burritos με κρέμα σουμπίζ

θα χρειαστούμε μερικά μπουρίτος 2 για κάθε άτομο είναι αρκετά, εκτός αν κάποιος έχει μεγάλη όρεξη, οπότε ο καθένας κανονίζει ανάλογα με την πείνα του τα κομμάτια.

Θα γεμίσουμε τα μπουρίτος με τσίλι κον κάρνε ή άλλη γέμιση της αρεσκείας μας θα τα τυλίξουμε και θα τα καλύψουμε με κρέμα σουμπίζ, πρόκειται για κρέμα μπεσαμέλ με κρεμμύδι, τυρί και αυγά.
Για 4-6 burritos θα χρειαστείτε τη μισή δόση κρέμας σουμπίζ, από αυτή που δίνω.

(εδώ θα βρείτε συνταγή για την κρέμα σουμπίζ)

Πασπαλίζουμε πάνω από την κρέμα σουμπίζ τριμμένο κίτρινο τυρί της αρεσκείας μας ή παρμεζάνα, ή κεφαλοτύρι και πάπρικα γλυκιά και καυτερή για όσους αγαπούν τα καυτερά.

Ψήνουμε για 10-15 λεπτά στους 180 βαθμούς να πάρει ελαφρά χρυσόξανθο χρώμα η κρέμα.

Ταιριάζουν πολύ με πράσινη δροσερή σαλάτα.

Burrito΄s

Το burrito το όνομα του το οφείλει στην ισπανική λέξη burro που σημαίνει γάιδαρος. Πιστεύεται πως το όνομα δόθηκε στην τορτίγια αυτή από τον τρόπο που την δίπλωναν αφού πρώτα την γέμιζαν με διάφορα υλικά, προφανώς διότι έμοιαζε με αυτιά γαϊδάρου.
Η πιο πιθανολογούμενη όμως άποψη είναι πως το όνομα της πήρε η τορτίγια από τον τρόπο διακίνησης αυτού του εδέσματος.
Κάποιος για να διατηρήσει για περισσότερο χρόνο ζεστό το φαγητό, σκέφτηκε να το τυλίξει μέσα σε μεγάλες τορτίγες που τις πουλούσε γυρίζοντας τις γειτονιές με το γάιδαρο του.
Ουσιαστικά πρόκειται για μεγάλες τορτίγιες, αφράτες, κρέπες θα τις λέγαμε εμείς και γίνονται ακριβώς όπως οι κρέπες.
Σε άλλη ανάρτηση θα σας δώσω και άλλο τρόπο παρασκευής.

325 ml γάλα
100 γρ λευκό αλεύρι μαλακό ή ολικής αλέσεως
25 γρ καλαμποκάλευρο
1 αυγό
15 γρ λάδι ή βούτυρο λιωμένο
½ κ.γ αλάτι
1 κ.γ ζάχαρη

Κοσκινίζουμε το αλεύρι με το αλάτι, προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε
(αν είναι ολικής αλέσεως απλά το ανακατεύουμε με το αλάτι και τη ζάχαρη.)

Φτιάχνουμε ένα χυλό ομοιογενή με τα υλικά.
Αφήνουμε το χυλό να δέσει για 20 λεπτά και μετά φτιάχνουμε κρέπες μεγάλες σε διάμετρο και σχετικά παχιές με αυτόν σε ζεστό αντικολλητικό τηγάνι, ελαφρά βουτυρωμένο.
(οι κρέπες πρέπει να είναι μεγάλες σε διάμετρο και σχετικά παχιές)
Για κάθε μπουρίτο θέλουμε 1 κουτάλα της σούπας χυλό.
Η θερμοκρασία πρέπει να είναι μέτρια.


Αφήνουμε το χυλό να ψηθεί για 15΄΄-20΄΄ από την κάθε πλευρά και φυλάμε τα μπουρίτος σκεπασμένα με πετσέτα σε πιατέλα.

Γεμίζουμε με υλικά της αρεσκείας μας, όπως τσίλι κον κάρνε, κοτόπουλο σε φέτες, λαχανικά διάφορα, τηγανιτές πατάτες, ψημένο κρέας καρυκευμένο, με ψάρια, γαρίδες ή μαλάκια και με ένα εξαιρετικό, πεντανόστιμο χοιρινό κρέας που ψήνεται και κόβεται όπως ο γνωστός μας γύρος, που λέγεται adobada.
Τυλίγουμε σε ρολό, κλείνοντας προς τα μέσα, τα πλαϊνά των μπουρίτος.

\
Αυτήν τη φορά τα δικά μας τα φτιάξαμε με τσίλι κον κάρνε (chili con carne), ελαφρώς τροποποιημένο ως προς τα υλικά διότι δεν μπορούμε να φάμε καυτερά, μας αρέσουν τα πικάντικα αρκεί να μην καίνε.
(πατώντας εδώ ή πάνω στη λέξη θα βρείτε τη συνταγή)


Τα γεμίσαμε με τσίλι κον κάρνε, τομάτες κομμένες σε φέτες, μαρούλι, τυράκι τριμμένο της αρεσκείας μας (αν σας αρέσει βάλτε τσένταρ), αγγουράκι σε λεπτές λωρίδες, κρεμμύδι ψιλοκομμένο ξερό και φρέσκο, μαϊντανό ψιλοκομμένο.

Με τα υλικά της συνταγής γίνονται περίπου 12 burrito's ανάλογα με το μέγεθος

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.......προσεχώς........

αλμυρό κέικ

Ένα κεκάκι για το Σαββατοκύριακο που έρχεται, ένα κεκάκι που γίνεται στο άψε-σβήσε με ότι υπάρχει στο ψυγείο, αν έρθουν ξαφνικά φίλοι για μπυρίτσα.
Φυσικά τρώγεται και στο άψε-σβήσε!!!....


65 γρ βούτυρο, μαργαρίνη, μαγειρικό λίπος ή λάδι
1 μεγάλο αυγό
1 κ.γ λευκό ξίδι
¼ φλυτζανιού γάλα
125 γρ αλεύρι αυτοδιογκούμενο
1 φλυτζάνι πολύχρωμες πιπεριές σε κυβάκια
3 φέτες ζαμπόν σε κυβάκια
2-3 φέτες μπέικον
½ φλυτζάνι διάφορα τυριά τριμμένα

Χτυπάμε το βούτυρο ή το λάδι να ασπρίσει.
Προσθέτουμε το ξίδι και ένα αυγό και ανακατεύουμε μαζί με δυο κουταλιές αλεύρι.
Προσθέτουμε το γάλα, τα τυριά και το υπόλοιπο αλεύρι και χτυπάμε το μίγμα να αφρατέψει.
Πρέπει να έχει την υφή ενός κανονικού κέικ.
Αν είναι πολύ σφικτό θα βάλουμε λίγο γάλα.
Προσθέτουμε το ζαμπόν, το μπέικον και τις πιπεριές.
Ανακατεύουμε απαλά.
Λαδώνουμε ένα μακρόστενο ταψάκι μιας χρήσης.
Στον πάτο του στρώνουμε ένα κομμάτι λαδόκολλα (να πατάει ακριβώς) και την λαδώνουμε και από την πάνω πλευρά της.
(για να κόψουμε την λαδόκολλα βγάζουμε το χνάρι του κάτω μέρος του ταψιού με ένα μολύβι πάνω στη λαδόκολλα και κόβουμε, για σας [τα μικρούλια] το λέω που μου διαμαρτύρεστε στο μέιλ πως δεν γράφω λεπτομέρειες για άσχετους!!!)
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 150-160 βαθμούς για 45 περίπου λεπτά.

δοκιμάστε και κροκέτες κοτόπουλου

κόρες (σπιτικές χυλοπίτες)

Στην περιοχή της Βεγορίτιδας και σε πολλά χωριά της Πέλλας και της Φλώρινας, τις χυλοπίτες τις λένε κόρες. Πρόκειται για ένα είδος τοπικής χυλοπίτας με κυματιστό και ελαφρώς στριφτό σχήμα. (γίνονται όπως και οι χυλοπίτες, και εδώ)
Όπως σε όλα τα μέρη της Ελλάδος οι κόρες μαγειρεύονται μόνες τους σαν ένα γρήγορο και θρεπτικό πιάτο, με βούτυρο και τυρί ή συνοδεύουν κοτόπουλο, κεφτέδες και κρέας στο φούρνο.

Σήμερα θα τις απολαύσουμε με γάλα, φρέσκο γάλα και βούτυρο και θα τις συνοδεύσουμε με λόπκες, ένα είδος τυροκεφτέ της περιοχής.

Πως μαγειρεύονται οι κόρες

Βράζουμε νερό, προσθέτουμε ελάχιστο αλάτι και τις χυλοπίτες,
και βράζουμε για 10-15 λεπτά, σε χαμηλή θερμοκρασία.
Ο χρόνος εξαρτάται από το αλεύρι-σιμιγδάλι της ζύμης και το πάχος της χυλοπίτας που έχετε. Αν είναι κάπως χονδρές θα χρειαστείτε και 30 λεπτά.
Μόλις βράσουν ρίχνουμε, μέσα στην κατσαρόλα μπόλικο τυρί φέτα σε κομματάκια.
Δεν σουρώνουμε ποτέ το νερό τους.
Προσθέτουμε και φρέσκο βούτυρο ή μαργαρίνη.
Πρέπει να μείνουν με το ζουμάκι τους.
Προσοχή πρέπει να υπολογίσουμε τόσο νερό, ώστε να μείνει λίγο, και να μην βάλουμε πολύ αλάτι, ιδιαίτερα αν είναι χειροποίητες ή βάλουμε τυρί φέτα ή άλλο αλμυρό τυρί.
Έχουν το αλάτι της ζύμης τους.
Την πρώτη φορά βάζουμε σταδιακά αλάτι, και δοκιμάζουμε.

Για κάθε 100 γρ. χυλοπίτες ξερές, θα υπολογίζουμε 3-4 ποτήρια νερό.
Αν χρειαστεί να συμπληρώσουμε νερό
θα ρίχνουμε πάντα βραστό νερό,
μέχρι να βρούμε τη δοσολογία που μας ικανοποιεί.
Προς το τέλος αν θέλουμε προσθέτουμε ζεστό γάλα και αφήνουμε να πάρουν μια βράση.

Συνοδεύουμε με λόπκες, τηγανιτές τυροκροκέτες Βεγορίτιδας.

Κολοκύθα γεμιστή γιορτινή

Τη συνταγή αυτή την αφιερώνω ιδιαίτερα στη γλυκιά μου ΑΝΕΜΩΝΗ και όσους άλλους ζητήσατε φαγητά με κολοκύθα.

Η κόκκινη κολοκύθα γίνεται ένα πολύ νόστιμο και εντυπωσιακό γιορτινό φαγητό.
Θα δώσω τη συνταγή όπως συνήθως την φτιάχνω τα Χριστούγεννα, αυτή τη φορά επειδή την φάγαμε μια καθημερινή, οικογενειακώς, σεβάστηκα την επιθυμία της Ναταλίας μου που δεν τρώει ορισμένα από τα υλικά και τα παρέλειψα, μιας και δεν υπήρχε κάτι άλλο να φάει, όπως συμβαίνει συνήθως τα Χριστούγεννα που διαλέγει ανάμεσα από πολλά εδέσματα, όσα αγαπάει..
Τα υλικά αυτά δίνουν ιδιαίτερη νοστιμιά στο φαγητό και όσοι τα αγαπάτε μην τα παραλείψετε.

