Προτείνω ιδέες για γέμιση:

*σπανάκι-φέτα-ανθότυρο
(Σωτάρουμε 5 φρέσκα κρεμμυδάκια με λίγο ελαιόλαδο.
Πλένουμε 1/4 του κιλού σπανάκι και αφού στραγγίσει
το προσθέτουμε στα κρεμμυδάκια σωτάροντας σε σιγανή φωτιά.
Μόλις πιει το νερό του αποσύρουμε από τη φωτιά.
Προσθέτουμε φέτα και ανθότυρο.)

*ζαμπόν, κίτρινα τυριά

*μπέικον-κίτρινο τυρί-πιπεριά-μανιτάρι

*φέτα-ανθότυρο-λιαστή ντομάτα

*φέτα-ανθότυρο-μανιτάρια

(Σωτάρουμε ένα μέτριο κρεμμύδι σε 2 κ.σ λάδι,
προσθέτετε τα μανιτάρια σε φέτες.
Μόλις μαραθούν ελαφρά,
προσθέτουμε τη φέτα και το ανθότυρο.

Για πιο ελαφριά γεύση αφαιρούμε το κρεμμύδι.)

Γέμιση με κρεμμύδι:

3 μεγάλα λευκά κρεμμύδια σε κύβους.
Τα τσιγαρίζουμε με 2κ.σ ελαιόλαδο.
Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι.


Δοκιμάζετε νέες γεύσεις
σύμφωνα με τις δικές σας προτιμήσεις.

Τυρόπιτα με μπεσαμέλ

2 φύλλα σφολιάτας σπιτικής ή εμπορίου

2 κ.σ αλεύρι
2 κ.σ βούτυρο φρέσκο ή λάδι
2 ποτήρια γάλα (500ml)
2 αυγά (προαιρετικά)
Μοσχοκάρυδο
Λευκό πιπέρι φρεσκοτριμμένο
½ -3/4 του κιλού τυρί φέτα

1 κρόκο αυγού για επάλειψη (προαιρετικά)
2-3 κ.σ λιωμένο βούτυρο ή ελαιόλαδο
για τη γέμιση και την επάλειψη

Σοτάρουμε το αλεύρι με το βούτυρο σε σιγανή φωτιά
και προσθέτουμε σιγά-σιγά το ζεστό γάλα.
Ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να πήξει.
Προσθέτουμε πιπέρι και φρεσκοτριμμένο μοσχοκάρυδο
και αφήνουμε να κρυώσει λίγο το μίγμα.
Αφού κρυώσει η μπεσαμέλ προσθέτουμε 2 αυγά και ανακατεύουμε καλά.
Τρίβουμε σε χονδρά κομμάτια το τυρί και το ανακατεύουμε με τη μπεσαμέλ και τα αυγά. Τρίβουμε πιπέρι, προσθέτουμε το βούτυρο ή το λάδι.

Λαδώνουμε ταψί φούρνου 40x40 και στρώνουμε το ένα φύλλο σφολιάτας.
(Εγώ το φύλλο το ανοίγω αρκετά διότι όλοι θέλουμε λίγο φύλλο και μπόλικη γέμιση, έτσι η ποσότητα των υλικών καθορίζεται ανάλογα με τις προτιμήσεις.)
Απλώνουμε το μίγμα τυριού να πάει παντού και πιέζουμε τις άκρες της σφολιάτας να κλείσουν καλά.
Αν θέλουμε γυρίζουμε τις άκρες και φτιάχνουμε κόθρο.


Καλό είναι να βάλουμε την πίτα για μια ώρα στο ψυγείο, για να σφίξει και πάλι καλά η σφολιάτα.
Αν θέλουμε αλείφουμε το φύλλο με έναν κρόκο αυγού χτυπημένο ελαφρά με λίγο λιωμένο βούτυρο ή ελαιόλαδο.
(σε αυτήν την περίπτωση το ασπράδι το προσθέτουμε στη γέμιση)
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 35-45 λεπτά, ανάλογα με το φούρνο να αποκτήσει ξανθοκόκκινο χρώμα το φύλλο.



στη συνταγή κολοκυθόπιτα γλυκιά
θα βρείτε τη συνταγή για σπιτική σφολιάτα

ΕΚΜΕΚ ΚΑΤΑΙΦΙ

400 γρ καταΐφι φύλλο
150 γρ φρέσκο βούτυρο


για την κρέμα
100 γρ κορν φλάουρ μαζί με άνθος αραβοσίτου
1 κιλό γάλα 3 κροκάδια 15 κ.σ ζάχαρη

για το στόλισμα
σαντιγί. (500-700 γρ σαντιγί)
αμύγδαλα φιλέ καβουρντισμένα ή πράσινο φιστίκι

Ξαίνουμε το καταΐφι, και το κόβουμε σε μικρά κομματάκια, τα τοποθετούμε αφράτα,
σε ταψί αλειμένο με βούτυρο αλείφουμε απαλά το καταΐφι με βούτυρο λιωμένο.
Ψήνουμε στους 160 βαθμούς για 40-45 λεπτά να ξανθύνει ελαφρά.
Στραγγίζουμε το βούτυρο.

Σιροπιάζουμε με το σιρόπι που φτιάχνουμε με:

2 ποτήρια ζάχαρη
2 ποτήρια νερό
1 φλιτζάνι γλυκόζη
3-4 κομματάκια (σα φακή) μαστίχα τριμμένη

Πρέπει να είναι σχετικά κρύο το σιρόπι και ζεστό το καταΐφι.
(4-5 λεπτά από το σημείο βρασμού)

Καλύπτουμε το καταΐφι (αφού κρυώσει) με κρέμα ζαχαροπλαστικής
(που θα φτιάξετε σύμφωνα με τις οδηγίες εδώ, αλλά με τα υλικά που δίνω σε αυτήν την ανάρτηση, για να έχει τη σωστή υφή) και αφήνουμε να κρυώσει.
Καλύπτουμε με ροζέτες σαντιγί. (500-700 γρ σαντιγί)

Πασπαλίζουμε με κανέλα ή με τριμμένα και καβουρντισμένα αμύγδαλα
(ή φιλέ αμυγδάλου), ή φυστίκι Αιγίνης τριμμένο (ανάλατο).


Φυσικά μπορούμε να φτιάξουμε και ατομικά εκμέκ,
μέσα σε γυάλινα ή πήλινα μπωλάκια ή σε ποτήρια.

Η Ναταλία μου αγαπάει ιδιαίτερα το εκμέκ (από τα λίγα γλυκά που αγαπά) και το προτιμάει σερβιρισμένο σε πήλινο μπωλ γαρνιρισμένο με σαντιγί και πράσινο φιστίκι, όπως το τρώει όταν επισκεπτόμαστε το Λουτράκι Πέλλας ( λουτρά Πόζαρ), στο ζαχαροπλαστείο ΖΙΛΗ, που σερβίρει γλυκά και παγωτά καλής ποιότητας, αλλά και πίτσες και άλλες λιχουδιές, σε ένα πεντακάθαρο και πολύ όμορφο περιβάλλον.


(τα μπωλάκια είναι από γλυκά που αγοράζουμε κάθε φορά που βρισκόμαστε στην περιοχή, που έχει γίνει δεύτερο σπίτι μας και το διακοσμούμε όπως το σερβίρει και το μαγαζί, χατήρια δε χαλάει η μανούλα σε παιδί και ας μην είναι και τόοοοοοοσο παιδί πιά !!!!)


τι θα φάμε σήμερα;

καβουρομακαρονάδα

κολοκύθα-αρίδα γλυκό κουταλιού

Πολλοί από εσάς που περιηγείστε στα ιστολόγια μου, μου στείλατε e-mail και με ρωτάτε γιατί ενώ στο τέλος της σελίδας, βλέπετε γλυκό κολοκύθι (αρίδα), ξανθιά και καστανή, δεν μπορέσατε να βρείτε τη συνταγή σε κανένα από τα δυο ιστολόγια.
Αυτό αναρωτήθηκα κι εγώ.
Έκανα λοιπόν έναν έλεγχο και ανακάλυψα ότι ενώ στο άλμπουμ των φωτογραφιών έχω βάλει φωτογραφίες αν και αποτυχημένες
(είναι από αυτές που τραβούσα πέρυσι με την τενοντίτιδα και τις επιπλοκές της, με το κινητό, κουνημένες σα να χορεύουν πεντοζάλη ένα πράμα), τελικά ξέχασα να βάλω τη συνταγή για το γλυκάκι.
Έτσι λοιπόν μια και φέτος δεν έφτιαξα αυτό το γλυκάκι ακόμη και θα αργήσω πολύ να το φτιάξω, διότι αυτόν τον καιρό έχω πολλές και επείγουσες δουλίτσες να τελειώσω, θα σας δώσω τη συνταγή για την αρίδα, αλλά με τις κάκιστες περσινές φωτογραφίες.
Όταν φτιάξω νέο γλυκάκι θα επανέλθω με καλύτερες το υπόσχομαι.

Έτσι όσοι θέλετε να φτιάξετε το γλυκάκι θα έχετε και τη δική μου συνταγή.
Όσοι αγαπάτε την κολοκύθα δοκιμάστε την εντυπωσιακή αρίδα, μπορείτε να την κόψετε με εργαλείο για πατάτες που θα βρείτε στα είδη οικιακής χρήσης.
Αν δε βρείτε θα κόψετε την κολοκύθα σε λοξά κομμάτια ή θα την κόψετε με το εργαλείο για πατάτες σε συμμετρικά χονδρά μπαστουνάκια για να φτιάξετε ντολμά.
Όσο τα παιδιά μου ήταν μικρά έκοβα κομμάτια κολοκύθας ίσου πάχους και με κουπ-πατ έκοβα σχέδια που αγαπούν τα παιδιά, πεταλούδες, ζωάκια, λουλούδια κλπ, γινόταν ιδιαίτερα εντυπωσιακά και ήταν ένας λόγος να τρώνε γλυκό κουταλιού, αντί κάποιο άλλο πιο επιβαρυντικό για τον οργανισμό γλυκό.
Όσοι είστε τυχεροί ίσως βρείτε έτοιμη αρίδα, ασβεστωμένη στην λαϊκή αγορά, ιδιαίτερα αν ζείτε στη Μακεδονία-Θράκη θα βρείτε σίγουρα.


Επειδή είναι το αγαπημένο μου γλυκάκι θα μου επιτρέψετε να σας πω την ιστορία μου μαζί του, αφού μου θυμίζει τις πιο γλυκές στιγμές της αθωότητας.

Από τα πιο αγαπημένα μου γλυκά κουταλιού είναι η κολοκύθα, όπως κι αν είναι, είτε τριφτή, είτε κομμένη σε κομμάτια, αλλά η αδυναμία μου είναι η εντυπωσιακή αρίδα.
Όταν ήμουν πολύ-πολύ μικρή, μόλις που το θυμάμαι, σαν όνειρο, η γειτόνισσα της γιαγιάς μου, η κυρία Νίτσα είχε στην τεράστια αποθήκη του σπιτιού της ολόκληρο εργαστήριο με πολλά αγροτικά εργαλεία, μαζί μ’ αυτά και σύνεργα για τις κολοκύθες.
Η πρώτη ευχάριστη έκπληξη ήταν όταν ο άνδρας της έφερνε με την μεγάλη καρότσα τις τεράστιες κολοκύθες, από τα χωράφια που είχαν στο χωριό, άλλες στρογγυλές, άλλες μακρουλές, άλλες λείες και μονόχρωμες, άλλες ριγωτές.
Εντύπωση μου έκανε που η σάρκα τους ήταν διαφορετική και ανάλογα με την ποικιλία από την κάθε μια έφτιαχναν κι άλλο είδος γλυκού, όπως διαπίστωσα μεγαλώνοντας.
Τεράστιες αρίδες (όνομα εργαλείου)-πoυ συνήθως έδιναν διπλή έλικα-μπήγονταν στη σάρκα της κολοκύθας που προοριζόταν για γλυκό.
Οι γυναίκες προσεκτικά έβγαζαν την αρίδα από την άλλη άκρη της κολοκύθας και μετά ακόμη πιο προσεκτικά-αφού περνούσαν γύρω-γύρω τις αρίδες, έσχιζαν με μαχαίρι τη σάρκα ανάμεσα στις έλικες και ξεπετιόταν το υπέροχο σχήμα της αρίδας.
Μαγεμένη σχεδόν αποσβολωμένη ήμουν ικανή για ώρες να κοιτώ τη διαδικασία και να μη χορταίνω.
Μα οι γυναίκες ήταν μάγισσες, είχε δίκιο η γιαγιά που μου έλεγε το παραμύθι, όταν ρωτούσα πως γίνεται αυτό το γλυκό, που τόσο μου άρεσε πάντοτε!!!
Κάνουμε μαγικά στην κολοκύθα, όπως η νεράιδα που έφτιαξε από την κολοκύθα μια άμαξα για την αγαπημένη σου Σταχτοπούτα, απαντούσε η γιαγιά κι είχε απόλυτο δίκιο!!!


Ατέλειωτες ποσότητες καλοσχηματισμένης κολοκύθας, έπεφταν μέσα σε τεράστιες λεκάνες με ασβέστη και γινόταν η προετοιμασία για το γλυκό.
Μετά ξέπλεναν πολλά χέρια τον ασβέστη, έκοβαν τις αρίδες σε μικρότερα κομμάτια και πουλούσαν στο παζάρι την έτοιμη αρίδα.
Εκεί είδα για πρώτη φορά πως παίρνει σχήμα το αγαπημένο μου γλυκό.
Λίγα μόλις χρόνια αργότερα έγινα κι εγώ μαγισσούλα, μου έδιναν και μένα το μαγικό εργαλείο και το περνούσα στη σάρκα της κολοκύθας.
Ε, λοιπόν εκείνο το γλυκό ήταν και το νοστιμότερο της ζωής μου.
Η γιαγιά μέσα στη βαθιά της γυαλιστερή κατσαρόλα ετοίμαζε τα υπόλοιπα, κι εγώ δεν άντεχα να περιμένω, ζεματιστό το έτρωγα η λαίμαργη, συνήθεια που ποτέ δεν την ξεπέρασα, ακόμη ζεματιστό τρώω το πρώτο κομμάτι!!!!


Λίγα λόγια ακόμη για την Αρίδα γλυκό κουταλιού

Την αρίδα την φτιάχνουμε από λευκή ή κόκκινη κολοκύθα και το χρώμα του γλυκού συνήθως εξαρτάται από το χρώμα της κολοκύθας.


Πολλές φορές το χρώμα του γλυκού εξαρτάται και από τη διαδικασία παρασκευής του γλυκού.
Αν θέλουμε να κοκκινίσει το γλυκό μας, διακόπτουμε αρκετές φορές το βρασμό, αφήνουμε να κρυώσει και ξαναζεσταίνουμε, έτσι αποκτάει εντονότερο χρώμα.
Χρώμα παίρνει το γλυκό και με την προσθήκη μελιού, ενώ αν το παρασκευάσουμε με μούστο ή πετιμέζι θα σκουρύνει πολύ και θα πάρει και τη χαρακτηριστική μυρωδιά του μούστου.
Στη Μακεδονία το τριφτό κολοκύθι το λέμε ντολμά, συνήθως στο τέλος προσθέτουμε λίγο μέλι και λευκά αμύγδαλα, ενώ η αρίδα κόβετε με ειδικό εργαλείο και είναι μονή ή διπλή.
Το κολοκύθι συνήθως θέλει 2-4 ώρες για να σκληρύνει, ίσως και παραπάνω, εξαρτάται από την κολοκύθα, θα πρέπει να είναι πολύ σκληρό, όταν τελειώσει η διαδικασία του ασβεστόνερου.

ΥΛΙΚΑ

1 κιλό αρίδα (ή κολοκύθα λευκή ή κόκκινη σε κομμάτια)
800 γρ ζάχαρη
3 ποτήρια νερό
400 γρ γλυκόζη


Οδηγίες για το γλυκό

Βουτάμε τα κομμάτια κολοκύθας στο ασβεστόνερο, όπως περιγράφω παρακάτω.
Ξεβγάζουμε πολλές φορές. Θα πρέπει να είναι πολύ σκληρά.
Ξεπλένουμε τα πολλά χέρια με άφθονο χλιαρό νερό, όπως περιγράψαμε.
Τα βουτάμε σε βραστό νερό (μη τα βράζετε) και τα βγάζουμε σε 5 λεπτά.
Βεβαιωνόμαστε ότι το νερό που τα βουτήξαμε δεν έγινε θαμπό από το ασβεστόνερο.
Διαφορετικά ξεπλένουμε κι άλλο.


Τοποθετούμε τα κομμάτια όμορφα τακτοποιημένα σε πλατιά βαθιά κατσαρόλα, ώστε σχεδόν να καλύπτονται από το νερό.
Βράζουμε τα κομμάτια κολοκύθας μέχρι να μπορούν σχεδόν να μασιούνται κανονικά.
Θα πρέπει όμως να είναι σκληρά και τραγανά.
Αφού βράσει η κολοκύθα μετράμε αυτό το νερό θα πρέπει
να είναι 3 ποτήρια, διαφορετικά συμπληρώνουμε.
Αν η κολοκύθα είναι κομμένη σε κομμάτια ή περασμένη σε χονδρό ρεντέ,
θέλουμε 2 ποτήρια νερό.
Αφαιρούμε τα κομμάτια κολοκύθας, ρίχνουμε τη ζάχαρη και μόλις δέσει ελαφρά, ρίχνουμε τα κομμάτια κολοκύθας μέχρι να αρχίσει και πάλι να δένει το σιρόπι.
Ξαφρίζουμε (αν χρειαστεί) όταν ο αφρός μαζευτεί στα τοιχώματα της κατσαρόλας.
Προσθέτουμε τη γλυκόζη κι αφήνουμε το γλυκό να δέσει και πάλι.
Είναι έτοιμο. Αφού κρυώσει το βάζουμε σε αποστειρωμένα βάζα.
Το σιρόπι είναι αρκετό ώστε να καλύπτει καλά το γλυκό, που είναι από τα πιο ευαίσθητα.
(γι' αυτό βάζουμε αρκετό νερό και ζάχαρη-γλυκόζη, για να έχουμε άφθονο σιρόπι)

Αρίδα στο μούστο

Θέλουμε 3 ποτήρια μούστο καθαρισμένο, τον χρησιμοποιούμε αντί για νερό.
Η υπόλοιπη διαδικασία είναι ίδια.
Στο τέλος αντικαθιστούμε 100 γρ γλυκόζης με πετιμέζι.

Το γλυκό κολοκύθι είτε είναι ντολμάς (τριμμένο), είτε σε φέτες και ιδιαίτερα όταν είναι αρίδα πρέπει να είναι πολύ τραγανό, , σα να τρώμε φρέσκο καρότο, αυτό το επιτυγχάνουμε μόνο με το ασβεστόνερο, αλλά να είναι σωστά βρασμένο για να μη μας μουχλιάσει.



*Ασβεστόνερο

*Για να κάνουμε ασβεστόνερο:
σε 2 λίτρα νερό ανακατεύουμε 2 γεμάτες κουταλιές σβησμένο ασβέστη, και τον περνάμε από λεπτή σίτα που επάνω της έχουμε διπλώσει 2-3 φορές ένα πυκνό τουλουπάνι, θα γίνει ένα μίγμα λευκό σαν γάλα.
Αν δεν έχουμε σβησμένο ασβέστη, βάζουμε σε μεγάλη λεκάνη 1 κομμάτι άσβεστο ασβέστη (80-100 γρ) το σβήνουμε σε 3 λίτρα νερό, αφήνουμε να σταθεί μερικές ημέρες (2-3) και είναι έτοιμο να χρησιμοποιηθεί.

Τι πρέπει να προσέχετε όταν χρησιμοποιείτε ασβεστόνερο:

Ποτέ μη βάζετε παραπάνω ασβέστη από όσο γράφουν οι οδηγίες.
Στραγγίστε τα φρούτα-λαχανικά από το ασβεστόνερο και ξεπλύνετε τα πολλές φορές, στην αρχή με κρύο νερό και αφού φύγει ο πολύς ασβέστης, θα τα ξεπλύνετε πολλές φορές με χλιαρό νερό. Το νερό πρέπει να είναι χλιαρό, διαφορετικά δεν πρόκειται να φύγει τελείως ο ασβέστης και θα θαμπώσει το γλυκό σας, και κυρίως δε θα τρώγεται.
Ενδιάμεσα θα τα στραγγίζετε καλά, πιέζοντας τα μέσα στη χούφτα σας προσεκτικά (εξαρτάται κι από το φρούτο) και θα τα αφήνετε λίγη ώρα μέσα στο χλιαρό νερό να αφήσουν όλα τα κατάλοιπα του ασβέστη.
Αφήστε τα πολλές φορές για λίγο σε χλιαρό νερό και στη συνέχεια βουτήξτε τα και αφήστε τα για λίγο μέσα σε κρύο νερό.
Όταν θα τα βουτάτε σε χλιαρό νερό και εκείνο θα βγαίνει πλέον διαυγές, τότε μόνο έχουν καθαρίσει από τον ασβέστη τα φρούτα και μπορείτε να συνεχίσετε την παρασκευή του γλυκού σας.



Επίσης δείτε

σταφύλι-φράουλα, γλυκό κουταλιού

Μπιφτέκια γεμιστά με κοκκινιστές πατατούλες

750 κιλό κιμά μοσχαρίσιο δυο φορές αλεσμένο
250 γρ χοιρινό κιμά δυο φορές αλεσμένο
2 μέτρια τριμμένα κρεμμύδια σοταρισμένα
σε 2 κ.σ ελαιόλαδο ή βούτυρο φρέσκο

½ φλιτζάνι φρυγανιά τριμμένη
2 αυγά
1 σφηνάκι καλό λευκό, ροζέ ή κόκκινο ξηρό κρασί
1,5-2 κ.γ αλάτι, πιπέρι, πάπρικα, λίγο κύμινο,
150 γρ τυρί φέτα (τριμμένο)
2 φέτες μπέικον σοταρισμένο και αλεσμένο
1 κ.σ κέτσαπ

Ζυμώνουμε όλα τα υλικά μαζί και αφήνουμε το μίγμα ερμητικά κλεισμένο στο ψυγείο για 1 ώρα τουλάχιστον.
Πλάθουμε σε μπαλάκια ίσα με μικρά πορτοκάλια, ανοίγουμε μια τρύπα με το δείχτη του χεριού μας και γεμίζουμε με μπαστουνάκια τυριού της αρεσκείας μας.
Κλείνουμε και πιέζουμε τον κιμά να πάρει ωραίο κυκλικό σχήμα.

8 μέτριες πατάτες
3-4 μετρίου μεγέθους ώριμες ντομάτες πολτοποιημένες
1 κ.σ πελτέ
1 κ.γ ζάχαρη
4-5 κ.σ ελαιόλαδο
1/3 κ.γ μοσχοσίταρο αλεσμένο
αλάτι, πιπέρια φρεσκοτριμμένα, σουμάκι

Καθαρίζουμε και κόβουμε τις πατάτες στο μέγεθος που προτιμούμε.
Διαλύουμε τη ζάχαρη και τον πελτέ στις ντομάτες, προσθέτουμε το λάδι, αλάτι και όλα τα άλλα καρυκεύματα και ανακατεύουμε με τις πατάτες.
Ψήνουμε στους 180 για μισή περίπου ώρα.
(αν είναι κομμένες σε χονδρά κομμάτια θέλουν λίγη ώρα ακόμη)
Προσθέτουμε τα μπιφτέκια και ψήνουμε μισή ώρα ακόμη, γυρίζοντας τα μπιφτέκια και από τις δυο πλευρές.
Το τελευταίο 5λεπτο ανάβουμε το γκριλ να ροδίσουν ελαφρά.

Αυγόφετες

(με λευκό ψωμί)

ΥΛΙΚΑ

1 ψωμάκι (μπαγιάτικο) σε φέτες του 1-1,5 εκατοστού
½ κιλό γάλα
4 αυγά
1 φακελάκι βανιλίνη ή 2-3 σταγόνες εσάνς βανίλιας


Ποιος από εμάς δεν έχει φάει αυγόφετες ως παιδί, σε ποιόν δεν αρέσουν οι φετούλες είτε με αλμυρό συνοδευτικό, τυράκι λευκό ή κίτρινο, ή κάποιο αλλαντικό, αλλά και με ζάχαρη, μέλι, σιρόπια, μαρμελάδες, πραλίνες.
Χρησιμοποιούμε κάθε τύπου ψωμί που έχει περισσέψει.
Χτυπάμε πολύ τα καλά τα αυγά να πήξουν ελαφρά, στο μούλτι, μαζί με τη βανίλια.
Σε μπολ ανακατεύουμε το γάλα με τα αυγά να αναμιχθούν καλά.
Βουτάμε τις φέτες και από τις δυό πλευρές στο μίγμα και τις στοιβάζουμε σε πιατέλα.
Τηγανίζουμε σε αρκετό καλαμποκέλαιο σε μέτρια θερμοκρασία μέχρι να ξανθύνουν οι αυγόφετες.
Με αυτόν τον τρόπο όσες φέτες κι αν τηγανίσουμε θα γίνουν ξανθές και τραγανές.
Οι λόγοι είναι δύο, ο ένας είναι ότι το αυγό είναι καλά ανακατεμένο με το γάλα και δεν αφήνει το λάδι να μαυρίσει, ο δεύτερος λόγος είναι ότι το λάδι δεν καίγεται σε ψηλές θερμοκρασίες.
Μην αφήσετε το λάδι σε δυνατή φωτιά, διότι τηγανίζοντας θα μαυρίζει.
Το σωστό τηγάνισμα σε μέτρια θερμοκρασία, εξασφαλίζει χρυσόξανθες αυγόφετες σε μεγάλη ποσότητα. Αν φοβάστε ότι δεν θα τα καταφέρετε βάλτε μικρότερη ποσότητα λαδιού στο τηγάνι, και αλλάζετε το όταν χρειαστεί.

με σιμιγδαλένιο ψωμί

Κανονικά για να τηγανίσουμε ένα ψωμάκι δεν χρειάζεται αλλαγή, από την πρώτη μέχρι τη τελευταία φέτα έχουν ξανθό χρώμα.
Το χρώμα εξαρτάται και από τον τύπο ψωμιού, το χωριάτικο δίνει πιο καστανόχρωμες φέτες, ενώ τα ψωμάκια ευρωπαϊκού τύπου δίνουν πιο χρυσόξανθες.

με σπιτικό χειροποίητο χωριάτικο ψωμάκι

Βάση κάρυ (για την ινδική κουζίνα)

3-4 κρεμμύδια κομμένα σε φέτες
½ μέτριο κεφάλι σκόρδο καθαρισμένο και κομμένο σε φέτες
1 κ.σ τζίντζερ φρέσκο τριμμένο ή ξερό
2 κ.σ πάπρικα (γλυκιά)
2 κ.σ κάρυ
τσίλι (αν το θέλετε καυτερό)
5-6 ντομάτες κομμένες στα τέσσερα
πράσινο κάρδαμο (κακουλέ)
κανέλα σε ξύλο
νερό 1 κ.σ πελτέ

Βάζουμε όλα τα λαχανικά σε κατσαρόλα, τα καλύπτουμε με νερό και τα βράζουμε για 30-40 λεπτά, προσθέτουμε λίγο σησαμέλαιο ή φοινικέλαιο, τα μπαχαρικά και 1 κ.σ πελτέ και βράζουμε για 5 λεπτά ακόμη.
Πολτοποιούμε όλα τα υλικά, αφού αφαιρέσουμε το ξύλο κανέλας.
Φυλάμε σε μερίδες μέσα στην κατάψυξη για μελλοντική χρήση.