1 κόκκινη πλατιά κολοκύθα ( 3-4 κιλά)
2 ποτήρια ρύζι καρολίνα
300 γρ κιμά
500 γρ συκωτάκια κοτόπουλου
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 μέτριο πράσο (το λευκό μέρος ψιλοκομμένο)
½ φλιτζάνι κουκουνάρι ελαφρά καβουρντισμένο
1 χούφτα αμύγδαλα ελαφρά καβουρντισμένα
1 χούφτα μαύρες σταφίδες μουλιασμένες σε νερό και κονιάκ
Λίγο λάδι

3 μέτρια κρεμμύδια σε φέτες
3 κ.σ ελαιόλαδο
1 κ.σ πάπρικα γλυκιά (και καυτερή για όσους την αντέχουν)
1 κ.γ σουμάκι
1 κ.γ ζάχαρη
λίγο αλάτι, πιπέρι

4 στήθη κοτόπουλου

το εσωτερικό της κολοκύθας σε κομμάτια

2-3 κλαδάκια δεντρολίβανο (προαιρετικά)

1 Τρίβουμε και πλένουμε καλά μια κόκκινη κολοκύθα.
Αφαιρούμε προσεκτικά το καπάκι της και το κρατάμε στην άκρη.
Βγάζουμε τις ίνες και τους σπόρους της.
Αφαιρούμε προσεκτικά τη σάρκα της με ένα μεγάλο κουτάλι, ή με εργαλείο για τα κολοκυθάκια.
Αλείφουμε το εσωτερικό της κολοκύθας με ελαιόλαδο ή μαγειρικό λίπος, λαδώνουμε και εξωτερικά την κολοκύθα.

2 Σε αντικολλητικό τηγάνι ροδίζουμε ελαφρά τα αμύγδαλα και στη συνέχεια το κουκουνάρι.

3 Αλείφουμε τα στήθη κοτόπουλου με λίγο ελαιόλαδο ή μαγειρικό λίπος και τα σοτάρουμε ελαφρά να θωρακιστούν. Τα κρατάμε ζεστά σε πιάτο.

4 Σε 1-2 κ.σ ελαιόλαδο σοτάρουμε τα κομμάτια κολοκύθας, προσθέτουμε ελάχιστο αλάτι.

5 Σοτάρουμε τις φέτες κρεμμυδιών σε λίγο ελαιόλαδο που ζεσταίνουμε με τα μπαχαρικά σε σιγανή φωτιά, μέχρι να μαραθούν, να γλυκάνουν και στο τέλος ρίχνουμε τη ζάχαρη να καραμελωθούν. Τα κρατάμε ζεστά σε πιάτο.

6 Στο ίδιο τηγάνι σοτάρουμε ελαφρά (αλείφοντας απλά το τηγάνι με λάδι) τα συκωτάκια, τα κρατάμε ζεστά σε πιάτο.

7 Σοτάρουμε το πράσο, το κρεμμύδι μαζί με τον κιμά, λίγο μοσχοκάρυδο, πιπέρι.

8 Προσθέτουμε καλοπλυμένο το ρύζι και σοτάρουμε ελαφρά.
Προσθέτουμε 1,5 ποτήρι ζεστό νερό και λίγο αλάτι, πιπέρι., τις σταφίδες, τα συκωτάκια.
Μόλις πάρει μια βράση σβήνουμε και αφήνουμε να τραβήξει τα υγρά του.

9 Προσθέτουμε το κουκουνάρι και τα αμύγδαλα.

10 Γεμίζουμε την κολοκύθα με το μίγμα του ρυζιού.

11 Από πάνω τοποθετούμε τα κομμάτια κοτόπουλου.

12 Πάνω από το κοτόπουλο βάζουμε σε στρώσεις την κολοκύθα εναλλάξ με τα καραμελωμένα κρεμμύδια. Τελειώνουμε με κρεμμύδια.

13 Αν βάλουμε δεντρολίβανο το τυλίγουμε με ένα βαμβακερό κομμάτι ύφασμα, ώστε να μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα.


14 Κλείνουμε την κολοκύθα με το καπάκι λαδωμένο.

15 Την τοποθετούμε σε λαδόκολλα βρεγμένη, τοποθετημένη σταυρωτά, ώστε να τυλιχτεί καλά η κολοκύθα.

16 ψήνουμε αρχικά στους 250° C, για 20 λεπτά
και στη συνέχεια στους 150 για 2,5 ώρες ή και περισσότερο ανάλογα με το μέγεθος της κολοκύθας.

Κολοκυθόπιτα γλυκό

Ένα γλυκάκι-πίτα που συνήθως τέτοια εποχή μας κερνούσε η δασκάλα μου Αφροδίτη Δούμα, όταν μαζευόμασταν για καφεδάκι και τσάι στο σπίτι της, τα φθινοπωρινά βράδυα, μαζί με πολλές άλλες γλυκές κι αλμυρές λιχουδιές.
Μια σιροπιαστή πίτα ιδιαίτερα ελαφριά.

Για το φύλλο πίτας

¾ ποτηριού νερό
3 κ.σ ελαιόλαδο
1 κ.γ χυμό λεμονιού
μισό κιλό αλεύρι σκληρό (περίπου)
250-300 γρ καλαμποκέλαιο
ή το ανάλογο φρέσκο βούτυρο λιωμένο

300 γρ ζάχαρη για το ζαχάρωμα των φύλλων

όσες-οι δεν έχετε εμπειρία στο άνοιγμα φύλλων
θα χρησιμοποιήσετε χωριάτικο έτοιμο φύλλο.

Για τη γέμιση

2 κιλά κολοκύθα κόκκινη
150 γρ σταφίδα ξανθιά
100 γρ σταφίδα μαύρη
1 φλιτζάνι χονδροκομμένα καρύδια
κανέλα

Για το σιρόπι

350 γρ ζάχαρη
350 ml νερό

Φουσκώνουμε τις σταφίδες σε νερό που μόλις τις καλύπτει και μια κ.σ κονιάκ.
Αφαιρούμε την φλούδα της κολοκύθας, τις ίνες και τους σπόρους της.
Την κόβουμε σε κυβάκια και την αφήνουμε σε κατσαρόλα με καπάκι, σε χαμηλή θερμοκρασία να μαλακώσει και να πιει όλα τα υγρά της.
Ανακατεύουμε την κολοκύθα με τις σταφίδες και τα καρύδια (αν βάλουμε) την κανέλα.

Ετοιμάζουμε μια ζύμη για τα φύλλα, προσθέτοντας σταδιακά αλεύρι να αποκτήσουμε ζύμη μαλακιά και ελαστική.
Αφήνουμε για 1 τουλάχιστον ώρα να ωριμάσει το ζυμάρι καλά σκεπασμένο με μεμβράνη.
Ανοίγουμε φύλλα πίτας με τη βοήθεια αλεύρου ή νισεστέ για καλύτερο αποτέλεσμα.
Το φύλλο του γλυκού αυτού δεν χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα λεπτό, ένα μέτριο σε πάχος φύλλο είναι ότι πρέπει, εκτός κι αν μας αρέσουν τα λεπτά φύλλα.


Το πρώτο φύλλο που θα ανοίξουμε το αλείφουμε ελαφρά με καλαμποκέλαιο ή βούτυρο λιωμένο και το πασπαλίζουμε με ζάχαρη κι αν θέλουμε με λίγη κανέλα.
Στην άκρη του φύλλου κατά πλάτος τοποθετούμε μια ποσότητα από το μίγμα της κολοκύθας, τυλίγουμε το φύλλο σε ρολό και το τοποθετούμε σε λαδωμένο ή βουτυρωμένο ταψί με διάμετρο 35-40 εκ. κουλουριαστά στο κέντρο του ταψιού.


Συνεχίζουμε βουτυρώνοντας (λαδώνονταςς) και ζαχαρώνοντας όλα τα φύλλα και συνεχίζουμε να τα τοποθετούμε κουλουριαστά στο ταψί συνεχίζοντας από εκεί που τελείωσε το πρώτο φύλλο.
Έτσι έχουμε μια πίτα σε σχήμα σαλίγκαρου.


Λαδώνουμε ή βουτυρώνουμε τα φύλλα και ψήνουμε την πίτα
για 1,5 ώρα στους 180° για 20 λεπτά και για
μια ώρα και δέκα λεπτά στους 150-160 λεπτά
ώστε να ροδίσουν ομοιόμορφα τα φύλλα μέχρι μέσα.
Δένουμε σε σιρόπι ελαφρύ τη ζάχαρη με το νερό και μόλις δέσει προσθέτουμε τη γλυκόζη, μόλις πάρει μια βράση ακόμη αποσύρουμε από τη φωτιά και περιχύνουμε την κρύα πίτα.
Αφήνουμε να απορροφήσει όλο το σιρόπι.
Γίνεται ένα ελαφρύ και πεντανόστιμο γλύκισμα.

Η πίτσα του χορτοφάγου

1 ποτηράκι (κρασιού) χλιαρό νερό 40º
1 ποτηράκι (κρασιού) χλιαρό γάλα 40º
½ φακελάκι ξερή μαγιά ή 10-15 γρ νωπή
2-3 κ.σ ελαιόλαδο
1 κ.γ ζάχαρη
½ κ.γ αλάτι
αλεύρι σκληρό όσο σηκώσει

150 γρ γκούντα και ένταμ τριμμένα ή σε πολύ λεπτές φέτες
100 γρ τυρί φέτα τριμμένο
50 γρ παραδοσιακό κασέρι τριμμένο
50 γρ γραβιέρα Νάξου τριμμένη
50 γρ πικάντικο Μυτιλήνης τριμμένο

Δυόσμο φρέσκο ψιλοκομμένο

Διαλύουμε τη μαγιά στο νερό με τη ζάχαρη και 4-5 κ.σ αλεύρι κι αφήνουμε να φουσκώσει, για 15΄ περίπου.
Ανακατεύουμε μαζί με το μίγμα μαγιάς το γάλα και το αλάτι και προσθέτουμε σιγά-σιγά αλεύρι να πετύχουμε ζύμη μαλακιά και ελαστική να κολλάει ελαφρά στα χέρια.
Σκεπάζουμε με υγρή ζεστή πετσέτα τη λεκάνη και αφήνουμε να διπλασιαστεί η ζύμη.

Λαδώνουμε καλά τη μεγάλη λαμαρίνα της κουζίνας (40x40) και απλώνουμε τη ζύμη,
(προαιρετικά πασπαλίζουμε με φρεσκοτριμμένα πιπέρια) και αφήνουμε να φουσκώσει και πάλι η ζύμη (15-20 λεπτά).

Πασπαλίζουμε με τα τριμμένα τυριά, από πάνω την φέτα και προσθέτουμε μια σειρά λεπτοκομμένες φέτες ντομάτας.
Πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένο δυόσμο.
Συνεχίζουμε στρώνοντας μια σειρά ψιλοκομμένα κολοκυθάκια σε ροδέλες.
Ψεκάζουμε με λίγο ελαιόλαδο και ψήνουμε στους 180º για 20-30 λεπτά περίπου.


Αν θέλουμε περιχύνουμε τα κομμάτια πίτσας με μια σάλτσα τυριού με μυρωδικά.

Για τη σάλτσα αρωματικών

60 γρ τυρί φιλαδέλφεια
1 σκελίδα σκόρδου πολτοποιημένη (προαιρετικά)
Δυόσμο, βασιλικό, μαϊντανό και άνηθο

Χτυπάμε σε πέτρινο γουδί (ή στο μούλτι) το σκόρδο (αν βάλουμε), με ελάχιστο αλάτι μέχρι να πολτοποιηθεί.
Προσθέτουμε τα μυρωδικά και χτυπάμε καλά μέχρι να πολτοποιηθούν ή μέχρι να κοπούν σε μικρά κομμάτια και συνεχίζουμε με λίγο λάδι.
Προσθέτουμε το τυρί και χτυπάμε ελαφρά να ενωθεί με τα μυρωδικά.
Προσθέτουμε λίγο λάδι ακόμη.

τρίχρωμο κέικ με κρέμα μόκα

Φτιάχνουμε ένα συνηθισμένο κέικ σύμφωνα με τις οδηγίες που θα βρούμε στο σακουλάκι του αλεύρου, ή με κάποια από τις συνταγές που έχω δώσει σε προηγούμενες αναρτήσεις.
Χωρίζουμε το μίγμα σε τέσσερα μέρη.
Το διπλό μέρος θα παραμείνει λευκό.
Το 1/3 θα το ανακατέψουμε με 3 κ.σ σκόνη κακάο, διαλυμένη σε 1 κ.σ ζεστό νερό ή λικέρ αμυγδάλου και μια πρέζα σόδα μαγειρική, μαζί με ένα κ.γ λευκό ξίδι.
Το 1/3 θα το ανακατέψουμε με 2 κ.γ στιγμιαίο καφέ, διαλυμένο σε 1 κ.σ νερό ή λικέρ καφέ.


Βάζουμε το μισό λευκό μίγμα σε βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα, στη συνέχεια βάζουμε το μίγμα του καφέ, από πάνω το μίγμα κακάο και στο τέλος το υπόλοιπο λευκό μίγμα.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς για 1 ώρα περίπου, ίσως και λίγο περισσότερο αν είναι βαθιά η φόρμα. Η σχετικά χαμηλή θερμοκρασία, εξασφαλίζει το ομοιόμορφο φούσκωμα του κέικ, δίχως σκασίματα.
Ξεφορμάρουμε μόνο όταν το κέικ έχει κρυώσει τελείως.

Γαρνίρουμε με λιωμένη σοκολάτα ή με μια κρέμα μόκα, για μεγαλύτερη απόλαυση και θερμίδες!!!!! αυτό το παραβλέπουμε!!!

κρέμα μόκα

115 γρ κρέμα γάλακτος
60 γρ ζάχαρη
60 ml νερό
2 κ.γ στιγμιαίο καφέ
2 κρόκους αυγών
Βανίλια
170 γρ βούτυρο φρέσκο ή μαργαρίνη
160 γρ άχνη
1 κ.γ καφέ στιγμής (σκόνη)

Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με τη ζάχαρη, τον καφέ διαλυμένο στο νερό και τα κροκάδια.
Βάζουμε το μίγμα σε μπεν μαρί να πήξει, θα πρέπει το μίγμα να καλύπτει το κουτάλι, τόσο ώστε αν χαράσουμε μια γραμμή με το δάκτυλο να μην επανέρχεται εύκολα η κρέμα στη θέση της.(περίπου 7-12 λεπτά).
Προσοχή το νερό δεν πρέπει να ακουμπάει το σκεύος της κρέμας.
Αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει καλυμένη με μια πετσέτα και βάζουμε στο ψυγείο για μια ώρα.
Χτυπάμε το βούτυρο με την άχνη ζάχαρη να αφρατέψει και να ασπρίσει, προσθέτουμε τη βανίλια.
Σιγά-σιγά προσθέτουμε το μίγμα του καφέ από το ψυγείο.
Μόλις ομογενοποιηθούν όλα τα υλικά η κρέμα είναι έτοιμη.
Βάζουμε στο ψυγείο για μισή ώρα και γαρνίρουμε το κέικ.

Αν βοηθά το σχήμα της φόρμας, μπορούμε να κόψουμε το κέικ σε 2-3 επίπεδα και να βάλουμε ενδιάμεσα την κρέμα, ιδιαίτερα αν έχουμε ένα μονόχρωμο κέικ με γεύση μόκα.

glitter-graphics.com


glitter-graphics.com

ετοιμαζόμαστε κι εμείς για το κρύο,
ας γεμίσουμε με προμήθειες τη φωλιά μας

Ψητή πέστροφα γεμιστή με λαχανικά

4 πέστροφες
4 πράσα λεπτά το τρυφερό τους μέρος
4 μικρά καρότα σε μακρόστενα στενά κομμάτια
2 μέτρια κρεμμύδια σε φέτες
Αλάτι, λευκό και πράσινο πιπέρι, λίγη ζάχαρη, λευκό κρασί, ελαιόλαδο

Καθαρίζουμε και πλένουμε πολύ καλά τα ψάρια.
Τα στραγγίζουμε τα λαδώνουμε, τα αλατίζουμε, τα πασπαλίζουμε με λευκό και πράσινο πιπέρι.

Καθαρίζουμε και πλένουμε πολύ καλά τα πράσα.
Τα αφήνουμε σε αλατισμένο νερό με ξίδι, για 5 λεπτά, έτσι εξασφαλίζουμε πως έχουν πεθάνει τυχόν παράσιτα. (όπως έχουμε πει πολλές φορές, το τηρούμε σε όλα τα λαχανικά και κηπευτικά, ιδιαίτερα στα χειμωνιάτικα λαχανικά όπως λάχανα, μπρόκολα, κουνουπίδι, πράσο, που είναι και τα πιο επίφοβα για εχινόκοκκο)
Τα κόβουμε λοξά σε φέτες 4 εκατοστών και ξεπλένουμε και πάλι.
Σε αντικολλητικό τηγάνι σοτάρουμε τα πράσα και τα καρότα με 3-4 κ.σ ελαιόλαδο σε μέτρια θερμοκρασία και προσθέτουμε και το κρεμμύδι.
Προσθέτουμε 1 κ.γ ζάχαρη να καραμελώσει το κρεμμύδι (προαιρετικά).
(εμένα μου αρέσει διότι και η σάρκα της πέστροφας γλυκίζει ελαφρά και δένει ωραία)
Σβήνουμε με 4 κ.σ λευκό ξηρό κρασί και μόλις εξατμιστεί αποσύρουμε από τη φωτιά. Δε θέλουμε να λιώσουν τα λαχανικά αλλά να κρατάνε καλά, θα μπουν και στο φούρνο ή στη σχάρα με το ψάρι.

Γεμίζουμε με τα λαχανικά τις κοιλιές των ψαριών και τα ψήνουμε στη σχάρα ή στο γκριλ σε απόσταση, γυρίζοντας τα και από τις δυο πλευρές.

Συνοδεύουμε με μια πράσινη σαλάτα ή με μια σαλάτα κους-κους λαχανικών και με λευκό ή ροζέ κρασάκι.

πιροσκί

Αγαπημένες πιτούλες ποντιακές, άλλωστε πως να μην τις αγαπώ, αφού μια μικρή ριζούλα υπάρχει και στον Πόντο. Εκτός αυτού, μεγάλωσα μέσα σε περιβάλλον με πολλούς φίλους Πόντιους που οι μητέρες τους με μύησαν στα μυστικά της Ποντιακής κουζίνας.
Μια συνταγή που έχει δημοσιευτεί και παλαιότερα στο γαστεροπλήξ, αλλά πολλοί φίλοι τη ζήτησαν διότι δεν τη βρήκαν.
Επειδή η επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία:

Υλικά

1 ποτήρι γάλα χλιαρό

1 ποτήρι χλιαρό νερό

25 γραμμάρια μαγιά φρέσκια ή 1 φακελάκι ξερή

2 κ.σ λιωμένο βούτυρο

αλεύρι δυνατό σκληρό

2 αυγά

1 κ.γ κοφτό, αλάτι, λίγη ζάχαρη

Εκτέλεση

Το νερό και το γάλα πρέπει να έχουν
θερμοκρασία 40 βαθμών Κελσίου.
Τα αυγά πρέπει να έχουν θερμοκρασία δωματίου.

Διαλύετε τη μαγιά στο νερό και τη ζάχαρη,
με λίγο αλεύρι και αφήνετε να φουσκώσει λίγο.
Προσθέτετε το γάλα και τα χτυπημένα αυγά,
καθώς και το βούτυρο.
Σιγά-σιγά προσθέτετε το αλεύρι.

Κάνετε μια ζύμη που να κολλάει αρκετά στα χέρια.

Αφήνετε να διπλασιαστεί σε όγκο.

Βρέχοντας τα χέρια με νερό ή λάδι,
παίρνετε κομματάκια ζύμης,
τα ανοίγετε σε μακρόστενα φύλλα, βάζετε τη γέμιση,
και τυλίγετε σε ρολά κλείνοντας τις άκρες.
Άλλες νοικοκυρές φτιάχνουν ένα μισοφέγγαρο με το φύλλο και στη μέση βάζουν τη γέμιση, (όπως τα Μακεδονικά τυροπιτάρια) ενώ άλλες το μισοφέγγαρο αυτό το διπλώνουν, ώστε η ένωση του να βρίσκεται στο κάτω μέρος της πιτούλας.


Στρώστε πετσέτες κουζίνας,
πασπαλίστε τες με μπόλικο νισεστέ ή αλεύρι.
Πάνω στις πετσέτες αραδιάστε τα πιροσκί.
Όταν τα πλάσετε όλα αρχίστε να τηγανίζετε,
αφαιρώντας το περίσσιο αλεύρι.

Αντί να στρώσετε πετσέτες,
λαδώστε μερικούς δίσκους σερβιρίσματος ή πιατέλες
και τοποθετείστε επάνω τα πιροσκί.
Σε αυτή την περίπτωση το λάδι βοηθά
να μην κολλήσουν τα πιροσκί στο σκεύος.
Έτσι δεν έχουν και περίσσιο αλεύρι οι πιτούλες.

ή για ευκολία στρώστε λαδόκολλες
και αραδιάστε τα πλασμένα-λαδωμένα πιροσκί.

Τηγανίζετε σε μέτρια φωτιά μέχρι να ροδίσουν.
Στραγγίζετε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας.

Η Ποντιακή παράδοση επιβάλλει γέμιση πατάτας.
Συνηθίζεται όμως και η γέμιση τυριού και κιμά.

Γέμιση πατάτας

4-5 βραστές πατάτες

5 φρέσκα κρεμμυδάκια,
κομμένα σε ροδέλες

αλάτι, πιπέρι.

προαιρετικά:
μαϊντανό και άνηθο ψιλοκομμένο
(Λιώνετε με το εργαλείο του πουρέ τις πατάτες
και ανακατεύετε με τα υπόλοιπα υλικά.

Αν θέλετε να έχει πιο έντονη γεύση η γέμιση σας,
σωτάρετε ελαφρά με 1 κ.σ λάδι τα κρεμμυδάκια
και προσθέτετε τις λιωμένες πατάτες.)

Γέμιση τυριού

250 γρ τυρί φέτα

200 γρ. μυζήθρα ή ανθότυρο

2 αυγά

πιπέρι λευκό

τριμμένο μοσχοκάρυδο

Ανακατεύετε όλα τα υλικά.

Μπορείτε να βάλετε μόνο τα τυριά
αποφεύγοντας τα αυγά.

Ορισμένα από τα πιροσκί με γέμιση τυριού,
μόλις τα πλάσετε, περάστε τα από σουσάμι
και τηγανίστε τα.
Η γέμιση τυριού δένει υπέροχα με το σουσάμι.