δοκιμάστε ινδική κουζίνα:

χοιρινό μασάλα

Κρεατόσουπα

Από τη φάρμα που προμηθευόμαστε κρέατα αυτή τη φορά μας έστειλαν κομμάτια από βυζανιάρικο μοσχαράκι. Έτσι θα γευτούμε μούρλια φαγάκια, οι κακούργοι κρεατοφάγοι, πρώτο φαγάκι μιας και τη μέρα που μου το έφεραν έβρεχε ήταν σουπίτσα.
Την φάγαμε σκέτη, δίχως ρυζάκι και αυγολέμονο
(όπως ξέρετε όσοι καιρό παρακολουθείτε αυτό το ιστολόγιο δεν τρώω αυγολέμονο, παρά σε ελάχιστες εξαιρέσεις)
αλλά σε μερικές μερίδες έβαλα και σπιτικό τραχανά και ξετρελαθήκαμε
(δεν κόβεται και η ρημάδα η όρεξη)!!!

1 κιλό μοσχαράκι ποντίκι
ή σπάλα ή στήθος σε μερίδες

1 μέτριο κρεμμύδι

2 μικρά φύλλα δάφνης

4 κλωνάρια σέλινο χωρίς τα φύλλα

ένα ματσάκι κλωνάρια
μαϊντανού χωρίς τα φύλλα

4 καρότα σε ροδέλες

3 μέτριες πατάτες σε κύβους

1 κλωναράκι θυμάρι

1 κλωναράκι δεντρολίβανο

2-4 καρφάκια γαρίφαλο

4 κόκκους μαύρο πιπέρι

3 κόκκους πράσινο πιπέρι

2 κόκκους μπαχάρι

5 κούπες νερό

1 φλιτζάνι φύλλα σέλινου ψιλοκομμένα

1/2 φλιτζάνι φύλλα μαϊντανού ψιλοκομμένα

1 φλιτ (του καφέ) ρύζι γλασέ ή καρολίνα ή τραχανά

4 κ.σ ελαιόλαδο, 2 κ.γ αλάτι

Στο τέλος της ανάρτησης θα δούμε
πως αφαιρούμε το λίπος από τη σούπα.

Καθαρίζουμε το κρεμμύδι χωρίς να κόψουμε
την ουρά του, χαράζουμε σταυρωτά το
κάτω μέρος του, και μπήγουμε τα καρφάκια
του γαρίφαλου στη σάρκα του κρεμμυδιού.

Δένουμε σε μπουκετάκι, τα κλωνάρια σέλινου,
μαϊντανού, το θυμάρι, τη δάφνη, το δεντρολίβανο.

Σε ένα δεματάκι πάνινο βάζουμε
τους κόκκους πιπεριού και το μπαχάρι.

Βάζουμε σε βαθιά κατσαρόλα το νερό,
το μπουκέτο με τα κλωνάρια,
το δεματάκι με τα μπαχαρικά, το κρεμμύδι
και το τεμαχισμένο κρέας και βράζουμε
για ένα μισή ώρα, από τη στιγμή που
θα αρχίσει να βράζει το νερό.

Σουρώνουμε αυτό το ζωμό, περνώντας τον
από λεπτό σουρωτήρι ή από σουρωτήρι που
μέσα του στρώνουμε λεπτό βαμβακερό πανί
ή τούλι πολύ ψιλό*.

Ξαναβάζουμε το κρέας με το ζωμό στην
κατσαρόλα και προσθέτουμε τις πατάτες
και τα καρότα.
Αφήνουμε να σιγοβράσουν σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία, για 1-1,5 ώρα ή για αρκετές ώρες στη μικρότερη θερμοκρασία της εστίας μας, έτσι θα έχουμε πιο νόστιμη σούπα.
Δεκαπέντε-είκοσι λεπτά πριν τελειώσει το βράσιμο,
προσθέτουμε τα φύλλα σέλινου
και μαϊντανού, το ρύζι ή τον τραχανά και το αλάτι.

Πέντε λεπτά πριν τελειώσει το μαγείρεμα,
προσθέτουμε το ελαιόλαδο.

(προαιρετικά αυγοκόβουμε, ή προσθέτουμε χυμό λεμονιού)



Αν αντικαταστήσουμε το ρύζι, με πληγούρι ή με τραχανά ρίχνουμε σιγά σιγά το πλιγούρι ή τον τραχανά, σα βροχή, για να μην κολλήσουν και γίνουν
μια μάζα, ανακατεύουμε καλά για ένα δυο λεπτά και μετά αφήνουμε να βράσουν, στη χαμηλότερη θερμοκρασία της εστίας.

*Αν θέλουμε να αφαιρέσουμε το λίπος από το ζωμό, στο σημείο αυτό αφήνουμε να χλιάνει, σχεδόν να κρυώσει ο ζωμός.
Γεμίζουμε ένα κωνικό σουρωτήρι (σινουά) ή ένα απλό λεπτό σουρωτήρι με παγάκια και σιγά-σιγά, κουταλιά-κουταλιά περνούμε το ζωμό από τον πάγο.
Το λίπος θα κολλήσει στα παγάκια και έτσι θα καθαρίσει ο ζωμός μας.
Ή αφού κρυώσει ο ζωμός ρίχνουμε μπόλικα παγάκια να επιπλεύσουν στην επιφάνεια του ζωμού. Με ένα σουρωτήρι τα αφαιρούμε, μαζί θα παρασύρουμε και το παγωμένο πια λίπος.

Ξίδι με βατόμουρα

1,5 λίτρο λευκό εκλεκτό ξίδι
750 γρ βατόμουρα ή φραμπουάζ
ή άλλα άγρια κόκκινα φρούτα

1 φλιτζανάκι (του καφέ) ζάχαρη καστανή ή λευκή
1 φλιτζανάκι (του καφέ) κονιάκ 7*

Πλένουμε τα βατόμουρα μαζί με τα κλαδάκια αν τα έχουμε μαζέψει από το δάσος,
δε θέλουμε να χάσουμε καθόλου από τα αρώματα και τους χυμούς τους, αφήνουμε να στραγγίσουν.
Στρίβουμε προσεκτικά τον κάθε καρπό και τον ρίχνουμε μέσα στο ξίδι.


Κλείνουμε το βάζο και τα αφήνουμε για μια εβδομάδα σε σκιερό μέρος.
Πιέζουμε τα φρούτα να βγάλουν το ζουμί τους ή τα περνάμε στο μπλέντερ.
Τα αφήνουμε για 5 μέρες ακόμη.


Βράζουμε το ξίδι με λίγη ζάχαρη και κονιάκ .
Κρυώνουμε και σουρώνουμε με τουλπάνι και λεπτό σουρωτήρι.
Το ξίδι αυτό συνοδεύει σαλάτες οστρακοειδών, σαλάτες λαχανικών, και φτιάχνουμε με αυτό ωραίες σάλτσες για κόκκινο κρέας αλλά και κυνήγι.
Τον πουρέ φρούτων που στραγγίσαμε τον βάζουμε ως επάλειψη στα κόκκινα κρέατα και τα κυνήγια.
Με το ξίδι αυτό επίσης μπορούμε να μαρινάρουμε κρέατα.



Δοκιμάστε προφιτερόλ

Τουρλού της γιαγιάς Στεργιανής (μπριάμ)

Ένα μπριάμ που δε του λείπει κανένα λαχανικό.
Γίνεται πεντανόστιμο και μου θυμίζει τόσο μα τόσο πολύ την αγαπημένη μου γιαγιούλα, που μου το έφτιαχνε το καλοκαίρι όταν περνούσα μαζί της στιγμές που έμειναν βαθιά χαραγμένες στο μυαλό και τη ψυχή μου.
Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη διότι το φαγητό είχε τόσα πολλά λαχανικά που μπορούσα κι εγώ να πάρω μέρος στη διαδικασία καθαρίσματος τους και στην προεργασία του μαγειρέματος, και φυσικά καμαρωτή συνόδευα τη γιαγιά με το ταψί στο φούρνο της γειτονιάς που έψηνε τα πάντα με ξύλα, οπότε μετά τη συμμετοχή μου σε όλα αυτά, μου φαινόταν τριπλά νόστιμο.
Φυσικά από τότε κανένα φαγητό δε μου φαίνεται τόσο νόστιμο, ήταν η αγάπη της που το νοστίμευε, οι υπέροχες στιγμές που περνούσαμε μαζί, και το γεγονός πως ποτέ μα ποτέ δε μου χαλούσε το χατήρι και τη ζαχαρένια μου.
Οι μέρες κοντά της ήταν τόσο μα τόσο ήρεμες, γεγονός που έλειπε από το γεμάτο ένταση σπίτι μου, και έτσι ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστές, μιας και συνήθως περνούσα μέρες μαζί της μόνη μου, δίχως τα αδέλφια μου, που συνήθως έπρεπε να τα προσέχω και να τα κανακεύω, αφού ήταν μικρότερα.
Απολάμβανα έτσι στιγμές αφιερωμένες σε μένα, δίχως καυγαδάκια και ζήλειες και φυσικά ένιωθα μια υπερηφάνεια, καθώς παππούς και γιαγιά, πάντοτε έδειχναν θαυμασμό για τις επιδεξιότητες της μικρής μαγείρισσας.
Όλα τα λαχανικά της εποχής λοιπόν στο τσουκάλι και μετά στο φούρνο με τα ξύλα:

Για 4-5 περίπου άτομα

3 μέτριες μελιτζάνες σε χονδρές ροδέλες
2-3 μέτριες πατάτες
4-5 μικρά κολοκυθάκια σε χονδρές ροδέλες
5-6 πιπεριές κέρατο κομμένες στα δυο ή στα τρία
2-3 πιπεριές Φλωρίνης σε χονδροκομμένες ροδέλες
8-10 πικάντικα πιπεράκια
2-3 μέτρια κρεμμύδια σε κυβάκια
3-4 σκελίδες σκόρδου ψιλοκομμένες
4-5 ώριμες ντομάτες σε κυβάκια και λίγη τριμμένη
1 πιάτο αμπελοφάσουλα
1 φλιτζάνι μπάμιες φρέσκιες
και όποιο άλλο λαχανικό θέλουμε

1 κ.σ πελτέ 1 κ.γ ζάχαρη 1 κ.σ ξίδι
αλάτι, πιπέρι
½ -3/4 του ποτηριού ελαιόλαδο (όσο πάρουν τα λαχανικά)

Όλα τα λαχανικά είτε τα βάζουμε ωμά στο ταψί, τα ανακατεύουμε καλά με λάδι, τα περιχύνουμε με τη ντομάτα ανακατεμένη με το κρεμμύδι και το σκόρδο, αλάτι και πιπέρι και τα ψήνουμε στους 170 βαθμούς για 2-2,5 περίπου ώρες, σκεπασμένα με υγρή λαδόκολλα ή καπάκι, είτε αφού τα ανακατέψουμε σε λεκάνη καλά τα βάζουμε σε σακουλάκια που ψήνουμε τα κρέατα και τα ψήνουμε για 2 ώρες, έτσι κρατούν τους χυμούς τους χωρίς φόβο να κολλήσουν.

Για τους πιο μερακλήδες είτε θα τηγανίσουμε ελαφρά
(όπως έκανε η γιαγιούλα μου) όλα τα λαχανικά και θα τα περιχύσουμε με μια σάλτσα ντομάτας, είτε θα τα ψήσουμε λίγο στο γκριλ, όπως έκανα εγώ.

Ψήνω τις πατάτες, τις μελιτζάνες, τα κολοκυθάκια ελαφρά αλατισμένα, καλά αλειμμένα με ελαιόλαδο στο γκριλ, σε απόσταση, στο μεσαίο διάζωμα του φούρνου, αραδιασμένα το ένα δίπλα στο άλλο.
Στις μελιτζάνες αφού τις στρώσουμε στο ταψί ρίχνουμε από 1 κ.γ ελαιόλαδο, το απορροφούν αμέσως. Όταν θα ψηθούν μαζί με τα υπόλοιπα υλικά το λάδι τους θα πάει σε όλο το φαγητό.
Κάθε λαχανικό με τη σειρά του, το ψήνουμε και από τις δυο πλευρές ελαφρά, να ροδίσει.
Δείτε τον τρόπο πατάτες πικάντικες στη λαδόκολλα στο «γαστεροπλήξ».
Δεν ψήνουμε τις πιπεριές.

Αραδιάζουμε στο ταψί, κάτω τις πατάτες και από πάνω όλα τα υπόλοιπα υλικά.

Σωτάρουμε με 4-5 κ.σ λάδι το κρεμμύδι, το σκόρδο και ρίχνουμε τις ντομάτες και καπακώνουμε να αφήσουν τα υγρά τους, προσθέτοντας 1 ποτήρι χλιαρό νερό.
Μόλις πάρουν μια βράση, προσθέτουμε τον πελτέ, ζάχαρη ξίδι, αφήνουμε να πάρουν μια βράση ακόμη, ρίχνουμε τα φασολάκια και αφήνουμε να βράσουν για 5-6 λεπτά.

Προσθέτουμε τις μπάμιες και μόλις πάρουν μια βράση, προσθέτουμε μαϊντανό ψιλοκομμένο και περιχύνουμε με τη σάλτσα το φαγητό μας.

Ψήνουμε για 45-60 λεπτά στους 180 βαθμούς, σκεπάζοντας το φαγητό με μια βρεγμένη λαδόκολλα.


Σερβίρουμε με στραγγιστό γιαούρτι, ή φέτα.