Γέμιση κιμά

2 κ.σ ελαιόλαδο

1 μεγάλο κρεμμύδι σε κύβους

1/4 κιλού κιμά

μπαχαρικά για κιμά

λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο

(Σωτάρουμε το κρεμμύδι με το λάδι.
Προσθέτουμε τον κιμά, ανακατεύοντας να σωταριστεί.
Προσθέτουμε τον πελτέ διαλυμένο σε 3 κ.σ νερό ή κρασί.
Μόλις πιει το μίγμα τα νερά του, είναι έτοιμο.
Προσθέτουμε μαϊντανό ψιλοκομμένο.)

Προτείνω ιδέες για γέμιση:

*σπανάκι-φέτα-ανθότυρο
(Σωτάρουμε 5 φρέσκα κρεμμυδάκια με λίγο ελαιόλαδο.
Πλένουμε 1/4 του κιλού σπανάκι και αφού στραγγίσει
το προσθέτουμε στα κρεμμυδάκια σωτάροντας σε σιγανή φωτιά.
Μόλις πιει το νερό του αποσύρουμε από τη φωτιά.
Προσθέτουμε φέτα και ανθότυρο.)

*ζαμπόν, κίτρινα τυριά

*μπέικον-κίτρινο τυρί-πιπεριά-μανιτάρι

*φέτα-ανθότυρο-λιαστή ντομάτα

*φέτα-ανθότυρο-μανιτάρια

(Σωτάρουμε ένα μέτριο κρεμμύδι σε 2 κ.σ λάδι,
προσθέτετε τα μανιτάρια σε φέτες.
Μόλις μαραθούν ελαφρά,
προσθέτουμε τη φέτα και το ανθότυρο.

Για πιο ελαφριά γεύση αφαιρούμε το κρεμμύδι.)

Γέμιση με κρεμμύδι:

3 μεγάλα λευκά κρεμμύδια σε κύβους.
Τα τσιγαρίζουμε με 2κ.σ ελαιόλαδο.
Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι.


Δοκιμάζετε νέες γεύσεις
σύμφωνα με τις δικές σας προτιμήσεις.

Τυρόπιτα με μπεσαμέλ

2 φύλλα σφολιάτας σπιτικής ή εμπορίου

2 κ.σ αλεύρι
2 κ.σ βούτυρο φρέσκο ή λάδι
2 ποτήρια γάλα (500ml)
2 αυγά (προαιρετικά)
Μοσχοκάρυδο
Λευκό πιπέρι φρεσκοτριμμένο
½ -3/4 του κιλού τυρί φέτα

1 κρόκο αυγού για επάλειψη (προαιρετικά)
2-3 κ.σ λιωμένο βούτυρο ή ελαιόλαδο
για τη γέμιση και την επάλειψη

Σοτάρουμε το αλεύρι με το βούτυρο σε σιγανή φωτιά
και προσθέτουμε σιγά-σιγά το ζεστό γάλα.
Ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να πήξει.
Προσθέτουμε πιπέρι και φρεσκοτριμμένο μοσχοκάρυδο
και αφήνουμε να κρυώσει λίγο το μίγμα.
Αφού κρυώσει η μπεσαμέλ προσθέτουμε 2 αυγά και ανακατεύουμε καλά.
Τρίβουμε σε χονδρά κομμάτια το τυρί και το ανακατεύουμε με τη μπεσαμέλ και τα αυγά. Τρίβουμε πιπέρι, προσθέτουμε το βούτυρο ή το λάδι.

Λαδώνουμε ταψί φούρνου 40x40 και στρώνουμε το ένα φύλλο σφολιάτας.
(Εγώ το φύλλο το ανοίγω αρκετά διότι όλοι θέλουμε λίγο φύλλο και μπόλικη γέμιση, έτσι η ποσότητα των υλικών καθορίζεται ανάλογα με τις προτιμήσεις.)
Απλώνουμε το μίγμα τυριού να πάει παντού και πιέζουμε τις άκρες της σφολιάτας να κλείσουν καλά.
Αν θέλουμε γυρίζουμε τις άκρες και φτιάχνουμε κόθρο.


Καλό είναι να βάλουμε την πίτα για μια ώρα στο ψυγείο, για να σφίξει και πάλι καλά η σφολιάτα.
Αν θέλουμε αλείφουμε το φύλλο με έναν κρόκο αυγού χτυπημένο ελαφρά με λίγο λιωμένο βούτυρο ή ελαιόλαδο.
(σε αυτήν την περίπτωση το ασπράδι το προσθέτουμε στη γέμιση)
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 35-45 λεπτά, ανάλογα με το φούρνο να αποκτήσει ξανθοκόκκινο χρώμα το φύλλο.



στη συνταγή κολοκυθόπιτα γλυκιά
θα βρείτε τη συνταγή για σπιτική σφολιάτα

ΕΚΜΕΚ ΚΑΤΑΙΦΙ

400 γρ καταΐφι φύλλο
150 γρ φρέσκο βούτυρο


για την κρέμα
100 γρ κορν φλάουρ μαζί με άνθος αραβοσίτου
1 κιλό γάλα 3 κροκάδια 15 κ.σ ζάχαρη

για το στόλισμα
σαντιγί. (500-700 γρ σαντιγί)
αμύγδαλα φιλέ καβουρντισμένα ή πράσινο φιστίκι

Ξαίνουμε το καταΐφι, και το κόβουμε σε μικρά κομματάκια, τα τοποθετούμε αφράτα,
σε ταψί αλειμένο με βούτυρο αλείφουμε απαλά το καταΐφι με βούτυρο λιωμένο.
Ψήνουμε στους 160 βαθμούς για 40-45 λεπτά να ξανθύνει ελαφρά.
Στραγγίζουμε το βούτυρο.

Σιροπιάζουμε με το σιρόπι που φτιάχνουμε με:

2 ποτήρια ζάχαρη
2 ποτήρια νερό
1 φλιτζάνι γλυκόζη
3-4 κομματάκια (σα φακή) μαστίχα τριμμένη

Πρέπει να είναι σχετικά κρύο το σιρόπι και ζεστό το καταΐφι.
(4-5 λεπτά από το σημείο βρασμού)

Καλύπτουμε το καταΐφι (αφού κρυώσει) με κρέμα ζαχαροπλαστικής
(που θα φτιάξετε σύμφωνα με τις οδηγίες εδώ, αλλά με τα υλικά που δίνω σε αυτήν την ανάρτηση, για να έχει τη σωστή υφή) και αφήνουμε να κρυώσει.
Καλύπτουμε με ροζέτες σαντιγί. (500-700 γρ σαντιγί)

Πασπαλίζουμε με κανέλα ή με τριμμένα και καβουρντισμένα αμύγδαλα
(ή φιλέ αμυγδάλου), ή φυστίκι Αιγίνης τριμμένο (ανάλατο).


Φυσικά μπορούμε να φτιάξουμε και ατομικά εκμέκ,
μέσα σε γυάλινα ή πήλινα μπωλάκια ή σε ποτήρια.

Η Ναταλία μου αγαπάει ιδιαίτερα το εκμέκ (από τα λίγα γλυκά που αγαπά) και το προτιμάει σερβιρισμένο σε πήλινο μπωλ γαρνιρισμένο με σαντιγί και πράσινο φιστίκι, όπως το τρώει όταν επισκεπτόμαστε το Λουτράκι Πέλλας ( λουτρά Πόζαρ), στο ζαχαροπλαστείο ΖΙΛΗ, που σερβίρει γλυκά και παγωτά καλής ποιότητας, αλλά και πίτσες και άλλες λιχουδιές, σε ένα πεντακάθαρο και πολύ όμορφο περιβάλλον.


(τα μπωλάκια είναι από γλυκά που αγοράζουμε κάθε φορά που βρισκόμαστε στην περιοχή, που έχει γίνει δεύτερο σπίτι μας και το διακοσμούμε όπως το σερβίρει και το μαγαζί, χατήρια δε χαλάει η μανούλα σε παιδί και ας μην είναι και τόοοοοοοσο παιδί πιά !!!!)


τι θα φάμε σήμερα;

καβουρομακαρονάδα

κολοκύθα-αρίδα γλυκό κουταλιού

Πολλοί από εσάς που περιηγείστε στα ιστολόγια μου, μου στείλατε e-mail και με ρωτάτε γιατί ενώ στο τέλος της σελίδας, βλέπετε γλυκό κολοκύθι (αρίδα), ξανθιά και καστανή, δεν μπορέσατε να βρείτε τη συνταγή σε κανένα από τα δυο ιστολόγια.
Αυτό αναρωτήθηκα κι εγώ.
Έκανα λοιπόν έναν έλεγχο και ανακάλυψα ότι ενώ στο άλμπουμ των φωτογραφιών έχω βάλει φωτογραφίες αν και αποτυχημένες
(είναι από αυτές που τραβούσα πέρυσι με την τενοντίτιδα και τις επιπλοκές της, με το κινητό, κουνημένες σα να χορεύουν πεντοζάλη ένα πράμα), τελικά ξέχασα να βάλω τη συνταγή για το γλυκάκι.
Έτσι λοιπόν μια και φέτος δεν έφτιαξα αυτό το γλυκάκι ακόμη και θα αργήσω πολύ να το φτιάξω, διότι αυτόν τον καιρό έχω πολλές και επείγουσες δουλίτσες να τελειώσω, θα σας δώσω τη συνταγή για την αρίδα, αλλά με τις κάκιστες περσινές φωτογραφίες.
Όταν φτιάξω νέο γλυκάκι θα επανέλθω με καλύτερες το υπόσχομαι.

Έτσι όσοι θέλετε να φτιάξετε το γλυκάκι θα έχετε και τη δική μου συνταγή.
Όσοι αγαπάτε την κολοκύθα δοκιμάστε την εντυπωσιακή αρίδα, μπορείτε να την κόψετε με εργαλείο για πατάτες που θα βρείτε στα είδη οικιακής χρήσης.
Αν δε βρείτε θα κόψετε την κολοκύθα σε λοξά κομμάτια ή θα την κόψετε με το εργαλείο για πατάτες σε συμμετρικά χονδρά μπαστουνάκια για να φτιάξετε ντολμά.
Όσο τα παιδιά μου ήταν μικρά έκοβα κομμάτια κολοκύθας ίσου πάχους και με κουπ-πατ έκοβα σχέδια που αγαπούν τα παιδιά, πεταλούδες, ζωάκια, λουλούδια κλπ, γινόταν ιδιαίτερα εντυπωσιακά και ήταν ένας λόγος να τρώνε γλυκό κουταλιού, αντί κάποιο άλλο πιο επιβαρυντικό για τον οργανισμό γλυκό.
Όσοι είστε τυχεροί ίσως βρείτε έτοιμη αρίδα, ασβεστωμένη στην λαϊκή αγορά, ιδιαίτερα αν ζείτε στη Μακεδονία-Θράκη θα βρείτε σίγουρα.


Επειδή είναι το αγαπημένο μου γλυκάκι θα μου επιτρέψετε να σας πω την ιστορία μου μαζί του, αφού μου θυμίζει τις πιο γλυκές στιγμές της αθωότητας.