δείτε το μπριάμ μαγειρεμένο και με άλλες εκδοχές :


Μπριάμ

Μπριάμι σακούλας

Μπριάμ με ψάρια

λαβράκι με λαχανικά (μπριάμ)

Λικέρ ρόδι

1 κιλό κόκκους ροδιού
1,5 λίτρο βότκα ή κονιάκ 5-7*
σιρόπι πυκνό

Βάζουμε τους κόκκους ροδιού σε γυάλινο βάζο, καλύπτουμε με κονιάκ ή βότκα
(ή ούζο ή τσίπουρο δίχως όμως γλυκάνισο).
Με τη βότκα θα πετύχετε πιο κοκκινωπό χρώμα, με το κονιάκ θα έχετε διαφορετικό αποτέλεσμα χρώματος, αλλά το άρωμα θα είναι πιο εμπλουτισμένο, κι η διαδικασία είναι πιο κοντά στην παράδοση μας, η βότκα δε χρημοποιήθηκε από τις γιαγιάδες των μεγαλύτερων, η επιλογή είναι καθαρά θέμα γούστου.
Το χρώμα εξαρτάται και από το χρώμα των ροδιών, όσο πιο βαθυκόκκινα είναι τα φρούτα τόσο καλύτερο χρώμα λικέρ δίνουν.
Φροντίζουμε να μην κλείσουμε πολύ καλά το καπάκι, πρέπει να αναπνέει ελαφρά, διότι προκαλείται ζύμωση και υπάρχει φόβος να εκραγεί το βάζο.
Αφήνουμε για 7 ημέρες, σουρώνουμε και πιέζουμε τους κόκκους ροδιού.
Τους προσθέτουμε στη βότκα και αφήνουμε για τρεις μέρες ακόμη, τώρα μπορούμε να σφίξουμε το καπάκι του βάζου.
Βάζουμε 4πλο τουλπάνι σε μεγάλο σουρωτήρι και περνάμε το λικέρ να διαυγάσει.
Το αφήνουμε κλειστό και σουρώνουμε κάθε μέρα, μέχρι να διαυγάσει τελείως και να μη μαζεύεται ίζημα στον πάτο του βάζου.
Με 1 φλιτζάνι ζάχαρη και ½ φλιτζάνι νερό φτιάχνουμε σιρόπι.
Αφήνουμε να κρυώσει.
Το προσθέτουμε λίγο-λίγο στο λικέρ μέχρι να πετύχουμε την γλυκύτητα που θέλουμε.

δοκιμάστε: κοτόπουλο με ασιατική σάλτσα και αρωματικό ρύζι

σάλτσα και πετιμέζι ροδιού

Για τη σάλτσα

1 κιλό κόκκους ροδιού
1 ποτήρι ζάχαρη (καστανή κατά προτίμηση)
1 ποτήρι εκλεκτό ξίδι κόκκινο

Βάζουμε τους κόκκους στον αποχυμωτή και μαζεύουμε το χυμό σε κατσαρόλα μεγάλη, αφού τον σουρώσουμε με τουλουπάνια διπλωμένα μέσα σε σουρωτήρι.
Αφήνουμε να βράσει και ξαφρίζουμε συνεχώς τον αφρό, όταν αρχίσει να μαζεύεται στα τοιχώματα της κατσαρόλας.
Όταν μείνει περίπου ο μισός χυμός, προσθέτουμε τη ζάχαρη και το ξίδι και βάζουμε να βράσει.
Αν αρχίσει να αφρίζει, πάλι με ένα σουρωτήρι ή μια τρυπητή κουτάλα θα αφαιρούμε συνεχώς τον αφρό, όχι από την αρχή, αλλά όταν αυτός αρχίσει να μαζεύεται στα τοιχώματα, μέχρι να έχουμε ένα λαμπερό σιρόπι.

Για να δούμε αν είναι έτοιμο, βγάζουμε λίγο με ένα κουτάλι σε πιατάκι να κρυώσει.
Αν αυτό το σιρόπι το αφήσουμε να πέσει από το κουτάλι και την τελευταία σταγόνα του την βάλουμε στο νύχι μας και στέκεται, δίχως να είναι πολύ πηχτή, σημαίνει ότι είναι έτοιμο.
Αποσύρουμε από τη φωτιά τη σάλτσα.
Αφού κρυώσει τη βάζουμε σε αποστειρωμένα μπουκάλια.

Για το πετιμέζι

Αν θέλετε να κάνετε πετιμέζι ροδιού, απλά θα βράσετε.
Δεν θα προσθέσετε τίποτε άλλο, απλά θα αφήσετε να δέσει μόνος του ο χυμός.
Αν είναι ξινά τα ρόδια ίσως χρειαστεί να βάλετε 2-3 κ.σ ζάχαρη.
Στο τέλος πριν πήξει όσο πρέπει, μπορείτε αν θέλετε να προσθέσετε ένα σφηνάκι καλό ξίδι.

Σιρόπι ροδιού

Η συνταγή είναι αφιερωμένη στη Λίλα και τα λιλά της, και στο ΣΟΎΡΓΕΛΟ που την περιμένουν εδώ και καιρό, καθώς και σε όσους ζητήσατε συνταγές με ρόδια, κρίμα δεν είναι βρε παιδιά, οι περισσότεροι έχετε πολλά ρόδια και δε ξέρετε τι να τα κάνετε και εγώ πρέπει να περιμένω να εμφανιστούν στη λαϊκή και να κοψομεσιάζομαι να τα κουβαλάω, αλλάζουμε;
Σας συγχωρώ και για να τιμωρηθείτε θα πρέπει να φτιάξετε μόνοι σας το σιρόπι, θα είμαι αμείλικτη, δε θα σας λυπηθώ!!!
αλίμονο σας αν δεν το πετύχετε!!!

Για το σιρόπι ροδιού θα χρειαστούμε:

1 κιλό κόκκους ροδιού
600 γρ ζάχαρη
200 γρ γλυκόζη*

Βάζουμε τους κόκκους στον αποχυμωτή και μαζεύουμε το χυμό σε κατσαρόλα μεγάλη.
[Αν δεν έχετε αποχυμωτή θα χτυπήσετε τους κόκκους λίγους-λίγους στο μπλέντερ ή στο μούλτι και μετά θα τους σουρώσετε βάζοντας 3-4 διπλωμένα τουλουπάνια στο σουρωτήρι, και θα πιέσετε καλά ότι απομείνει ώστε να πάρετε όλο το χυμό.]

Προσθέτουμε τη ζάχαρη και αφήνουμε 1-2 ώρες και μετά τα βάζουμε να βράσουν.
Δεν απομακρυνόμαστε από την κουζίνα διότι θα αφρίσουν και υπάρχει κίνδυνος να χυθεί το σιρόπι.
Θα αρχίσει να αφρίζει και με ένα μικρό σουρωτήρι ή μια τρυπητή κουτάλα θα αφαιρούμε συνεχώς τον αφρό, όχι από την αρχή, αλλά όταν αυτός αρχίσει να μαζεύεται στα τοιχώματα, μέχρι να έχουμε ένα λαμπερό σιρόπι.
Για να δούμε αν είναι έτοιμο το σιρόπι, βγάζουμε λίγο με ένα κουτάλι σε πιατάκι να κρυώσει.
Αν αυτό το σιρόπι το αφήσουμε να πέσει από το κουτάλι και την τελευταία σταγόνα του την βάλουμε στο νύχι μας και στέκεται, χωρίς να είναι πολύ πηχτή, σημαίνει ότι είναι έτοιμο.
Όταν το σιρόπι δέσει, δηλαδή η σταγόνα που έχει κρυώσει στέκεται στο νύχι, προσθέτουμε τη γλυκόζη και ξαναδένουμε.
Αποσύρουμε από τη φωτιά το σιρόπι.
Αφού κρυώσει το βάζουμε σε αποστειρωμένα μπουκάλια.


Με το σιρόπι αυτό φτιάχνουμε ρόφημα.
Σε κάθε ποτήρι βάζουμε 2-3 εκ. σιρόπι γεμίζουμε με κρύο νερό ανακατεύοντας να διαλυθεί το σιρόπι.
Προσθέτουμε τριμμένο πάγο για πιο δροσερό αποτέλεσμα.

Το σιρόπι συνοδεύει γλυκά και παγωτά, ή με ανάμειξη ξιδιού γίνεται ωραίο ντρέσινγκ για τις σαλάτες.

*Αν δεν θέλουμε γλυκόζη θα την αντικαταστήσουμε με ζάχαρη και θα προσθέσουμε το χυμό ενός λεμονιού λίγο πριν δέσει τελείως το σιρόπι.
Έτσι όμως γίνεται πολύ γλυκός και δεν ενδείκνυται για ρόφημα.

Το χρώμα του σιροπιού έχει άμεση σχέση με την ποικιλία των ροδιών και το χρώμα των κόκκων.

Αύριο θα ανεβάσω συνταγή για πετιμέζι από ρόδια,
σούπερ αφιερωμένη στο σούργελο που την περιμένει όλο το καλοκαίρι.


δοκιμάστε ζελέ φρούτων με κρέμα τυριού

Ξίδι με κράνα

Βάζουμε τα κράνα που περίσσεψαν από το λικέρ μέσα σε ένα γυάλινο δοχείο.
Καλύτερα να χρησιμοποιήσουμε αυτά που δε βάλαμε αρωματικά, αν βάλαμε αρωματικά τα αφαιρούμε.
Τα καλύπτουμε με ένα λίτρο εκλεκτό λευκό ξίδι.
Αφήνουμε για 3 ημέρες.
Πιέζουμε τα φρούτα να βγάλουν το ζουμί τους με την πρέσα του πουρέ.
Τα αφήνουμε στο βάζο για 4 μέρες ακόμη.


Βράζουμε το ξίδι με λίγη ζάχαρη (1 φλιτζανάκι του καφέ).
Αφήνουμε να κρυώσει και σουρώνουμε με τουλπάνι που στρώνουμε σε λεπτό σουρωτήρι.
Γεμίζουμε αποστειρωμένα μπουκάλια.
Το ξίδι αυτό συνοδεύει σαλάτες οστρακοειδών, σαλάτες λαχανικών, και φτιάχνουμε με αυτό ωραίες σάλτσες για κόκκινο κρέας αλλά και κυνήγι.
Τον πουρέ φρούτων που στραγγίσαμε τον βάζουμε ως επάλειψη στα κόκκινα κρέατα, στη γαλοπούλα και τα κυνήγια. (αφού χωρίσουμε τα κουκούτσια)
Με το ξίδι αυτό επίσης μπορούμε να μαρινάρουμε κρέατα.

Αν βάλουμε φρέσκα κράνα αρκούν 250 γρ για ένα λίτρο λευκό ξίδι.

Λικέρ από κράνα

λικέρ κράνων (δίχως αρωματικά)

Ένα από τα πιο αγαπημένα λικέρ, μαζί με τη γιαγιά πηγαίναμε στο βουνό και μαζεύαμε κράνα και το λικέρ αυτό ήταν ότι καλύτερο για στομαχικούς και κοιλιακούς πόνους και τους πόνους της εμμήνου ρύσεως.


Τα κράνα είναι οι καρποί ενός θάμνου και έχουν ιδιαίτερα ευεργετικές ιδιότητες στον ανθρώπινο οργανισμό.
Οι καρποί του φρέσκοι ωμοί ή σε μορφή χυμού είναι διουρητικοί, κατάλληλοι για την πάταξη των ουρολοιμώξεων, καθώς έχουν την ιδιότητα να καταπολεμούν διάφορα επιβλαβή βακτήρια που προκαλούν τις λοιμώξεις του ουροποιητικού, μέθοδος δοκιμασμένη και εγγυημένη. Δυο χρόνια είχα πρόβλημα σοβαρό και τελικά με τα κράνα απέφυγα τη λήψη αντιβιοτικών που δεν βοηθούσαν ιδιαίτερα.
Επίσης οι αποξηραμένοι καρποί και τα φύλλα του φυτού βοηθούν ως αφέψημα.
(το ίδιο και τα κούμαρα)

αποξηραμένα φύλλα και καρποί κούμαρων και κράνων

Φυσικά καλό είναι κατά διαστήματα να επαναλαμβάνουμε την αγωγή με το χυμό όταν τα φρούτα
(κράνα αλλά και κούμαρα) είναι σε αφθονία από τον Αύγουστο μέχρι και σχεδόν όλο το φθινόπωρο, ενώ όταν δεν υπάρχουν σε φρέσκια μορφή είτε καταψύχουμε ορισμένα είτε χρησιμοποιούμε το αφέψημα.
Οι ευεργετικές τους ιδιότητες προστατεύουν τον οργανισμό από καρδιαγγειακές παθήσεις, διάφορες μορφές καρκίνου, ιδιαίτερα του προστάτη, του παχέως εντέρου αλλά και του μαστού, καθώς περιέχουν πολυφαινόλες.
Επίσης προκαλούν αύξηση της καλής χοληστερόλης αλλά χαρίζουν και ευεξία και καθαρίζουν τα νεφρά, αποτρέποντας τη δημιουργία πέτρας.

Όσα οι γιαγιάδες μας διέσωσαν τηρώντας την παράδοση, σήμερα τα επιβεβαιώνει η επιστήμη με σοβαρότατες μελέτες καθώς πια έχει στραφεί στις φυσικές ιαματικές ιδιότητες των φυτών και των φρούτων.

Ας φτιάξουμε το ποτό των γιαγιάδων μας:

Για κάθε κιλό κράνα θα προσθέσουμε
1 λίτρο κονιάκ (συνήθως 5* για να είναι σχετικά ελαφρύ)
πυκνό σιρόπι ζάχαρης
2-4 ξύλα κανέλας
10 μοσχοκάρφια (ξυλάκια γαρίφαλου)

Ξεδιαλέγουμε και πλένουμε τα κράνα.
Τα βάζουμε σε μεγάλο γυάλινο βάζο μαζί με το κονιάκ.
Τα αφήνουμε σε σκιερό μέρος για 2-3 μήνες,
έτσι το λικέρ θα αποκτήσει το όμορφο χρώμα των φρούτων, δίχως να θολώνει.


3-4 μέρες πριν το χρησιμοποιήσουμε προσθέτουμε τα ξυλάκια κανέλας και τα μοσχοκάρφια.
Αν τα αφήσετε περισσότερες μέρες θα υπερισχύει η δική τους μυρωδιά και θα καλύπτει τα φρούτα, επίσης θα αλλάξει το χρώμα του λικέρ θα σκουρύνει ιδιαίτερα και το χρώμα του θα πάρει καφετί αποχρώσεις.

λικέρ κράνων με αρωματικά

Στρώνουμε 2 τουλουπάνια σε ένα σουρωτήρι και στραγγίζουμε το λικέρ των κράνων.
(τα κράνα αυτά δεν τα πετάμε θα σας πω σε άλλη ανάρτηση τι θα τα φτιάξουμε)
Φτιάχνουμε σιρόπι με 1 φλιτζάνι ζάχαρη και μισό φλιτζάνι νερό.
Αν θέλουμε βάζουμε καστανή ζάχαρη για περισσότερο άρωμα.
Αφού κρυώσει το σιρόπι το προσθέτουμε λίγο-λίγο στο λικέρ μας, η γλυκύτητα είναι καθαρά θέμα γούστου, πίνεται ευχάριστα και δίχως προσθήκη ζάχαρης.

Όσοι αγαπάτε τις πιο φρουτώδεις γεύσεις μπορείτε να μη βάλετε τα αρωματικά.

Εγώ αγόρασα κράνα από τα βόρεια χωριά της Πέλλας, στις διακοπές μου, όπως και κάθε χρόνο και είναι ακόμη στο βάζο.
Στη φωτογραφία είναι το περσινό λικέρ μου.


Μετά το λικεράκι, ένα γλυκάκι είναι απαραίτητο:

αχλαδόμηλα με σαντιγί

Ομελέτα γκρέκα της γαστερόπληκτης

4 αυγά
300 γρ χωριάτικο λουκάνικο
2 μέτριες πατάτες σε ροδέλες
2 πιπεριές κέρατο σε χονδρές ροδέλες
1 πιπεριά Φλωρίνης σε ροδέλες
2 μικρά κρεμμύδια σε ροδέλες ή κύβους
2 μικρές ντομάτες σε ροδέλες
ελαιόλαδο

Μια ελληνική ομελέτα αλλά εμένα μου αρέσει να έχει και πατάτα, οπότε είναι ελαφρώς τροποποιημένη στα γούστα της γαστερόπληκτης.

Κόβουμε σε χονδρές ροδέλες τα λουκάνικα, αφού αφαιρέσουμε το έντερο τους.
(εγώ έβαλα ολόφρεσκο σπιτικό δικό μου λουκάνικο, [να ζουλεύετε]).
Σοτάρουμε ελαφρά τα λουκάνικα σε αντικολλητικό τηγάνι.
Στο αντικολλητικό τηγάνι ροδίζουμε και τις πατάτες, φροντίζουμε να μαλακώσουν.
Τις αφαιρούμε και σοτάρουμε με λίγο λάδι τα κρεμμύδια να μελώσουν και να ξανθύνουν.
Σοτάρουμε ελαφρά και τις πιπεριές, στο τέλος ροδίζουμε ελαφρά τις ντομάτες.
Χτυπάμε πολύ καλά τα αυγά να πηκτώσουν πολύ, με λίγο αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
Λαδώνουμε το αντικολλητικό και στρώνουμε τα λαχανικά και τα λουκάνικα ακανόνιστα, ρίχνουμε τα αυγά, ρίχνουμε και πάνω από τα αυγά λίγα λαχανικά και λουκάνικα.
Μόλις ψηθεί από την μια πλευρά γυρίζουμε και από την άλλη.
Μπυρίτσα απαραίτητη, ή κρασάκι ότι αγαπάτε.


δοκιμάστε: σαλάτα κους-κους με λαχανικά

ψευτογαλοτύρι της γαστερόπληκτης

Το γαλοτύρι είναι τυρί που το συνηθίζουμε στη Μακεδονία στη Θεσσαλία και την ΉΠΕΙΡΟ, γίνεται από αιγοπρόβειο κυρίως γάλα, περίπου σα φέτα σε κομματάκια,
(αλλού χρησιμοποιούν και αγελαδινό)
(η νοστιμιά βέβαια κρύβεται στο αιγοπρόβειο)
αφού γίνει τυρί προσθέτουν γάλα και γίνεται μια ζύμωση περίπου σαν της γιαούρτης, το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι ένα υπόξινο τυράκι μούρλια.
Τώρα τελευταία κυκλοφορεί και σε μεγάλα σούπερ-μάρκετς, αλλά όποτε βρεθείτε στην Ελασσώνα, ή κάπου στην Ήπειρο ή σε ορεινά χωριά της Δ.Μακεδονίας, αξίζει να το δοκιμάσετε όσοι δεν το ξέρετε.
Στην πόλη δύσκολα το βρίσκουμε, υπάρχει όμως τρόπος να φτιάξουμε ένα ψευτογαλοτύρι να ξεγελιόμαστε όταν δεν έχουμε το αυθεντικό.
Η κυρία Αποστολία που είχε αιγοπρόβατα σε ένα χωριό κοντά στην Ελασσόνα, πριν πολλά χρόνια μου είπε πως να φτιάχνω ψευτογαλοτύρι και ομολογώ ότι η γεύση του σε ξεγελάει εύκολα.
(λογικά η κυρία Αποστολία θα βρίσκεται στην αγκαλιά των αγγέλων τώρα, πέρασαν πάνω από 20 χρόνια από τότε που μας προμήθευε τυριά και ήταν ήδη υπερήλικη)
Το μυστικό είναι να κρατηθείτε και να μην ανοίξετε το βάζο τουλάχιστον για 15 μέρες και να θυμάστε να το ταράζεται μια φορά την ημέρα.
Συνταγή δε μου έδωσε, είπε να βάλω περίπου σε ίσες ποσότητες φέτα και γιαούρτι και όσο γάλα σηκώσει ώστε το μίγμα να είναι σχετικά αρύ, διότι το γάλα λόγω ζύμωσης πήζει σιγά-σιγά.

Έτσι θα χρειαστούμε περίπου:

1 κιλό φέτα βαρελίσια ελαφρώς ξαρμυρισμένη
1.250 γρ γιαούρτι σακούλας (αιγοπρόβειο)
μισό κιλό γάλα
(αν βρείτε κατσικίσιο ή πρόβειο ακόμη καλύτερα, αρκεί να το παστεριώσετε πρώτα)

Γιαούρτι σακούλας θα φτιάξετε με 1500 κιλό αιγοπρόβειο γιαούρτι, θα το βάλετε σε 3πλή τσαντίλα και θα το κρεμάσετε να στραγγίσει.
Κάτω από το γιαούρτι θα βάλετε ένα δοχείο για τα υγρά.
Για ευκολία βάλτε τα τουλουπάνια σε βαθύ στραγγιστήρι, και αφήστε να φύγουν τα πολλά υγρά.
Μετά βάλτε το στραγγιστήρι στο ψυγείο μέσα σε βαθύ ταψί, και αφήστε το για 12-24 ώρες.

Βάζουμε τη φέτα να ξαρμυρίσει για 3-4 ώρες σε κρύο νερό στο ψυγείο.
Την στραγγίζουμε πολύ καλά και αν χρειαστεί την στεγνώνουμε με μια απορροφητική πετσέτα.
Την τρίβουμε σε μικρά κομμάτια.
Αφήνουμε να πάρει θερμοκρασία δωματίου.

Χλιαίνουμε το γάλα σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία και προσθέτουμε το μισό γιαούρτι.
Η θερμοκρασία δεν πρέπει να ξεπεράσει τους 35-40 βαθμούς.
(αν δεν έχετε θερμόμετρο θα δοκιμάζετε με το δάκτυλο, θα πρέπει να αντέχει τη θερμοκρασία μετρώντας ως το δέκα)
Σταδιακά ρίχνουμε και το υπόλοιπο γιαούρτι και την φέτα τριμμένη σε μικρά κομμάτια.
Προσοχή μη ζεσταθεί παραπάνω από την επιτρεπόμενη θερμοκρασία.
Ανακατεύουμε πολύ καλά το μίγμα και το αδειάζουμε σε αποστειρωμένο γυάλινο βάζο με καπάκι.
Βιδώνουμε το καπάκι όπως είναι χλιαρό το μίγμα μας και το αναποδογυρίσουμε.
Το αφήνουμε να κρυώσει έτσι ανάποδα.
Θα πρέπει να έχει 2-3 εκ. ελεύθερο χώρο για να μπορούμε να το ταρακουνούμε κάθε μέρα.
Όταν κρυώσει το μίγμα το βάζουμε στο ψυγείο, όρθιο στην κανονική του θέση.
Για 15 μέρες το κουνάμε καλά να ανακατεύονται τα υλικά και δεν το ανοίγουμε καθόλου.

Αν θέλουμε μοιράζουμε το μίγμα σε μικρότερα βάζα, ώστε να διατηρηθεί για περισσότερο χρόνο, διότι όταν ανοίγει το βάζο δεν κρατάει πολλές μέρες.

Φτιάξτε το 1/4 της συνταγής για δοκιμή και αν το πετύχετε φτιάξτε και μεγαλύτερη δόση. Το μόνο που χρειάζεται να προσέξετε είναι να μην ζεσταθούν τα υλικά πάνω από την επιτρεπόμενη θερμοκρασία.


φτιάξτε κρεατόπιτα

Χταπόδι λαδοριγανολεμονάτο

Οινοποσίας και μεζέδων συνέχεια, αφού το θέλει η εποχή εγώ δεν αρνούμαι!!!!
χταποδάκι, λοιπόν για να μη φύγει έτσι απότομα η θάλασσα από κοντά μας, εμένα μου λείπει εδώ και δυο χρόνια, μόνο τη βρωμοθάλασσα της Θεσσαλονίκης βλέπω κάθε μέρα που κατηφορίζω προς το σπίτι μου, καλά που είναι κοντά στη θάλασσα και την βλέπω να κυμματίζει πρωί-βράδυ, είναι μια παρηγοριά!!!!!
φτιάχνουμε το μεζεδάκι λοιπόν, θυμόμαστε τις όμορφες μέρες δίπλα σε μια ωραία καθάρια παραλία, αναπολούμε τις ζεστές μέρες και πίνουμε, στην υγειά μας......

2-3 κιλά χταπόδι καθαρισμένο
2 φύλλα δάφνη
από 3 κόκκους πράσινο, λευκό, ροζ πιπέρι και μπαχάρι
1 ποτηράκι κρασιού λευκό κρασί
1 ποτήρι χλιαρό νερό (σιγά-σιγά, όσο σηκώσει)
3 κ.σ λευκό ξίδι

Πλένουμε και στραγγίζουμε καλά το χταπόδι.
Το βάζουμε να βράσει με το ξίδι σε πολύ χαμηλή φωτιά για 15-20 λεπτά.
Προσθέτουμε το λευκό κρασί, βράζουμε για 15-20 λεπτά ακόμη.
Αφού βράσει τόσο, ανάλογα με το πόσο βράσιμο θέλει ακόμη προσθέτουμε νερό χλιαρό, σε διαστήματα, μέχρι να τσιμπιέται καλά και να θέλει λίγη ώρα ακόμη για να βράσει τέλεια. Το αφαιρούμε από τα υγρά του τα οποία δεν πρέπει να είναι πολλά.
Τα υγρά τα αφήνουμε σε μέτρια φωτιά να εξατμιστούν μέχρι να μείνει μισό ποτήρι ζωμός.
Μόλις βγάλουμε το χταπόδι από την κατσαρόλα, κόβουμε τα πλοκάμια και κρατάμε τα πιο χονδρά κομμάτια, τα βουτάμε σε ελαιόλαδο και τα ψήνουμε σε σχάρα πυρακτωμένη για 1-2 λεπτά από κάθε πλευρά.
Περιχύνουμε με χυμό λεμονιού και φρεσκοτριμμένη ρίγανη, προσθέτουμε και το ζωμό του χταποδιού και σερβίρουμε.
Τις άκρες από τα χταπόδια τις φτιάχνουμε μια σαλάτα ή τις κόβουμε πριν βράσουν καλά (30 λεπτά) και τις μαγειρεύουμε με λίγα κρεμμύδια ή τις βάζουμε στα γεμιστά με χταπόδι..

Η συνταγή είναι αφιερωμένη στην Ευγενία και στην κόρη της Βαγγελιώ που ξέρω πως τρελαίνονται για αυτό το χταποδάκι.

στην υγειά μας βρε παιδιά και τρώμε και κανένα φαγάκι να μας πιάσει,

δοκιμάστε

γεμιστά με χταποδάκι να ταιριάζει με το ορεκτικό !!!!!!

Μελιτζανοσαλάτα με τυριά

1 μεγάλη μελιτζάνα φλάσκα ψητή στη φλόγα
100 γρ κατίκι Δομοκού ή όσο θέλετε
150 γρ γαλοτύρι ή τυρί κρέμα και γιαούρτι στραγγιστό αν δεν έχετε γαλοτύρι
ελάχιστο αλάτι,
χυμό λεμονιού όσο σηκώσει,
ελαιόλαδο όσο σηκώσει

Ψήνετε και καθαρίζετε τη μελιτζάνα (πατήστε εδώ για οδηγίες).
Αν έχει πολλά σπόρια αφαιρείτε το μεγαλύτερο μέρος τους.
Λιώνετε πολύ καλά στο πέτρινο γουδί ή στο μούλτι την ψημένη μελιτζάνα, προσθέτετε λίγο χυμό λεμονιού και λίγο ελαιόλαδο.
Σταδιακά ανακατεύετε με τα τυριά.
Προσθέτετε όσο χυμό λεμονιού νομίζετε ότι του ταιριάζει, το ίδιο θα κάνετε και για το ελαιόλαδο.
Οι ποσότητες είναι ενδεικτικές εξαρτάται από το μέγεθος της μελιτζάνας και τις προσωπικές σας προτιμήσεις.