Από τα πιο αγαπημένα μου γλυκά κουταλιού είναι η κολοκύθα, όπως κι αν είναι, είτε τριφτή, είτε κομμένη σε κομμάτια, αλλά η αδυναμία μου είναι η εντυπωσιακή αρίδα.
Όταν ήμουν πολύ-πολύ μικρή, μόλις που το θυμάμαι, σαν όνειρο, η γειτόνισσα της γιαγιάς μου, η κυρία Νίτσα είχε στην τεράστια αποθήκη του σπιτιού της ολόκληρο εργαστήριο με πολλά αγροτικά εργαλεία, μαζί μ’ αυτά και σύνεργα για τις κολοκύθες.
Η πρώτη ευχάριστη έκπληξη ήταν όταν ο άνδρας της έφερνε με την μεγάλη καρότσα τις τεράστιες κολοκύθες, από τα χωράφια που είχαν στο χωριό, άλλες στρογγυλές, άλλες μακρουλές, άλλες λείες και μονόχρωμες, άλλες ριγωτές.
Εντύπωση μου έκανε που η σάρκα τους ήταν διαφορετική και ανάλογα με την ποικιλία από την κάθε μια έφτιαχναν κι άλλο είδος γλυκού, όπως διαπίστωσα μεγαλώνοντας.
Τεράστιες αρίδες (όνομα εργαλείου)-πoυ συνήθως έδιναν διπλή έλικα-μπήγονταν στη σάρκα της κολοκύθας που προοριζόταν για γλυκό.
Οι γυναίκες προσεκτικά έβγαζαν την αρίδα από την άλλη άκρη της κολοκύθας και μετά ακόμη πιο προσεκτικά-αφού περνούσαν γύρω-γύρω τις αρίδες, έσχιζαν με μαχαίρι τη σάρκα ανάμεσα στις έλικες και ξεπετιόταν το υπέροχο σχήμα της αρίδας.
Μαγεμένη σχεδόν αποσβολωμένη ήμουν ικανή για ώρες να κοιτώ τη διαδικασία και να μη χορταίνω.
Μα οι γυναίκες ήταν μάγισσες, είχε δίκιο η γιαγιά που μου έλεγε το παραμύθι, όταν ρωτούσα πως γίνεται αυτό το γλυκό, που τόσο μου άρεσε πάντοτε!!!
Κάνουμε μαγικά στην κολοκύθα, όπως η νεράιδα που έφτιαξε από την κολοκύθα μια άμαξα για την αγαπημένη σου Σταχτοπούτα, απαντούσε η γιαγιά κι είχε απόλυτο δίκιο!!!


Ατέλειωτες ποσότητες καλοσχηματισμένης κολοκύθας, έπεφταν μέσα σε τεράστιες λεκάνες με ασβέστη και γινόταν η προετοιμασία για το γλυκό.
Μετά ξέπλεναν πολλά χέρια τον ασβέστη, έκοβαν τις αρίδες σε μικρότερα κομμάτια και πουλούσαν στο παζάρι την έτοιμη αρίδα.
Εκεί είδα για πρώτη φορά πως παίρνει σχήμα το αγαπημένο μου γλυκό.
Λίγα μόλις χρόνια αργότερα έγινα κι εγώ μαγισσούλα, μου έδιναν και μένα το μαγικό εργαλείο και το περνούσα στη σάρκα της κολοκύθας.
Ε, λοιπόν εκείνο το γλυκό ήταν και το νοστιμότερο της ζωής μου.
Η γιαγιά μέσα στη βαθιά της γυαλιστερή κατσαρόλα ετοίμαζε τα υπόλοιπα, κι εγώ δεν άντεχα να περιμένω, ζεματιστό το έτρωγα η λαίμαργη, συνήθεια που ποτέ δεν την ξεπέρασα, ακόμη ζεματιστό τρώω το πρώτο κομμάτι!!!!


Λίγα λόγια ακόμη για την Αρίδα γλυκό κουταλιού

Την αρίδα την φτιάχνουμε από λευκή ή κόκκινη κολοκύθα και το χρώμα του γλυκού συνήθως εξαρτάται από το χρώμα της κολοκύθας.


Πολλές φορές το χρώμα του γλυκού εξαρτάται και από τη διαδικασία παρασκευής του γλυκού.
Αν θέλουμε να κοκκινίσει το γλυκό μας, διακόπτουμε αρκετές φορές το βρασμό, αφήνουμε να κρυώσει και ξαναζεσταίνουμε, έτσι αποκτάει εντονότερο χρώμα.
Χρώμα παίρνει το γλυκό και με την προσθήκη μελιού, ενώ αν το παρασκευάσουμε με μούστο ή πετιμέζι θα σκουρύνει πολύ και θα πάρει και τη χαρακτηριστική μυρωδιά του μούστου.
Στη Μακεδονία το τριφτό κολοκύθι το λέμε ντολμά, συνήθως στο τέλος προσθέτουμε λίγο μέλι και λευκά αμύγδαλα, ενώ η αρίδα κόβετε με ειδικό εργαλείο και είναι μονή ή διπλή.
Το κολοκύθι συνήθως θέλει 2-4 ώρες για να σκληρύνει, ίσως και παραπάνω, εξαρτάται από την κολοκύθα, θα πρέπει να είναι πολύ σκληρό, όταν τελειώσει η διαδικασία του ασβεστόνερου.

ΥΛΙΚΑ

1 κιλό αρίδα (ή κολοκύθα λευκή ή κόκκινη σε κομμάτια)
800 γρ ζάχαρη
3 ποτήρια νερό
400 γρ γλυκόζη


Οδηγίες για το γλυκό

Βουτάμε τα κομμάτια κολοκύθας στο ασβεστόνερο, όπως περιγράφω παρακάτω.
Ξεβγάζουμε πολλές φορές. Θα πρέπει να είναι πολύ σκληρά.
Ξεπλένουμε τα πολλά χέρια με άφθονο χλιαρό νερό, όπως περιγράψαμε.
Τα βουτάμε σε βραστό νερό (μη τα βράζετε) και τα βγάζουμε σε 5 λεπτά.
Βεβαιωνόμαστε ότι το νερό που τα βουτήξαμε δεν έγινε θαμπό από το ασβεστόνερο.
Διαφορετικά ξεπλένουμε κι άλλο.


Τοποθετούμε τα κομμάτια όμορφα τακτοποιημένα σε πλατιά βαθιά κατσαρόλα, ώστε σχεδόν να καλύπτονται από το νερό.
Βράζουμε τα κομμάτια κολοκύθας μέχρι να μπορούν σχεδόν να μασιούνται κανονικά.
Θα πρέπει όμως να είναι σκληρά και τραγανά.
Αφού βράσει η κολοκύθα μετράμε αυτό το νερό θα πρέπει
να είναι 3 ποτήρια, διαφορετικά συμπληρώνουμε.
Αν η κολοκύθα είναι κομμένη σε κομμάτια ή περασμένη σε χονδρό ρεντέ,
θέλουμε 2 ποτήρια νερό.
Αφαιρούμε τα κομμάτια κολοκύθας, ρίχνουμε τη ζάχαρη και μόλις δέσει ελαφρά, ρίχνουμε τα κομμάτια κολοκύθας μέχρι να αρχίσει και πάλι να δένει το σιρόπι.
Ξαφρίζουμε (αν χρειαστεί) όταν ο αφρός μαζευτεί στα τοιχώματα της κατσαρόλας.
Προσθέτουμε τη γλυκόζη κι αφήνουμε το γλυκό να δέσει και πάλι.
Είναι έτοιμο. Αφού κρυώσει το βάζουμε σε αποστειρωμένα βάζα.
Το σιρόπι είναι αρκετό ώστε να καλύπτει καλά το γλυκό, που είναι από τα πιο ευαίσθητα.
(γι' αυτό βάζουμε αρκετό νερό και ζάχαρη-γλυκόζη, για να έχουμε άφθονο σιρόπι)

Αρίδα στο μούστο

Θέλουμε 3 ποτήρια μούστο καθαρισμένο, τον χρησιμοποιούμε αντί για νερό.
Η υπόλοιπη διαδικασία είναι ίδια.
Στο τέλος αντικαθιστούμε 100 γρ γλυκόζης με πετιμέζι.

Το γλυκό κολοκύθι είτε είναι ντολμάς (τριμμένο), είτε σε φέτες και ιδιαίτερα όταν είναι αρίδα πρέπει να είναι πολύ τραγανό, , σα να τρώμε φρέσκο καρότο, αυτό το επιτυγχάνουμε μόνο με το ασβεστόνερο, αλλά να είναι σωστά βρασμένο για να μη μας μουχλιάσει.



*Ασβεστόνερο

*Για να κάνουμε ασβεστόνερο:
σε 2 λίτρα νερό ανακατεύουμε 2 γεμάτες κουταλιές σβησμένο ασβέστη, και τον περνάμε από λεπτή σίτα που επάνω της έχουμε διπλώσει 2-3 φορές ένα πυκνό τουλουπάνι, θα γίνει ένα μίγμα λευκό σαν γάλα.
Αν δεν έχουμε σβησμένο ασβέστη, βάζουμε σε μεγάλη λεκάνη 1 κομμάτι άσβεστο ασβέστη (80-100 γρ) το σβήνουμε σε 3 λίτρα νερό, αφήνουμε να σταθεί μερικές ημέρες (2-3) και είναι έτοιμο να χρησιμοποιηθεί.

Τι πρέπει να προσέχετε όταν χρησιμοποιείτε ασβεστόνερο:

Ποτέ μη βάζετε παραπάνω ασβέστη από όσο γράφουν οι οδηγίες.
Στραγγίστε τα φρούτα-λαχανικά από το ασβεστόνερο και ξεπλύνετε τα πολλές φορές, στην αρχή με κρύο νερό και αφού φύγει ο πολύς ασβέστης, θα τα ξεπλύνετε πολλές φορές με χλιαρό νερό. Το νερό πρέπει να είναι χλιαρό, διαφορετικά δεν πρόκειται να φύγει τελείως ο ασβέστης και θα θαμπώσει το γλυκό σας, και κυρίως δε θα τρώγεται.
Ενδιάμεσα θα τα στραγγίζετε καλά, πιέζοντας τα μέσα στη χούφτα σας προσεκτικά (εξαρτάται κι από το φρούτο) και θα τα αφήνετε λίγη ώρα μέσα στο χλιαρό νερό να αφήσουν όλα τα κατάλοιπα του ασβέστη.
Αφήστε τα πολλές φορές για λίγο σε χλιαρό νερό και στη συνέχεια βουτήξτε τα και αφήστε τα για λίγο μέσα σε κρύο νερό.
Όταν θα τα βουτάτε σε χλιαρό νερό και εκείνο θα βγαίνει πλέον διαυγές, τότε μόνο έχουν καθαρίσει από τον ασβέστη τα φρούτα και μπορείτε να συνεχίσετε την παρασκευή του γλυκού σας.



Επίσης δείτε

σταφύλι-φράουλα, γλυκό κουταλιού

Μπιφτέκια γεμιστά με κοκκινιστές πατατούλες

750 κιλό κιμά μοσχαρίσιο δυο φορές αλεσμένο
250 γρ χοιρινό κιμά δυο φορές αλεσμένο
2 μέτρια τριμμένα κρεμμύδια σοταρισμένα
σε 2 κ.σ ελαιόλαδο ή βούτυρο φρέσκο

½ φλιτζάνι φρυγανιά τριμμένη
2 αυγά
1 σφηνάκι καλό λευκό, ροζέ ή κόκκινο ξηρό κρασί
1,5-2 κ.γ αλάτι, πιπέρι, πάπρικα, λίγο κύμινο,
150 γρ τυρί φέτα (τριμμένο)
2 φέτες μπέικον σοταρισμένο και αλεσμένο
1 κ.σ κέτσαπ

Ζυμώνουμε όλα τα υλικά μαζί και αφήνουμε το μίγμα ερμητικά κλεισμένο στο ψυγείο για 1 ώρα τουλάχιστον.
Πλάθουμε σε μπαλάκια ίσα με μικρά πορτοκάλια, ανοίγουμε μια τρύπα με το δείχτη του χεριού μας και γεμίζουμε με μπαστουνάκια τυριού της αρεσκείας μας.
Κλείνουμε και πιέζουμε τον κιμά να πάρει ωραίο κυκλικό σχήμα.