δοκιμάστε και:

το μπουγιουρντί της μαμάς

Τζατζίκι

250 γρ στραγγιστό γιαούρτι
2-3 μίνι αγγουράκια σε χονδρά κυβάκια
(σε όγκο να χωράνε στο κουπάκι του γιαουρτιού)
1 σκελίδα σκόρδο (προαιρετικά)
Λίγο αλάτι
2 κ.σ λευκό ξίδι μπαλσάμικο
Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ή αγουρόλαδο
προαιρετικά άνηθο ψιλοκομμένο

Τα αγγουράκια θα πρέπει να είναι πολύ τρυφερά και σφικτά, δίχως σπόρους.
Αν το αγγούρι που θα χρησιμοποιήσουμε έχει σπόρους, τους αφαιρούμε μαζί με την μαλακιά εσωτερική σάρκα που τους περιέχει. Αν τα αγγουράκια είναι πολύ τρυφερά κρατάμε την πράσινη φλούδα τους, διαφορετικά την αφαιρούμε είτε όλη είτε εναλλάξ, κρατώντας μια πράσινη λωρίδα αφαιρώντας την επόμενη.
Αν βάλουμε σκόρδο το πολτοποιούμε με λίγο αλάτι και ξίδι.
Κόβουμε το αγγουράκι σε κυβάκια 3 χιλιοστών έως μισού εκατοστού και τα ανακατεύουμε με το ξίδι και λίγο αλάτι.
Αφήνουμε για ένα τέταρτο στο ψυγείο να μαριναριστεί.
Ανακατεύουμε με το στραγγιστό γιαούρτι και λίγο ελαιόλαδο και άνηθο αν τον επιλέξουμε. Δοκιμάζουμε μήπως θέλει συμπλήρωμα σε αλάτι, ξίδι κλπ.
Αφήνουμε στο ψυγείο για μια ώρα τουλάχιστον πριν το καταναλώσουμε.
Περιχύνουμε το τζατζίκι με λίγες σταγόνες ελαιόλαδου, γαρνίρουμε και είναι έτοιμο για κατανάλωση.

Αλάτι, ξίδι, λάδι βάζουμε ανάλογα με τις προτιμήσεις μας.


συνοδεύει εκτός των άλλων και το Λιβανέζικο κεμπάπ κοτόπουλου

Ψάρι με γλιστρίδα στο φούρνο

Αυτό το φαγητό συνήθως το μαγειρεύω με λευκά ψάρια.
Αυτή τη φορά πήγε η κόρη μου στον ψαρά, δε βρήκε τσιπούρες που ζήτησα και μου έφερε σάλπες, ψάρι που δε μου πολυαρέσει, αλλά έψαχνα να βρω έναν τρόπο να το μαγειρέψω, ώστε να μπορέσω να το φάω.
Τουλάχιστον τα ψάρια ήταν φρεσκότατα, γι’ αυτό και τις τα έδωσε ο ψαράς μας.
Γλιστρίδα πάντα υπάρχει στα παρτέρια, οπότε γρήγορα πάρθηκε η απόφαση να συνοδέψει τα ψάρια μας στο φούρνο.
Έγιναν μια χαρά και μπόρεσα και τις έφαγα ευχάριστα και έτσι είδα ότι τους ταίριαζε η γλιστρίδα, δεν είχα δοκιμάσει άλλη φορά με αυτό το ψάρι.
Προσοχή αυτό το φαγητό δε γίνεται με βαριά ψάρια με έντονη γεύση και μυρωδιά.

3 ψάρια (1200 γρ) (όχι ιδιαίτερα λιπαρά)
2-3 βαθιές γαβάθες γλιστρίδα τρυφερή
2-3 σκελίδες σκόρδο (μέτριες) ψιλοκομμένες
5-6 κ.σ ελαιόλαδο
2 κ.σ φρέσκο βούτυρο
Αλάτι, πιπέρι πράσινο, ροζ και λευκό

Καθαρίζουμε, πλένουμε και στραγγίζουμε καλά τα ψάρια.
Τα τρίβουμε με χυμό λεμονιού, τα αλατίζουμε ελαφρά και τα λαδώνουμε μέσα έξω. Τα πασπαλίζουμε με φρεσκοτριμμένα πιπέρια.

Πλένουμε τη γλιστρίδα.
Την κόβουμε σε μικρά κομμάτια.
Κρατάμε τους πιο τρυφερούς μίσχους, πετάμε τα χονδρά κοτσάνια.


Την σοτάρουμε ελαφρά σε σιγανή φωτιά με το ελαιόλαδο και το ψιλοκομμένο σκόρδο, μέχρι να βγάλει λίγα υγρά.
Για να βγάλει λίγα υγρά αφήνουμε για 3-4 λεπτά κλειστό το καπάκι της κατσαρόλας πάντα σε σιγανή φωτιά, μόνο που έτσι δε θα κρατήσει το καταπράσινο χρώμα της. Καλύτερα να σοτάρουμε σε πολύ σιγανή φωτιά κι ας πάρει λίγο περισσότερο χρόνο.
Μόλις μαραθεί ελαφρά αποσύρουμε από τη φωτιά.
Την στρώνουμε σε ταψάκι, κόβουμε το βούτυρο σε κυβάκια και το βάζουμε ανάμεσα στη γλιστρίδα, δεν την αλατίζουμε διότι θα έχουν αλάτι τα ψάρια, την πασπαλίζουμε ελαφρά με φρεσκοτριμμένα πιπέρια, την σκεπάζουμε με τα ψάρια και ψήνουμε στο φούρνο για μισή ώρα.
(αν δε θέλετε βούτυρο, αντικαταστήστε το με μαργαρίνη ή ελαιόλαδο)

Ψήνουμε με αντιστάσεις επάνω κάτω, στους 180 βαθμούς, γυρίζουμε τα ψάρια ή μπορούμε να τα αφήσουμε να ροδίσουν μόνο από την επάνω πλευρά.
Το τελευταίο πεντάλεπτο ψήνουμε με τις επάνω αντιστάσεις για να ροδίσουν τα ψάρια.

Φροντίζουμε το ταψάκι να παίρνει ακριβώς τα ψάρια ώστε να μην εκτεθεί η γλιστρίδα στις αντιστάσεις του φούρνου και καεί.
Αν υπάρχουν κενά καλύπτουμε τη γλιστρίδα με βρεγμένα κομμάτια λαδόκολλας.
Ένας σίγουρος τρόπος είναι να καλύψετε τη γλιστρίδα με μια λαδόκολλα βρεγμένη, να τρυπήσετε τη λαδόκολλα σε πολλά σημεία και από πάνω να βάλετε τα ψάρια, ώστε τα υγρά τους να πηγαίνουν στη γλιστρίδα.
Η γλιστρίδα θα πρέπει να κρατάει, γι’ αυτό προσέξτε να μην την βράσετε για πολύ στην κατσαρόλα.




γλυκάκι:

τούρτα νουαζέτα

Πράσινη σαλάτα με πολύχρωμες πιπεριές

Πολύχρωμες πιπεριές 4 χρώματα σε λεπτές μακρόστενες φέτες
(μισή από κάθε χρώμα) και 2-3 πικάντικες αν τις αγαπάτε
1 βαθύ πιάτο πράσινη σαλάτα
1 πολτοποιημένη σκελίδα σκόρδου (προαιρετικά)
1 φρέσκο κρεμμυδάκι σε ροδέλες
1 μικρό ξερό λευκό κρεμμύδι σε ροδέλες
1 μικρό αγγουράκι σε λεπτές μακρόστενες φέτες
1 μικρό κολοκυθάκι σε λεπτές μακρόστενες φέτες
1 μέτρια ντομάτα σε κύβους (δίχως τα σπόρια)
1 αυγό βραστό 2-3 ελιές
κριθαροκούλουρα βρεγμένα
2 κ.σ λευκό μπαλσάμικο
3 κ.σ εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ή αγουρόλαδο
φρεσκοτριμμένα πολύχρωμα πιπέρια

Κόβουμε τις πιπεριές, το κολοκυθάκι, το αγγουράκι, το σκόρδο (αν βάλουμε) και το ξερό κρεμμύδι και τα αλατίζουμε ελαφρά. Χτυπάμε καλά το λάδι με το ξίδι.
Αφήνουμε (τα παραπάνω) μέσα στο λαδόξιδο αφού τα ανακατέψουμε καλά, για μια ώρα καλά κλεισμένα σε δοχείο, στο ψυγείο.
Πλένουμε και στραγγίζουμε την πράσινη σαλάτα, θα την κόψουμε λίγο πριν την καταναλώσουμε.
Το ίδιο και την ντομάτα.
Βράζουμε το αυγό
(8 λεπτά από την ώρα βρασμού).
Αφού περάσει μια ώρα ανακατεύουμε όλα τα υλικά της συνταγής, προσθέτουμε το αυγό κομμένο σε φέτες.
Βρέχουμε τα κριθαροκούλουρα, τα ραντίζουμε με λίγο λαδάκι και καλή μας όρεξη, δεν μπορώ να αντισταθώ την τρώω για φαγάκι, δε θέλω τίποτε άλλο!!!!!!
εκτός από λίγη παγωμένη μπύρα!!!!


όσοι θέλετε και κάτι παραπάνω για να στυλωθείτε, διαλέξτε μια πίτσα τυριών

πιπεριές γεμιστές γαστερόπληκτης

Για 3-5 πιπεριές κέρατο (ανάλογα με το μέγεθος)

1 μέτριο κρεμμύδι σε κύβους
1 μέτρια σκελίδα σκόρδο πολτοποιημένη
2 φέτες παντσέτα ή μπέικον σε κυβάκια
150 γρ τυρί φέτα σε ραβδάκια
90 γρ πικάντικο τυρί Μυτιλήνης
60 γρ γραβιέρα Νάξου τριμμένη
2 κ.σ ελαιόλαδο
1 ώριμη ντομάτα σε φέτες

Σε αντικολλητικό τηγάνι σοτάρουμε τα κυβάκια παντσέτας να ροδίσουν ελαφρά.
Τα βγάζουμε στην άκρη σε ένα πιατάκι.
Σοτάρουμε το κρεμμύδι στο λάδι να ξανθύνει ελαφρά, προσθέτουμε το σκόρδο κι αποσύρουμε από τη φωτιά. Ανακατεύουμε με την παντσέτα και γεμίζουμε τις πιπεριές, χαράζοντας τες στη μέση.
Τις λαδώνουμε καλά γύρω-γύρω και τις ψήνουμε στο φούρνο για 15 περίπου λεπτά σε δυνατή φωτιά, ή σε σχάρα γυρίζοντας τες από τις δυο πλευρές.
Αφού σχεδόν ψηθούν τις καλύπτουμε με φέτες ντομάτας και τα τυριά και ψήνουμε μέχρι να λιώσουν τα τυριά.

[Μόλις ψηθούν περιχύνουμε με σάλτσα ντομάτας (προαιρετικά)]

Μανιτάρια ω γκρατέν

Αφαιρούμε τα πόδια των μανιταριών.
Τα τοποθετούμε ανάποδα σε ταψί, τα γεμίζουμε με διάφορα τριμμένα τυριά, βάζουμε από ένα μικρό κυβάκι βούτυρο στο καθένα τα περιχύνουμε με κρέμα μανιταριών και τα ψήνουμε στους 180º για 20-30 λεπτά να λιώσουν και να ροδίσουν ελαφρά τα τυριά.

ΜΑΤΣΑΤΑ ώ γκρατέν (ΜΕ ΓΕΥΣΗ ΠΙΤΣΑΣ)

Ένα αγαπημένο πιάτο των παιδιών, όταν μαζεύονται στο σπίτι με τους φίλους τους, δυο ταψιά φούρνου είναι απαραίτητα για να τους προλαβαίνω, το τιμούν δεόντως και δε θέλουν τίποτε άλλο, τώρα που μεγάλωσαν βέβαια, θέλουν και μπόλικες παγωμένες μπύρες.

ΥΛΙΚΑ

1 πακέτο ματσάτα, ή ταλιατέλες, ή ψιλό λαζανάκι

1 κιλό διάφορα κίτρινα τυριά
κομμένα σε κύβους, μαζί και λίγη φέτα
(γκούντα, έμενταλ, γραβιέρα μαλακή,
ένταμ κ.λ.π, ελάχιστο κεφαλοτύρι τριμμένο)

1/4 κιλού καπνιστή μπριζόλα

1/4 κιλού ζαμπόν κομμένο σε κύβους

1/4 κιλού μπέικον σοταρισμένο

2 ντομάτες ώριμες σε κύβους

ή 1/2 κονσέρβα κονκασέ ντοματάκια

πιπεριές χρωματιστές 1/2 από κάθε χρώμα
(κομμένες σε κυβάκια ή μακρόστενες λεπτές φέτες)

1/4 κιλού μανιτάρια κομμένα σε φέτες

1 κουτί εβαπορέ γάλα

1/2 κιλού κρέμα γάλακτος

2-3 κ.σ φρέσκο βούτυρο

πιπέρι λευκό

10 πράσινες ή μαύρες ελιές ψιλοκομμένες (προαιρετικά)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Βράζουμε τα ζυμαρικά al-dente.
Σε λαδωμένο ταψί (το μεγάλο του φούρνου),
ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί,
προσθέτοντας από πάνω το βούτυρο,
το γάλα εβαπορέ και την κρέμα γάλακτος
Βρέχουμε ένα κομμάτι λαδόκολλα,
και σκεπάζουμε το ταψί.


Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο
στους 170 βαθμούς Κελσίου, για 45-60 λεπτά.
Αν θέλουμε κρατούμε μια ποσότητα τυριών και την προσθέτουμε επάνω από τα υπόλοιπα υλικά μαζί με το κεφαλοτύρι, πριν ψήσουμε.


Είναι ένα πολύ νόστιμο πρώτο πιάτο για τραπέζι.

Βγαίνουν πολλές μερίδες.
Η μικρή ποσότητα, εγγυάται και λιγότερες θερμίδες,
μιας και η συνταγή για να πετύχει απαιτεί ιδιαίτερα λιπαρά
και παχυντικά υλικά. Γι' αυτό φάτε λίγο και καλό φαγάκι.

Ταιριάζει με πράσινη δροσερή σαλάτα, από αυτή τρώμε άφθονη άφοβα!!!...

καλοκαίρι 2009 λίμνη Άγρα - γαλήνη μετά την καταιγίδα

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς που με στηρίξατε αυτήν την εβδομάδα, ώστε να ξεπεράσω με μεγαλύτερη ευκολία τις αναποδιές. Μοιράζομαι μαζί σας λίγες στιγμές γαλήνης, στη λίμνη του Άγρα, οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες μετά από καταιγίδα και ταιριάζουν απόλυτα με την περίσταση.

μοσχαράκι με κρέμα μανιταριών

Μετά την επεισοδιακή επιστροφή μου από τις διακοπές, ανασύνταξα τις δυνάμεις μου και σας δίνω μια συνταγή για κρέας με μανιτάρια, ως συμπλήρωμα στο αφιέρωμα για τα μανιτάρια.
Μια αγαπημένη οικογενειακή συνταγή που όλοι λατρεύουμε και την τιμούμε συχνά τις Κυριακές και σε πολλές γιορτές, διότι τα μανιτάρια τα αγαπούν όλοι, συγγενείς, φίλοι και γνωστοί και τη ζητούν επίμονα.
Είναι μια συνταγή που γίνεται με την κρέμα μανιταριών που ήδη σας έδωσα τη συνταγή σε προηγούμενη ανάρτηση.

1-1,5 κιλό ποντίκι ολόκληρο όχι κομμένο (μοσχάρι)
3-4 μανιτάρια
1 μέτριο κρεμμύδι χαραγμένο
1 σκελίδα σκόρδο
1 μέτριο κρεμμύδι σε κύβους
2 καρφάκια γαρίφαλο
3 κόκκους μαύρο πιπέρι
1 κ.σ σελινόριζα
3 κλαδάκια μαϊντανό με τα φύλλα του
1 φύλλο δάφνη
1 κλαδάκι δεντρολίβανο
1 κλαδάκι θυμάρι
Ελαιόλαδο, αλάτι
1,5 λίτρο ζεστό νερό

Καθαρίζουμε με οδοντόβουρτσα τα χώματα από τα μανιτάρια,
(έχουμε μια αποκλειστικά για χρήση στην κουζίνα)
τα σκουπίζουμε καλά με χαρτί κουζίνας.
Ποτέ δεν πλένουμε τα μανιτάρια, ιδιαίτερα αυτά που είναι από καλλιέργειες.
Αν είναι του δάσους και είναι λερωμένα βρέχουμε την οδοντόβουρτσα και αφαιρούμε τυχόν κολλημένα χώματα ή τρίβουμε ελαφρά με βρεγμένο χαρτί.
Τα μανιτάρια απορροφούν νερό σα τα σφουγγάρια και θα χαλάσει η γεύση αλλά και η υφή τους.
Φυσικά αν είναι ιδιαίτερα λερωμένα υποκύπτουμε στον πειρασμό να τα πλύνουμε με νερό.
Τα κόβουμε στα δύο ή στα 4.
Χαράζουμε το κρεμμύδι ελαφρά στα τέσσερα, μπήγουμε στη σάρκα του τα γαρίφαλα.
Σοτάρουμε το κρέας γυρίζοντας το από όλες τις πλευρές.
Σοτάρουμε ελαφρά σε χαμηλή θερμοκρασία, τους κόκκους πιπεριού, το κρεμμύδι, το σκόρδο, τα μανιτάρια, τη σελινόριζα και όλα τα αρωματικά.
Μόλις γυαλίσουν καλύπτουμε το κρέας με ζεστό νερό και το βράζουμε μέχρι σχεδόν να βράσει τελείως.
Τα τελευταία 15 λεπτά προσθέτουμε αλάτι, περίπου 1-1,5 κ.γ ανάλογα με το βάρος του κρέατος.
Θέλουμε να κρατάει ελαφρά, ώστε να πάρει και μια βράση με την κρέμα μανιταριών.
Βγάζουμε το κρέας προσεκτικά και στραγγίζουμε το ζουμί του, πρέπει να είναι ένα λίτρο.
Το ζωμό αυτό και τα μανιτάρια που έβρασαν στο κρέας θα τα χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε την κρέμα μανιταριών.
Μόλις γίνει η κρέμα στο στάδιο που ανακατεύουμε την κρέμα γάλακτος και έχει ενωθεί με το χυλό μανιταριών, προσθέτουμε το κρέας κομμένο σε φέτες, μόλις πάρει μια βράση με το χυλό μανιταριών σε μέτρια θερμοκρασία, αποσύρουμε και σερβίρουμε. Συνοδεύουμε με γεμιστά και ψητά μανιτάρια.


δείτε και τη συνταγή χορτοφαγικό τσομπλέκι

Κρέμα μανιταριών

Η συνταγή είναι ιδιαίτερα αφιερωμένη στη Λίλα που την περιμένει, αλλά και σε όλους εσάς που την ζητήσατε.
(άργησα λίγο, αλλά το καλό πράμα αργεί να γίνει!!!)

Για την κρέμα μανιταριών θα χρησιμοποιήσουμε τα πόδια που αφαιρέσαμε για να φτιάξουμε τα ψητά ή γεμιστά μανιτάρια, ή και ολόκληρα μανιτάρια.

500 gr μανιτάρια (τα ποδαράκια) ή ολόκληρα
50 γρ βούτυρο φρέσκο ή μαργαρίνη
50 γρ αλεύρι
1 λίτρο ζωμό κοτόπουλου ή κρέατος (σπιτικό)*
500 ml νερό ζεστό
150 ml κρέμα γάλακτος
πράσο το λευκό μέρος σε κομμάτια
1 μέτριο κρεμμύδι στα τέσσερα

Μπουκετάκι αρωματικών

3-4 κλαδάκια με φύλλα μαϊντανό
1 κλαδάκι σέλινο
1 κλαδάκι δεντρολίβανο
1 φύλλο δάφνης 1 κλαδάκι θυμάρι
(όλα τα κλαδάκια δεμένα σε τούλι, μαζί με 3 κόκκους μαύρο πιπέρι)]

Καθαρίζουμε με οδοντόβουρτσα τα χώματα από τα μανιτάρια,
(έχουμε μια αποκλειστικά για χρήση στην κουζίνα)
τα σκουπίζουμε καλά με χαρτί κουζίνας.
Ποτέ δεν πλένουμε τα μανιτάρια, ιδιαίτερα αυτά που είναι από καλλιέργειες.
Αν είναι του δάσους και είναι λερωμένα βρέχουμε την οδοντόβουρτσα και αφαιρούμε τυχόν κολλημένα χώματα ή τρίβουμε ελαφρά με βρεγμένο χαρτί.
Τα μανιτάρια απορροφούν νερό σα τα σφουγγάρια και θα χαλάσει η γεύση αλλά και η υφή τους.

Σοτάρουμε το πράσο και το κρεμμύδι στο βούτυρο, προσθέτουμε το αλεύρι να σοταριστεί ελαφρά.
Προσθέτουμε το νερό και το ζωμό ζεστά, ανακατεύοντας συνεχώς, προσθέτουμε τα αρωματικά δεμένα με τούλι, αλάτι, πιπέρι και τα μανιτάρια κομμένα στα δύο ή στα τέσσερα αν είναι μεγάλα.
Βράζουμε σε σιγανή φωτιά για 30-45 λεπτά.
Αφαιρούμε το τούλι με τα αρωματικά, πολτοποιούμε τα υπόλοιπα υλικά, τα περνάμε από λεπτό σουρωτήρι.
Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, ανακατεύοντας σε σιγανή φωτιά να ενωθεί με τα υπόλοιπα υλικά.

*μη χρησιμοποιήσετε έτοιμο ζωμό βοδινού ή κοτόπουλου, το αποτέλεσμα θα είναι επιεικώς απαίσιο!!!

Θα ακολουθήσει και ένα φαγάκι
"μοσχαράκι με κρέμα μανιταριών", για να ολοκληρωθεί η συνταγή.

Μανιτάρια ψητά

Ένα μικρό αφιέρωμα στα μανιτάρια, αφιερωμένο στη Λίλα, και μέχρι το τέλος της εβδομάδας θα ακολουθήσει και η κρέμα μανιταριών που την περιμένει με ανυπομονησία.
Λιλάκι μόλις βρω λίγο χρόνο θα την γράψω και θα την αναρτήσω...υπομονή!!!
τα γεμιστά και τα ψητά μανιτάρια της φωτό κολυμπούν στην κρέμα που περιμένεις!!!

για τη μαρινάτα

1 μέρος ξίδι μπαλσάμικο λευκό,
3 μέρη ελαιόλαδο,
σκόρδο πολτοποιημένο,
κρεμμύδι πολτοποιημένο ή σε κυβάκια,
πιπεριά πράσινη και κόκκινη σε κυβάκια,
κόκκους πολύχρωμων πιπεριών

Ανακατεύουμε τα μανιτάρια στη μαρινάτα αυτή
και τα αφήνουμε τουλάχιστον μια ώρα να τραβήξουν.
Τα ψήνουμε σε σχάρα ή στο φούρνο στους
200º για 15-20 περίπου λεπτά, ανάλογα με το μέγεθος.

Φαγκρί γεμιστό

1 φαγκρί κιλού
Αλάτι, πράσινο πιπέρι, ελαιόλαδο, λεμόνι

Για τη γέμιση

1 φλιτζανάκι του καφέ κους-κους σιμιγδαλένιο
½ φλιτζανάκι του καφέ βραστό νερό
3 κ.σ κόκκινη πιπεριά σε κυβάκια
3 κ.σ πράσινη πιπεριά σε κυβάκια ή ροδέλες
3 κ.σ πορτοκαλί πιπεριά σε κυβάκια
3 κ.σ κίτρινη πιπεριά σε κυβάκια
3 κ.σ μαϊντανό ψιλοκομμένο
2 κ.σ ελαιόλαδο
1 μικρό λευκό ξερό κρεμμύδι σε κυβάκια

Ελάχιστο αλάτι, πιπέρι

Καθαρίζουμε, πλένουμε και στραγγίζουμε πολύ καλά το ψάρι.
Το τρίβουμε με χυμό λεμονιού, το αλατίζουμε, το λαδώνουμε καλά παντού και το πασπαλίζουμε μέσα έξω με φρεσκοτριμμένο πράσινο πιπέρι.

Μουλιάζουμε το κους-κους στο βραστό νερό, το απορροφά αμέσως.
Ανακατεύουμε με τις πιπεριές, το κρεμμύδι, αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο και το μαϊντανό.
Γεμίζουμε με το μίγμα κους-κους την κοιλιά και το κεφάλι του ψαριού.


Το ψήνουμε στα κάρβουνα ή στο γκριλ σε απόσταση στο μεσαίο διάζωμα του φούρνου.

Ζελέ φρούτων με γιαούρτι

1 φακελάκι ζελέ φρούτου
200 ml βραστό νερό
4-5 παγάκια
200 γρ γιαούρτι στραγγιστό
150 γρ φρούτα πολτοποιημένα ή σε κομματάκια

Το έτερον ήμισυ λατρεύει το γιαούρτι και τα γλυκά με γιαούρτι, αυτό το τρώει μετά μανίας.
Εγώ χρησιμοποίησα φράουλες, βατόμουρα και ζελέ φράουλας.
Το περιέχυσα με σάλτσα φράουλας και σάλτσα βατόμουρων.
Βάζουμε οποιοδήποτε χυμό ή φρούτο μας αρέσει!!!

Η αχτιδούλα σίγουρα θα το φτιάξει με ανανά, που τον λατρεύει!!!!

Διαλύουμε το ζελέ σε νερό που βράζει και το αφήνουμε να πάρει μια βράση, ώστε να διαλυθεί καλά.
Αποσύρουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τα παγάκια και τα πολτοποιημένα φρούτα.
και το αφήνουμε για 15 λεπτά.
Χτυπάμε το ζελέ καλά, στο μίξερ ή στο μπλέντερ, με το γιαούρτι να ομογενοποιηθούν.
Βάζουμε το μίγμα σε ατομικά φορμάκια ή σε μικρή φόρμα και το αφήνουμε σκεπασμένο στο ψυγείο για 6-8 ώρες να πήξει.
Αναποδογυρίζουμε το μίγμα σε πιάτο ή πιατέλα και το περιχύνουμε με σάλτσα και σιρόπι φρούτων.
Αφήνουμε για λίγη ώρα αναποδογυρισμένο το μπολ μέχρι να λιώσει ελαφρά το ζελέ και να γλιστρήσει (το καλοκαίρι γίνεται ακαριαία με τη διαφορά θερμοκρασίας) ή βουτάμε τη φόρμα για μερικά δευτερόλεπτα σε βραστό νερό.


Αν θέλουμε το ζελέ να έχει κομματάκια φρούτου, θα κρατήσουμε μια ποσότητα φρούτων και αφού χτυπήσουμε τα υπόλοιπα υλικά καλά, στο τέλος θα ανακατέψουμε τα κομμάτια φρούτων.
Φυσικά γίνεται με όποιο φρούτο θέλουμε.
Μπορούμε να το φτιάξουμε με ζελέ άχρωμο και άοσμο, που θα διαλύσουμε σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή και να βάλουμε φρούτα φρέσκα ή κονσέρβας.
Αν βάλουμε κονσέρβα που θα έχει ζάχαρη δεν θα προσθέσουμε ζάχαρη, θα διαλύσουμε το ζελέ βράζοντας το σιρόπι της, αν βάλουμε φρέσκα φρούτα θα βάλουμε 150-250 γρ ζάχαρη ανάλογα με το φρούτο που θα επιλέξουμε και με τις προτιμήσεις μας στη γλυκύτητα.