8 μέτριες πατάτες
3-4 μετρίου μεγέθους ώριμες ντομάτες πολτοποιημένες
1 κ.σ πελτέ
1 κ.γ ζάχαρη
4-5 κ.σ ελαιόλαδο
1/3 κ.γ μοσχοσίταρο αλεσμένο
αλάτι, πιπέρια φρεσκοτριμμένα, σουμάκι

Καθαρίζουμε και κόβουμε τις πατάτες στο μέγεθος που προτιμούμε.
Διαλύουμε τη ζάχαρη και τον πελτέ στις ντομάτες, προσθέτουμε το λάδι, αλάτι και όλα τα άλλα καρυκεύματα και ανακατεύουμε με τις πατάτες.
Ψήνουμε στους 180 για μισή περίπου ώρα.
(αν είναι κομμένες σε χονδρά κομμάτια θέλουν λίγη ώρα ακόμη)
Προσθέτουμε τα μπιφτέκια και ψήνουμε μισή ώρα ακόμη, γυρίζοντας τα μπιφτέκια και από τις δυο πλευρές.
Το τελευταίο 5λεπτο ανάβουμε το γκριλ να ροδίσουν ελαφρά.

Αυγόφετες

(με λευκό ψωμί)

ΥΛΙΚΑ

1 ψωμάκι (μπαγιάτικο) σε φέτες του 1-1,5 εκατοστού
½ κιλό γάλα
4 αυγά
1 φακελάκι βανιλίνη ή 2-3 σταγόνες εσάνς βανίλιας


Ποιος από εμάς δεν έχει φάει αυγόφετες ως παιδί, σε ποιόν δεν αρέσουν οι φετούλες είτε με αλμυρό συνοδευτικό, τυράκι λευκό ή κίτρινο, ή κάποιο αλλαντικό, αλλά και με ζάχαρη, μέλι, σιρόπια, μαρμελάδες, πραλίνες.
Χρησιμοποιούμε κάθε τύπου ψωμί που έχει περισσέψει.
Χτυπάμε πολύ τα καλά τα αυγά να πήξουν ελαφρά, στο μούλτι, μαζί με τη βανίλια.
Σε μπολ ανακατεύουμε το γάλα με τα αυγά να αναμιχθούν καλά.
Βουτάμε τις φέτες και από τις δυό πλευρές στο μίγμα και τις στοιβάζουμε σε πιατέλα.
Τηγανίζουμε σε αρκετό καλαμποκέλαιο σε μέτρια θερμοκρασία μέχρι να ξανθύνουν οι αυγόφετες.
Με αυτόν τον τρόπο όσες φέτες κι αν τηγανίσουμε θα γίνουν ξανθές και τραγανές.
Οι λόγοι είναι δύο, ο ένας είναι ότι το αυγό είναι καλά ανακατεμένο με το γάλα και δεν αφήνει το λάδι να μαυρίσει, ο δεύτερος λόγος είναι ότι το λάδι δεν καίγεται σε ψηλές θερμοκρασίες.
Μην αφήσετε το λάδι σε δυνατή φωτιά, διότι τηγανίζοντας θα μαυρίζει.
Το σωστό τηγάνισμα σε μέτρια θερμοκρασία, εξασφαλίζει χρυσόξανθες αυγόφετες σε μεγάλη ποσότητα. Αν φοβάστε ότι δεν θα τα καταφέρετε βάλτε μικρότερη ποσότητα λαδιού στο τηγάνι, και αλλάζετε το όταν χρειαστεί.

με σιμιγδαλένιο ψωμί

Κανονικά για να τηγανίσουμε ένα ψωμάκι δεν χρειάζεται αλλαγή, από την πρώτη μέχρι τη τελευταία φέτα έχουν ξανθό χρώμα.
Το χρώμα εξαρτάται και από τον τύπο ψωμιού, το χωριάτικο δίνει πιο καστανόχρωμες φέτες, ενώ τα ψωμάκια ευρωπαϊκού τύπου δίνουν πιο χρυσόξανθες.

με σπιτικό χειροποίητο χωριάτικο ψωμάκι

Βάση κάρυ (για την ινδική κουζίνα)

3-4 κρεμμύδια κομμένα σε φέτες
½ μέτριο κεφάλι σκόρδο καθαρισμένο και κομμένο σε φέτες
1 κ.σ τζίντζερ φρέσκο τριμμένο ή ξερό
2 κ.σ πάπρικα (γλυκιά)
2 κ.σ κάρυ
τσίλι (αν το θέλετε καυτερό)
5-6 ντομάτες κομμένες στα τέσσερα
πράσινο κάρδαμο (κακουλέ)
κανέλα σε ξύλο
νερό 1 κ.σ πελτέ

Βάζουμε όλα τα λαχανικά σε κατσαρόλα, τα καλύπτουμε με νερό και τα βράζουμε για 30-40 λεπτά, προσθέτουμε λίγο σησαμέλαιο ή φοινικέλαιο, τα μπαχαρικά και 1 κ.σ πελτέ και βράζουμε για 5 λεπτά ακόμη.
Πολτοποιούμε όλα τα υλικά, αφού αφαιρέσουμε το ξύλο κανέλας.
Φυλάμε σε μερίδες μέσα στην κατάψυξη για μελλοντική χρήση.

δοκιμάστε ινδική κουζίνα:

χοιρινό μασάλα

Κρεατόσουπα

Από τη φάρμα που προμηθευόμαστε κρέατα αυτή τη φορά μας έστειλαν κομμάτια από βυζανιάρικο μοσχαράκι. Έτσι θα γευτούμε μούρλια φαγάκια, οι κακούργοι κρεατοφάγοι, πρώτο φαγάκι μιας και τη μέρα που μου το έφεραν έβρεχε ήταν σουπίτσα.
Την φάγαμε σκέτη, δίχως ρυζάκι και αυγολέμονο
(όπως ξέρετε όσοι καιρό παρακολουθείτε αυτό το ιστολόγιο δεν τρώω αυγολέμονο, παρά σε ελάχιστες εξαιρέσεις)
αλλά σε μερικές μερίδες έβαλα και σπιτικό τραχανά και ξετρελαθήκαμε
(δεν κόβεται και η ρημάδα η όρεξη)!!!

1 κιλό μοσχαράκι ποντίκι
ή σπάλα ή στήθος σε μερίδες

1 μέτριο κρεμμύδι

2 μικρά φύλλα δάφνης

4 κλωνάρια σέλινο χωρίς τα φύλλα

ένα ματσάκι κλωνάρια
μαϊντανού χωρίς τα φύλλα

4 καρότα σε ροδέλες

3 μέτριες πατάτες σε κύβους

1 κλωναράκι θυμάρι

1 κλωναράκι δεντρολίβανο

2-4 καρφάκια γαρίφαλο

4 κόκκους μαύρο πιπέρι

3 κόκκους πράσινο πιπέρι

2 κόκκους μπαχάρι

5 κούπες νερό

1 φλιτζάνι φύλλα σέλινου ψιλοκομμένα

1/2 φλιτζάνι φύλλα μαϊντανού ψιλοκομμένα

1 φλιτ (του καφέ) ρύζι γλασέ ή καρολίνα ή τραχανά

4 κ.σ ελαιόλαδο, 2 κ.γ αλάτι

Στο τέλος της ανάρτησης θα δούμε
πως αφαιρούμε το λίπος από τη σούπα.

Καθαρίζουμε το κρεμμύδι χωρίς να κόψουμε
την ουρά του, χαράζουμε σταυρωτά το
κάτω μέρος του, και μπήγουμε τα καρφάκια
του γαρίφαλου στη σάρκα του κρεμμυδιού.

Δένουμε σε μπουκετάκι, τα κλωνάρια σέλινου,
μαϊντανού, το θυμάρι, τη δάφνη, το δεντρολίβανο.

Σε ένα δεματάκι πάνινο βάζουμε
τους κόκκους πιπεριού και το μπαχάρι.

Βάζουμε σε βαθιά κατσαρόλα το νερό,
το μπουκέτο με τα κλωνάρια,
το δεματάκι με τα μπαχαρικά, το κρεμμύδι
και το τεμαχισμένο κρέας και βράζουμε
για ένα μισή ώρα, από τη στιγμή που
θα αρχίσει να βράζει το νερό.

Σουρώνουμε αυτό το ζωμό, περνώντας τον
από λεπτό σουρωτήρι ή από σουρωτήρι που
μέσα του στρώνουμε λεπτό βαμβακερό πανί
ή τούλι πολύ ψιλό*.

Ξαναβάζουμε το κρέας με το ζωμό στην
κατσαρόλα και προσθέτουμε τις πατάτες
και τα καρότα.
Αφήνουμε να σιγοβράσουν σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία, για 1-1,5 ώρα ή για αρκετές ώρες στη μικρότερη θερμοκρασία της εστίας μας, έτσι θα έχουμε πιο νόστιμη σούπα.
Δεκαπέντε-είκοσι λεπτά πριν τελειώσει το βράσιμο,
προσθέτουμε τα φύλλα σέλινου
και μαϊντανού, το ρύζι ή τον τραχανά και το αλάτι.

Πέντε λεπτά πριν τελειώσει το μαγείρεμα,
προσθέτουμε το ελαιόλαδο.

(προαιρετικά αυγοκόβουμε, ή προσθέτουμε χυμό λεμονιού)



Αν αντικαταστήσουμε το ρύζι, με πληγούρι ή με τραχανά ρίχνουμε σιγά σιγά το πλιγούρι ή τον τραχανά, σα βροχή, για να μην κολλήσουν και γίνουν
μια μάζα, ανακατεύουμε καλά για ένα δυο λεπτά και μετά αφήνουμε να βράσουν, στη χαμηλότερη θερμοκρασία της εστίας.

*Αν θέλουμε να αφαιρέσουμε το λίπος από το ζωμό, στο σημείο αυτό αφήνουμε να χλιάνει, σχεδόν να κρυώσει ο ζωμός.
Γεμίζουμε ένα κωνικό σουρωτήρι (σινουά) ή ένα απλό λεπτό σουρωτήρι με παγάκια και σιγά-σιγά, κουταλιά-κουταλιά περνούμε το ζωμό από τον πάγο.
Το λίπος θα κολλήσει στα παγάκια και έτσι θα καθαρίσει ο ζωμός μας.
Ή αφού κρυώσει ο ζωμός ρίχνουμε μπόλικα παγάκια να επιπλεύσουν στην επιφάνεια του ζωμού. Με ένα σουρωτήρι τα αφαιρούμε, μαζί θα παρασύρουμε και το παγωμένο πια λίπος.

Ξίδι με βατόμουρα

1,5 λίτρο λευκό εκλεκτό ξίδι
750 γρ βατόμουρα ή φραμπουάζ
ή άλλα άγρια κόκκινα φρούτα

1 φλιτζανάκι (του καφέ) ζάχαρη καστανή ή λευκή
1 φλιτζανάκι (του καφέ) κονιάκ 7*

Πλένουμε τα βατόμουρα μαζί με τα κλαδάκια αν τα έχουμε μαζέψει από το δάσος,
δε θέλουμε να χάσουμε καθόλου από τα αρώματα και τους χυμούς τους, αφήνουμε να στραγγίσουν.
Στρίβουμε προσεκτικά τον κάθε καρπό και τον ρίχνουμε μέσα στο ξίδι.


Κλείνουμε το βάζο και τα αφήνουμε για μια εβδομάδα σε σκιερό μέρος.
Πιέζουμε τα φρούτα να βγάλουν το ζουμί τους ή τα περνάμε στο μπλέντερ.
Τα αφήνουμε για 5 μέρες ακόμη.