Αν θέλουμε γαρνίρουμε με ροζέτες σαντιγί.

Μπάμιες γιαχνί

Μπάμιες οι παρεξηγημένες.
Ένα λαχανικό που συνήθως προκαλεί αντιδράσεις.
Η αλήθεια είναι ότι στα περισσότερα σπίτια τις τρώνε κακομαγειρεμένες,
αυτό συνεπάγεται ότι ανοίγουν, σαλιώνουν και προκαλούν αηδία.
Είναι φαγάκι που το θέλει το λαδάκι του για να γίνει νόστιμο, και δεν απαιτεί κόπο, λίγη προσοχή μόνο όταν τις αγοράζουμε να είναι ιδιαίτερα τρυφερές και όχι τραχιές.
Αυτή τη φορά στη λαϊκή βρήκα κάτι χονδρούλες μπάμιες με μπόλικη σάρκα τριγύρω τους, ιδιαίτερα τρυφερές, μου θύμισαν μια ποικιλία που έτρωγα στις Σέρρες στο σπίτι της γιαγιάς, και έτσι αποφάσισα να τις δοκιμάσω. Συνήθως αγοράζω μπάμιες Πυλαίας, ή Βεροίας που είναι πιο λεπτές και μακρουλές σαν αυτές που φαίνονται καθαρισμένες στο πιάτο και στην τελευταία της τριπλής φωτό.


Όμως και οι στρουμπουλές ήταν ιδιαίτερα τρυφερές και πολύ-πολύ νόστιμες.
Ας τις μαγειρέψουμε, υπόσχομαι δεν θα αηδιάσετε καθόλου, εξάλλου φαίνεται καθαρά και στην φωτογραφία το πόσο ωραίες έγιναν, μακάρι να υπήρχε τρόπος να δοκιμάσετε όσοι δεν τις αγαπάτε, ίσως και να σας έπειθα.

ΥΛΙΚΑ

1 κιλό μπάμιες κοντές Πυλαίας ή Βέροιας
2 μέτρια κρεμμύδια κομμένα σε μικρούς κύβους
2-4 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
2 κουταλιές σούπας πελτέ
2-3 μικρές κόκκινες ντομάτες σε κυβάκια
1/2-1 ποτήρι ελαιόλαδο ή όσο θέλετε
1 κ.γ. ζάχαρη
1 1/2 κ.γ. αλάτι, πιπέρι.
1 λεμόνι (το χυμό)
μια χούφτα ψιλοκομμένο μαϊντανό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σε ρηχή πλατιά κατσαρόλα, σοτάρουμε ελαφρά το κρεμμύδι στο λάδι.
Προσθέτουμε το σκόρδο και τις μπάμιες και ανακατεύουμε προσεκτικά να σοταριστούν ελαφρά.
Προσθέτουμε τη ντομάτα, τον πελτέ και τη ζάχαρη συνεχίζοντας το ανακάτεμα.
Προσθέτουμε το αλάτι, το πιπέρι και το μαϊντανό, και σβήνουμε με το χυμό λεμονιού.
Προσθέτουμε 300-400 ml ζεστό νερό και αφήνουμε να σιγοβράσει σε χαμηλή φωτιά με κλειστό το καπάκι της κατσαρόλας.
Αν χρειαστεί και άλλο νερό προσθέτουμε πάντοτε σιγά-σιγά και ζεστό.
Από τη στιγμή που αρχίσει να βράζει (σε σιγανή φωτιά) το φαγητό δεν θα το ανακατέψουμε, αλλά θα κουνάμε προσεκτικά την κατσαρόλα.
Οι μπάμιες δεν πρέπει να βράσουν υπερβολικά.
Θα χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο παραπάνω από μισό ποτήρι λάδι, όσοι αγαπάμε τα παραδοσιακά λαδερά φαγητά.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΦΑΓΗΤΟΥ

Πλένουμε καλά τις μπάμιες.
Τις αφήνουμε να στραγγίσουν καλά πάνω σε απορροφητική πετσέτα και τις απλώνουμε πάνω σε απορροφητική πετσέτα στον πάγκο να στεγνώσουν καλά.
Αφού στεγνώσουν πολύ καλά να μην κολλούν στα χέρια μας,
(αυτό το καλοκαίρι που είναι η εποχή τους είναι πολύ εύκολο)
καθαρίσουμε το κοτσανάκι τους κωνικά, χωρίς να τις πληγώσουμε, δεν πρέπει να κοπούν βαθιά.
Δεν πλένουμε ποτέ αφού αφαιρέσουμε τα καπελάκια τους, διότι τότε το αποτέλεσμα θα είναι αηδιαστικό.
Αν είναι πολύ τρυφερές, όπως είναι συνήθως οι κοντές, αρκεί να κόψουμε ελαφρά επάνω το κοτσανάκι τους.
(όταν κάνουμε μια βόλτα στη λαΐκή είναι εύκολο να εντοπίσουμε τις πιο τρυφερές)
Τώρα οι μπάμιες είναι έτοιμες για μαγείρεμα, χωρίς να κινδυνεύουμε να βγάλουν βλέννα, που είναι αηδιαστική.
Σε αυτό το στάδιο μπορούμε να τις αποθηκεύσουμε στην κατάψυξη μέσα σε σακουλάκια τροφίμων.
Η γιαγιά και η μαμά μου, πρώτα καθάριζαν κωνικά τα κοτσανάκια και τα βουτούσαν σε ξίδι, και μετά τις ξέπλεναν, τις στράγγιζαν και τις μαγείρευαν.
Εγώ συνιστώ το δικό μου τρόπο, που πιστέψτε με, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός όπως φαίνεται και στην φωτογραφία.
Όσο περισσότερο τις τυραννήσουμε τόσο θα μας εκδικούνται, δε χρειάζεται να χάνουμε μεγάλο μέρος των θρεπτικών συστατικών τους βουτώντας τες σε βραστό νερό και σε διάφορα διαλύματα με ξίδι ή λεμόνι. Φυσικά εξοικονομούμε και χρόνο, προκειμένου να αποφεύγουμε τις κατεψυγμένες που αν τύχαινε να βλέπατε τι περνούν μέχρι να φτάσουν στο πιάτο σας, σίγουρα δε θα ξανατρώγατε.
Οι μπάμιες παραμένουν ακέραιες και πεντανόστιμες, όσο λιγότερο τις βασανίσουμε τόσο καλύτερα θα μαγειρευτούν.
Το λεμόνι είναι που βοηθά να μην αφήσουν βλέννα και το γεγονός πως δεν τις ταλαιπωρήσαμε, δεν τις ανακατέψαμε άτσαλα ή τις παραβράσαμε.

Μανιτάρια γεμιστά

½ κιλό μανιτάρια
3-4 μέτρια κρεμμύδια σε κύβους
3-4 μέτριες σκελίδες σκόρδου ψιλοκομμένες
1 ποτηράκι κρασιού λευκό κρασί ξηρό
4 κ.σ ελαιόλαδο
Αλάτι, πιπέρι, φρέσκο βούτυρο

Ποτέ δεν πλένουμε τα μανιτάρια.
Με ένα χαρτί κουζίνας τα σκουπίζουμε καλά, αφαιρούμε τυχόν χώματα με μια οδοντόβουρτσα που την έχουμε αποκλειστικά στην κουζίνα.

Αφαιρούμε τα πόδια των μανιταριών, με αυτά θα φτιάξουμε μια κρέμα μανιταριών
(θα αναρτηθεί προσεχώς).
Σοτάρουμε ελαφρά τα κρεμμύδια να γυαλίσουν και να ξανθύνουν ελαφρά, προσθέτουμε το σκόρδο, σβήνουμε με το κρασί αν το επιλέξουμε.
Αλατίζουμε ελαφρά, προσθέτουμε ελάχιστο πιπέρι.
Λαδώνουμε γύρω-γύρω τα μανιτάρια, τα γεμίζουμε με το μίγμα κρεμμυδιών.
Αν θέλουμε βάζουμε σε κάθε μανιτάρι ένα μικρό κυβάκι φρέσκου βουτύρου για περισσότερη γεύση και άρωμα.
Ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 15 λεπτά.

ευχαριστώ που νοιάζεσαι

Μια αγκαλιά λουλούδια που μου τα χάρισε η Λίλα.
Εγώ με τη σειρά μου τα χαρίζω σε όλους εσάς που περνάτε,
δοκιμάζετε μεζεδάκια, φαγάκια και γλυκάκια
κι αφήνετε σχόλια στο μπλογκόσπιτο μου.

Όλη η μπλογκογειτονιά μας αξίζει ένα ευχαριστώ,
έχουμε γίνει μια καλή παρέα, άγνωστοι φίλοι κι όλοι νοιαζόμαστε για όλους.

παπουτσάκια της γιαγιάς

6-8 μακρουλές μελιτζάνες
¾ κιλού κιμά
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
-3 σκελίδες σκόρδο
5-6 κ.σ ελαιόλαδο και λάδι για τις μελιτζάνες
2 μέτριες ώριμες ντομάτες
1 κ.σ πελτέ ντομάτας
1 κ.γ ζάχαρη
1 κ.σ ξίδι
1 κ.γ γλυκιά πάπρικα
1,5 κ.γ αλάτι
πιπέρι μαύρο, μαϊντανό ψιλοκομμένο
(προαιρετικά λίγο μοσχοκάρυδο, κανέλα, κύμινο, μπαχάρι, ελάχιστο μοσχοσίταρο)

Σωτάρουμε το κρεμμύδι ελαφρά με το λάδι, και προσθέτουμε τον κιμά, πατώντας τον καλά με το πιρούνι, ώστε να σωταριστεί, χωρίς να κολλήσει και γίνει σα μεγάλα κομμάτια κρέατος, αλλά να γίνει σπυρωτός.
Αφού σωταριστεί ελαφρά, προσθέτουμε το σκόρδο και τις ώριμες ντομάτες, ξεφλουδισμένες και πολτοποιημένες.
Ρίχνουμε το αλάτι και τα μπαχαρικά καθώς και τον πελτέ.
Όταν πιει όλα του τα υγρά, προσθέτουμε και τον μαϊντανό και ανακατεύουμε να πάει παντού.

Καθαρίζουμε την φλούδα των μελιτζανών κάθετα, αφήνοντας διαδοχικά κομμάτια φλούδας. Τις χαράζουμε στη μέση χωρίς να φτάσουμε στην απέναντι πλευρά τους, αλατίζουμε τη σχισμή και όλη την μελιτζάνα γύρω-γύρω και την αφήνουμε για 10 λεπτά, να αφήσει τα υγρά της και να ξεπικρίσει (καμμιά φορά τυχαίνει).
Μετά τις ξεπλένουμε πολύ καλά και τις αφήνουμε σε νερό για μισή ώρα.
(έτσι δεν θα τραβήξουν πολύ λάδι στο τηγάνισμα ή στο ψήσιμο.)

Μετά τις στραγγίζουμε τις ζουλάμε να φύγει το νερό, προσεκτικά, να μην χαλάσει το σχήμα τους και τις τηγανίζουμε ελαφρά να μαλακώσουν, σε μέτρια φωτιά.

Εγώ τα τελευταία χρόνια έχω υιοθετήσει το ψήσιμο στο γκριλ, σε απόσταση, ώστε να σιγοψήνονται, χωρίς να αρπάζουν. Λαδώνω μέσα έξω τις μελιτζάνες πολύ καλά, τις αφήνω για 3-4 λεπτά να απορροφήσουν το λάδι, επαναλαμβάνω και για δεύτερη φορά και βάζω σε καλά πυρακτωμένο γκριλ, στο μεσαίο σκαλοπάτι του φούρνου, ελέγχοντας συχνά να μην αρπάξουν. Πρώτα τις τοποθετώ με τη σχισμή κάτω και αφήνω να ροδίσουν.
Μετά τις γυρίζω και από την άλλη πλευρά για λίγο να ροδίσουν και να μαλακώσουν, αν χρειαστεί βάζω 1 κ.σ λαδάκι στη σχισμή.

Όταν είναι έτοιμες, πατάω με ένα κουτάλι την εσωτερική σάρκα ελαφρά ώστε να σχηματιστεί μια βάρκα με βαθιές πλευρές.

Γεμίζω το άνοιγμα με τον κιμά και από πάνω στρώνω φέτες ντομάτας, όπως έφτιαχνε η γιαγιά και η μητέρα μου. Η ντομάτα δίνει ιδιαίτερη γλυκύτητα στο φαγητό και γίνεται σαφέστατα πολύ πιο ελαφρύ. Εγώ χρόνια μένω πιστή σε αυτήν την εκδοχή, ο σύζυγος και τα παιδιά προτιμούν την μπεσαμέλ ή μια κρέμα πατάτας για πιο ελαφριά γεύση. Ίσως είναι η θεία Δίκη, διότι κι εμείς πραξικοπηματικά, με τις αδελφές μου, όταν είμασταν μικρές, απαιτούσαμε από τη μητέρα μας να απαρνηθεί την πάτρια συνταγή και να τα φτιάξει με μπεσαμέλ, που μας άρεσε, θέλαμε και μπόλικη!!!!
Τα δικά μου κομμάτια πάντα έχουν ντοματούλα, μου αρέσει η γλυκύτητα της.

Σε όλη την Ελλάδα η ντοματούλα είχε την πρώτη θέση στα παπουτσάκια, μετά με τις συνταγές του Τσελεμεντέ, άρχισαν να αλλάζουν οι συνήθειες. Σήμερα που ψάχνουμε πιο υγιεινή διατροφή επιστρέφουμε στις συνταγές των γιαγιάδων μας.

δείτε και παπουτσάκια με κρέμα πατάτας