Βράζουμε το ξίδι με λίγη ζάχαρη και κονιάκ .
Κρυώνουμε και σουρώνουμε με τουλπάνι και λεπτό σουρωτήρι.
Το ξίδι αυτό συνοδεύει σαλάτες οστρακοειδών, σαλάτες λαχανικών, και φτιάχνουμε με αυτό ωραίες σάλτσες για κόκκινο κρέας αλλά και κυνήγι.
Τον πουρέ φρούτων που στραγγίσαμε τον βάζουμε ως επάλειψη στα κόκκινα κρέατα και τα κυνήγια.
Με το ξίδι αυτό επίσης μπορούμε να μαρινάρουμε κρέατα.



Δοκιμάστε προφιτερόλ

Τουρλού της γιαγιάς Στεργιανής (μπριάμ)

Ένα μπριάμ που δε του λείπει κανένα λαχανικό.
Γίνεται πεντανόστιμο και μου θυμίζει τόσο μα τόσο πολύ την αγαπημένη μου γιαγιούλα, που μου το έφτιαχνε το καλοκαίρι όταν περνούσα μαζί της στιγμές που έμειναν βαθιά χαραγμένες στο μυαλό και τη ψυχή μου.
Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη διότι το φαγητό είχε τόσα πολλά λαχανικά που μπορούσα κι εγώ να πάρω μέρος στη διαδικασία καθαρίσματος τους και στην προεργασία του μαγειρέματος, και φυσικά καμαρωτή συνόδευα τη γιαγιά με το ταψί στο φούρνο της γειτονιάς που έψηνε τα πάντα με ξύλα, οπότε μετά τη συμμετοχή μου σε όλα αυτά, μου φαινόταν τριπλά νόστιμο.
Φυσικά από τότε κανένα φαγητό δε μου φαίνεται τόσο νόστιμο, ήταν η αγάπη της που το νοστίμευε, οι υπέροχες στιγμές που περνούσαμε μαζί, και το γεγονός πως ποτέ μα ποτέ δε μου χαλούσε το χατήρι και τη ζαχαρένια μου.
Οι μέρες κοντά της ήταν τόσο μα τόσο ήρεμες, γεγονός που έλειπε από το γεμάτο ένταση σπίτι μου, και έτσι ήταν ιδιαίτερα ξεχωριστές, μιας και συνήθως περνούσα μέρες μαζί της μόνη μου, δίχως τα αδέλφια μου, που συνήθως έπρεπε να τα προσέχω και να τα κανακεύω, αφού ήταν μικρότερα.
Απολάμβανα έτσι στιγμές αφιερωμένες σε μένα, δίχως καυγαδάκια και ζήλειες και φυσικά ένιωθα μια υπερηφάνεια, καθώς παππούς και γιαγιά, πάντοτε έδειχναν θαυμασμό για τις επιδεξιότητες της μικρής μαγείρισσας.
Όλα τα λαχανικά της εποχής λοιπόν στο τσουκάλι και μετά στο φούρνο με τα ξύλα:

Για 4-5 περίπου άτομα

3 μέτριες μελιτζάνες σε χονδρές ροδέλες
2-3 μέτριες πατάτες
4-5 μικρά κολοκυθάκια σε χονδρές ροδέλες
5-6 πιπεριές κέρατο κομμένες στα δυο ή στα τρία
2-3 πιπεριές Φλωρίνης σε χονδροκομμένες ροδέλες
8-10 πικάντικα πιπεράκια
2-3 μέτρια κρεμμύδια σε κυβάκια
3-4 σκελίδες σκόρδου ψιλοκομμένες
4-5 ώριμες ντομάτες σε κυβάκια και λίγη τριμμένη
1 πιάτο αμπελοφάσουλα
1 φλιτζάνι μπάμιες φρέσκιες
και όποιο άλλο λαχανικό θέλουμε

1 κ.σ πελτέ 1 κ.γ ζάχαρη 1 κ.σ ξίδι
αλάτι, πιπέρι
½ -3/4 του ποτηριού ελαιόλαδο (όσο πάρουν τα λαχανικά)

Όλα τα λαχανικά είτε τα βάζουμε ωμά στο ταψί, τα ανακατεύουμε καλά με λάδι, τα περιχύνουμε με τη ντομάτα ανακατεμένη με το κρεμμύδι και το σκόρδο, αλάτι και πιπέρι και τα ψήνουμε στους 170 βαθμούς για 2-2,5 περίπου ώρες, σκεπασμένα με υγρή λαδόκολλα ή καπάκι, είτε αφού τα ανακατέψουμε σε λεκάνη καλά τα βάζουμε σε σακουλάκια που ψήνουμε τα κρέατα και τα ψήνουμε για 2 ώρες, έτσι κρατούν τους χυμούς τους χωρίς φόβο να κολλήσουν.

Για τους πιο μερακλήδες είτε θα τηγανίσουμε ελαφρά
(όπως έκανε η γιαγιούλα μου) όλα τα λαχανικά και θα τα περιχύσουμε με μια σάλτσα ντομάτας, είτε θα τα ψήσουμε λίγο στο γκριλ, όπως έκανα εγώ.

Ψήνω τις πατάτες, τις μελιτζάνες, τα κολοκυθάκια ελαφρά αλατισμένα, καλά αλειμμένα με ελαιόλαδο στο γκριλ, σε απόσταση, στο μεσαίο διάζωμα του φούρνου, αραδιασμένα το ένα δίπλα στο άλλο.
Στις μελιτζάνες αφού τις στρώσουμε στο ταψί ρίχνουμε από 1 κ.γ ελαιόλαδο, το απορροφούν αμέσως. Όταν θα ψηθούν μαζί με τα υπόλοιπα υλικά το λάδι τους θα πάει σε όλο το φαγητό.
Κάθε λαχανικό με τη σειρά του, το ψήνουμε και από τις δυο πλευρές ελαφρά, να ροδίσει.
Δείτε τον τρόπο πατάτες πικάντικες στη λαδόκολλα στο «γαστεροπλήξ».
Δεν ψήνουμε τις πιπεριές.

Αραδιάζουμε στο ταψί, κάτω τις πατάτες και από πάνω όλα τα υπόλοιπα υλικά.

Σωτάρουμε με 4-5 κ.σ λάδι το κρεμμύδι, το σκόρδο και ρίχνουμε τις ντομάτες και καπακώνουμε να αφήσουν τα υγρά τους, προσθέτοντας 1 ποτήρι χλιαρό νερό.
Μόλις πάρουν μια βράση, προσθέτουμε τον πελτέ, ζάχαρη ξίδι, αφήνουμε να πάρουν μια βράση ακόμη, ρίχνουμε τα φασολάκια και αφήνουμε να βράσουν για 5-6 λεπτά.

Προσθέτουμε τις μπάμιες και μόλις πάρουν μια βράση, προσθέτουμε μαϊντανό ψιλοκομμένο και περιχύνουμε με τη σάλτσα το φαγητό μας.

Ψήνουμε για 45-60 λεπτά στους 180 βαθμούς, σκεπάζοντας το φαγητό με μια βρεγμένη λαδόκολλα.


Σερβίρουμε με στραγγιστό γιαούρτι, ή φέτα.


δείτε το μπριάμ μαγειρεμένο και με άλλες εκδοχές :


Μπριάμ

Μπριάμι σακούλας

Μπριάμ με ψάρια

λαβράκι με λαχανικά (μπριάμ)

Λικέρ ρόδι

1 κιλό κόκκους ροδιού
1,5 λίτρο βότκα ή κονιάκ 5-7*
σιρόπι πυκνό

Βάζουμε τους κόκκους ροδιού σε γυάλινο βάζο, καλύπτουμε με κονιάκ ή βότκα
(ή ούζο ή τσίπουρο δίχως όμως γλυκάνισο).
Με τη βότκα θα πετύχετε πιο κοκκινωπό χρώμα, με το κονιάκ θα έχετε διαφορετικό αποτέλεσμα χρώματος, αλλά το άρωμα θα είναι πιο εμπλουτισμένο, κι η διαδικασία είναι πιο κοντά στην παράδοση μας, η βότκα δε χρημοποιήθηκε από τις γιαγιάδες των μεγαλύτερων, η επιλογή είναι καθαρά θέμα γούστου.
Το χρώμα εξαρτάται και από το χρώμα των ροδιών, όσο πιο βαθυκόκκινα είναι τα φρούτα τόσο καλύτερο χρώμα λικέρ δίνουν.
Φροντίζουμε να μην κλείσουμε πολύ καλά το καπάκι, πρέπει να αναπνέει ελαφρά, διότι προκαλείται ζύμωση και υπάρχει φόβος να εκραγεί το βάζο.
Αφήνουμε για 7 ημέρες, σουρώνουμε και πιέζουμε τους κόκκους ροδιού.
Τους προσθέτουμε στη βότκα και αφήνουμε για τρεις μέρες ακόμη, τώρα μπορούμε να σφίξουμε το καπάκι του βάζου.
Βάζουμε 4πλο τουλπάνι σε μεγάλο σουρωτήρι και περνάμε το λικέρ να διαυγάσει.
Το αφήνουμε κλειστό και σουρώνουμε κάθε μέρα, μέχρι να διαυγάσει τελείως και να μη μαζεύεται ίζημα στον πάτο του βάζου.
Με 1 φλιτζάνι ζάχαρη και ½ φλιτζάνι νερό φτιάχνουμε σιρόπι.
Αφήνουμε να κρυώσει.
Το προσθέτουμε λίγο-λίγο στο λικέρ μέχρι να πετύχουμε την γλυκύτητα που θέλουμε.

δοκιμάστε: κοτόπουλο με ασιατική σάλτσα και αρωματικό ρύζι

σάλτσα και πετιμέζι ροδιού

Για τη σάλτσα

1 κιλό κόκκους ροδιού
1 ποτήρι ζάχαρη (καστανή κατά προτίμηση)
1 ποτήρι εκλεκτό ξίδι κόκκινο

Βάζουμε τους κόκκους στον αποχυμωτή και μαζεύουμε το χυμό σε κατσαρόλα μεγάλη, αφού τον σουρώσουμε με τουλουπάνια διπλωμένα μέσα σε σουρωτήρι.
Αφήνουμε να βράσει και ξαφρίζουμε συνεχώς τον αφρό, όταν αρχίσει να μαζεύεται στα τοιχώματα της κατσαρόλας.
Όταν μείνει περίπου ο μισός χυμός, προσθέτουμε τη ζάχαρη και το ξίδι και βάζουμε να βράσει.
Αν αρχίσει να αφρίζει, πάλι με ένα σουρωτήρι ή μια τρυπητή κουτάλα θα αφαιρούμε συνεχώς τον αφρό, όχι από την αρχή, αλλά όταν αυτός αρχίσει να μαζεύεται στα τοιχώματα, μέχρι να έχουμε ένα λαμπερό σιρόπι.

Για να δούμε αν είναι έτοιμο, βγάζουμε λίγο με ένα κουτάλι σε πιατάκι να κρυώσει.
Αν αυτό το σιρόπι το αφήσουμε να πέσει από το κουτάλι και την τελευταία σταγόνα του την βάλουμε στο νύχι μας και στέκεται, δίχως να είναι πολύ πηχτή, σημαίνει ότι είναι έτοιμο.
Αποσύρουμε από τη φωτιά τη σάλτσα.
Αφού κρυώσει τη βάζουμε σε αποστειρωμένα μπουκάλια.

Για το πετιμέζι

Αν θέλετε να κάνετε πετιμέζι ροδιού, απλά θα βράσετε.
Δεν θα προσθέσετε τίποτε άλλο, απλά θα αφήσετε να δέσει μόνος του ο χυμός.
Αν είναι ξινά τα ρόδια ίσως χρειαστεί να βάλετε 2-3 κ.σ ζάχαρη.
Στο τέλος πριν πήξει όσο πρέπει, μπορείτε αν θέλετε να προσθέσετε ένα σφηνάκι καλό ξίδι.

Σιρόπι ροδιού

Η συνταγή είναι αφιερωμένη στη Λίλα και τα λιλά της, και στο ΣΟΎΡΓΕΛΟ που την περιμένουν εδώ και καιρό, καθώς και σε όσους ζητήσατε συνταγές με ρόδια, κρίμα δεν είναι βρε παιδιά, οι περισσότεροι έχετε πολλά ρόδια και δε ξέρετε τι να τα κάνετε και εγώ πρέπει να περιμένω να εμφανιστούν στη λαϊκή και να κοψομεσιάζομαι να τα κουβαλάω, αλλάζουμε;
Σας συγχωρώ και για να τιμωρηθείτε θα πρέπει να φτιάξετε μόνοι σας το σιρόπι, θα είμαι αμείλικτη, δε θα σας λυπηθώ!!!
αλίμονο σας αν δεν το πετύχετε!!!

Για το σιρόπι ροδιού θα χρειαστούμε:

1 κιλό κόκκους ροδιού
600 γρ ζάχαρη
200 γρ γλυκόζη*

Βάζουμε τους κόκκους στον αποχυμωτή και μαζεύουμε το χυμό σε κατσαρόλα μεγάλη.
[Αν δεν έχετε αποχυμωτή θα χτυπήσετε τους κόκκους λίγους-λίγους στο μπλέντερ ή στο μούλτι και μετά θα τους σουρώσετε βάζοντας 3-4 διπλωμένα τουλουπάνια στο σουρωτήρι, και θα πιέσετε καλά ότι απομείνει ώστε να πάρετε όλο το χυμό.]

Προσθέτουμε τη ζάχαρη και αφήνουμε 1-2 ώρες και μετά τα βάζουμε να βράσουν.
Δεν απομακρυνόμαστε από την κουζίνα διότι θα αφρίσουν και υπάρχει κίνδυνος να χυθεί το σιρόπι.
Θα αρχίσει να αφρίζει και με ένα μικρό σουρωτήρι ή μια τρυπητή κουτάλα θα αφαιρούμε συνεχώς τον αφρό, όχι από την αρχή, αλλά όταν αυτός αρχίσει να μαζεύεται στα τοιχώματα, μέχρι να έχουμε ένα λαμπερό σιρόπι.
Για να δούμε αν είναι έτοιμο το σιρόπι, βγάζουμε λίγο με ένα κουτάλι σε πιατάκι να κρυώσει.
Αν αυτό το σιρόπι το αφήσουμε να πέσει από το κουτάλι και την τελευταία σταγόνα του την βάλουμε στο νύχι μας και στέκεται, χωρίς να είναι πολύ πηχτή, σημαίνει ότι είναι έτοιμο.
Όταν το σιρόπι δέσει, δηλαδή η σταγόνα που έχει κρυώσει στέκεται στο νύχι, προσθέτουμε τη γλυκόζη και ξαναδένουμε.
Αποσύρουμε από τη φωτιά το σιρόπι.
Αφού κρυώσει το βάζουμε σε αποστειρωμένα μπουκάλια.


Με το σιρόπι αυτό φτιάχνουμε ρόφημα.
Σε κάθε ποτήρι βάζουμε 2-3 εκ. σιρόπι γεμίζουμε με κρύο νερό ανακατεύοντας να διαλυθεί το σιρόπι.
Προσθέτουμε τριμμένο πάγο για πιο δροσερό αποτέλεσμα.

Το σιρόπι συνοδεύει γλυκά και παγωτά, ή με ανάμειξη ξιδιού γίνεται ωραίο ντρέσινγκ για τις σαλάτες.

*Αν δεν θέλουμε γλυκόζη θα την αντικαταστήσουμε με ζάχαρη και θα προσθέσουμε το χυμό ενός λεμονιού λίγο πριν δέσει τελείως το σιρόπι.
Έτσι όμως γίνεται πολύ γλυκός και δεν ενδείκνυται για ρόφημα.

Το χρώμα του σιροπιού έχει άμεση σχέση με την ποικιλία των ροδιών και το χρώμα των κόκκων.

Αύριο θα ανεβάσω συνταγή για πετιμέζι από ρόδια,
σούπερ αφιερωμένη στο σούργελο που την περιμένει όλο το καλοκαίρι.


δοκιμάστε ζελέ φρούτων με κρέμα τυριού

Ξίδι με κράνα

Βάζουμε τα κράνα που περίσσεψαν από το λικέρ μέσα σε ένα γυάλινο δοχείο.
Καλύτερα να χρησιμοποιήσουμε αυτά που δε βάλαμε αρωματικά, αν βάλαμε αρωματικά τα αφαιρούμε.
Τα καλύπτουμε με ένα λίτρο εκλεκτό λευκό ξίδι.
Αφήνουμε για 3 ημέρες.
Πιέζουμε τα φρούτα να βγάλουν το ζουμί τους με την πρέσα του πουρέ.
Τα αφήνουμε στο βάζο για 4 μέρες ακόμη.


Βράζουμε το ξίδι με λίγη ζάχαρη (1 φλιτζανάκι του καφέ).
Αφήνουμε να κρυώσει και σουρώνουμε με τουλπάνι που στρώνουμε σε λεπτό σουρωτήρι.
Γεμίζουμε αποστειρωμένα μπουκάλια.
Το ξίδι αυτό συνοδεύει σαλάτες οστρακοειδών, σαλάτες λαχανικών, και φτιάχνουμε με αυτό ωραίες σάλτσες για κόκκινο κρέας αλλά και κυνήγι.
Τον πουρέ φρούτων που στραγγίσαμε τον βάζουμε ως επάλειψη στα κόκκινα κρέατα, στη γαλοπούλα και τα κυνήγια. (αφού χωρίσουμε τα κουκούτσια)
Με το ξίδι αυτό επίσης μπορούμε να μαρινάρουμε κρέατα.

Αν βάλουμε φρέσκα κράνα αρκούν 250 γρ για ένα λίτρο λευκό ξίδι.

Λικέρ από κράνα

λικέρ κράνων (δίχως αρωματικά)

Ένα από τα πιο αγαπημένα λικέρ, μαζί με τη γιαγιά πηγαίναμε στο βουνό και μαζεύαμε κράνα και το λικέρ αυτό ήταν ότι καλύτερο για στομαχικούς και κοιλιακούς πόνους και τους πόνους της εμμήνου ρύσεως.


Τα κράνα είναι οι καρποί ενός θάμνου και έχουν ιδιαίτερα ευεργετικές ιδιότητες στον ανθρώπινο οργανισμό.
Οι καρποί του φρέσκοι ωμοί ή σε μορφή χυμού είναι διουρητικοί, κατάλληλοι για την πάταξη των ουρολοιμώξεων, καθώς έχουν την ιδιότητα να καταπολεμούν διάφορα επιβλαβή βακτήρια που προκαλούν τις λοιμώξεις του ουροποιητικού, μέθοδος δοκιμασμένη και εγγυημένη. Δυο χρόνια είχα πρόβλημα σοβαρό και τελικά με τα κράνα απέφυγα τη λήψη αντιβιοτικών που δεν βοηθούσαν ιδιαίτερα.
Επίσης οι αποξηραμένοι καρποί και τα φύλλα του φυτού βοηθούν ως αφέψημα.
(το ίδιο και τα κούμαρα)

αποξηραμένα φύλλα και καρποί κούμαρων και κράνων

Φυσικά καλό είναι κατά διαστήματα να επαναλαμβάνουμε την αγωγή με το χυμό όταν τα φρούτα
(κράνα αλλά και κούμαρα) είναι σε αφθονία από τον Αύγουστο μέχρι και σχεδόν όλο το φθινόπωρο, ενώ όταν δεν υπάρχουν σε φρέσκια μορφή είτε καταψύχουμε ορισμένα είτε χρησιμοποιούμε το αφέψημα.
Οι ευεργετικές τους ιδιότητες προστατεύουν τον οργανισμό από καρδιαγγειακές παθήσεις, διάφορες μορφές καρκίνου, ιδιαίτερα του προστάτη, του παχέως εντέρου αλλά και του μαστού, καθώς περιέχουν πολυφαινόλες.
Επίσης προκαλούν αύξηση της καλής χοληστερόλης αλλά χαρίζουν και ευεξία και καθαρίζουν τα νεφρά, αποτρέποντας τη δημιουργία πέτρας.

Όσα οι γιαγιάδες μας διέσωσαν τηρώντας την παράδοση, σήμερα τα επιβεβαιώνει η επιστήμη με σοβαρότατες μελέτες καθώς πια έχει στραφεί στις φυσικές ιαματικές ιδιότητες των φυτών και των φρούτων.

Ας φτιάξουμε το ποτό των γιαγιάδων μας:

Για κάθε κιλό κράνα θα προσθέσουμε
1 λίτρο κονιάκ (συνήθως 5* για να είναι σχετικά ελαφρύ)
πυκνό σιρόπι ζάχαρης
2-4 ξύλα κανέλας
10 μοσχοκάρφια (ξυλάκια γαρίφαλου)

Ξεδιαλέγουμε και πλένουμε τα κράνα.
Τα βάζουμε σε μεγάλο γυάλινο βάζο μαζί με το κονιάκ.
Τα αφήνουμε σε σκιερό μέρος για 2-3 μήνες,
έτσι το λικέρ θα αποκτήσει το όμορφο χρώμα των φρούτων, δίχως να θολώνει.


3-4 μέρες πριν το χρησιμοποιήσουμε προσθέτουμε τα ξυλάκια κανέλας και τα μοσχοκάρφια.
Αν τα αφήσετε περισσότερες μέρες θα υπερισχύει η δική τους μυρωδιά και θα καλύπτει τα φρούτα, επίσης θα αλλάξει το χρώμα του λικέρ θα σκουρύνει ιδιαίτερα και το χρώμα του θα πάρει καφετί αποχρώσεις.

λικέρ κράνων με αρωματικά

Στρώνουμε 2 τουλουπάνια σε ένα σουρωτήρι και στραγγίζουμε το λικέρ των κράνων.
(τα κράνα αυτά δεν τα πετάμε θα σας πω σε άλλη ανάρτηση τι θα τα φτιάξουμε)
Φτιάχνουμε σιρόπι με 1 φλιτζάνι ζάχαρη και μισό φλιτζάνι νερό.
Αν θέλουμε βάζουμε καστανή ζάχαρη για περισσότερο άρωμα.
Αφού κρυώσει το σιρόπι το προσθέτουμε λίγο-λίγο στο λικέρ μας, η γλυκύτητα είναι καθαρά θέμα γούστου, πίνεται ευχάριστα και δίχως προσθήκη ζάχαρης.

Όσοι αγαπάτε τις πιο φρουτώδεις γεύσεις μπορείτε να μη βάλετε τα αρωματικά.

Εγώ αγόρασα κράνα από τα βόρεια χωριά της Πέλλας, στις διακοπές μου, όπως και κάθε χρόνο και είναι ακόμη στο βάζο.
Στη φωτογραφία είναι το περσινό λικέρ μου.


Μετά το λικεράκι, ένα γλυκάκι είναι απαραίτητο:

αχλαδόμηλα με σαντιγί